Kar li Komara Tirkiyeyê çend rewşên girêdayî hev dihewîne. Kar kirin xebatkar bi karxwedî re bi riya erkên lihevhatî, mûçe, demjimêrên kar, betlaneyê û tomarên sîgorteya civakî ve girêdide. Kardêr cihê kar rêxistin dike, mûçeyan dide, tomarên pêwîst digire û mercên kar diparêze. Peyva herêmî işveren wateya kardêrê ye, lê işyeri bi gelemperî wateya cihê kar e. Bêkarî rewşa nebûna karê ye, dema ku kes kar digere an ji bo karê amade dimîne. İŞKUR dikare piştgiriyê bide lêgerîna kar, perwerde û hin xizmetên karî; lê bîmeya bêkariyê û alîkariya din li gorî dîroka sîgorteya kesê û mercên fermî ne. Mercên bazara kar li gorî beş, herêm, asta jêhatîbûnê û demsalê diguherin. Ji ber vê yekê karê fermî û nefermî dikarin astên cuda yên belgekirin, parastin û îstiqrarê pêşkêş bikin. Pîşe, an meslek, celebê karê ku kes dike diyar dike. Pîşeyên jêhatî û pîşeyên rêziknamekirî dibe ku perwerde, naskirin, ustalık belgesi an belgeya mesleki yeterlilik hewce bikin. Karsazî mal an xizmetan bi serbixwe pêşkêş dike û divê xerîdar, pere, tomar, bac û rêgezên sîgorteya civakî rêve bibe. Avahiyên gelemperî karsaziya kesane, pargîdaniya bi berpirsiyariya sînordar û pargîdaniya anonîm in. Rêya guncaw li gorî vê yekê ye ka çalakiya sereke kar kirin di bin kardêrekî de ye, pêşkêşkirina xizmetên pîşeyî bi serbixwe ye, an avakirina rêxistinekê ye ku xebatkar digire an ji xerîdaran re xizmet dike.
Kar li Komara Tirkiyeyê
Kar li Komara Tirkiyeyê kar kirin, xebatkar girtin û cihê kar rêvebirin, lêgerîna kar, hilbijartina pîşeyekê û meşandina karsaziyekê dihewîne. Her rêyek belge, berpirsiyariyên giştî û rîskên darayî yên cuda hewce dike. Karê fermî bi gelemperî tomarên sîgorteya civakî bi Saziya Sîgorteya Civakî (SGK) re çêdike; çalakiya karsaziyê jî rêgezên cuda yên bac, qeydkirin û tomarkirina qeydan hewce dike.
Şîret
Rêya karê xwe li Komara Tirkiyeyê li gorî têkiliya ku dixwazî hilbijêre: kar kirin di bin kardêrekî de, çalakiya karsaziyê ya serbixwe, an pîşeyek ku perwerde an naskirina taybet hewce dike. Pêşî li peymanên zelal, tomarên pêbawer û rêgezên belgekirî yên sîgorteya civakî an karsaziyê bide, ji ber ku karê bê belge îsbatkirina mûçe, parastin û îdiayên paşerojê dijwartir dike.