Kar kirina fermî ji meşandina karsaziyekê ji bo kar li Komara Tirkiyeyê çawa cuda ye?

Kar kirina fermî xebatkar di nav rêxistina kardêrekî de dixe û bi gelemperî bi riya vê têkiliyê tomarên SGK û mûçeyê çêdike. Meşandina karsaziyekê ji xwediyê wê dixwaze çalakiyê rêxistin bike, xerîdar û tomaran rêve bibe û berpirsiyariyên bac û sîgorteya civakî yên pêwendîdar saz bike.

Divê xebatkarek an xwediyê karsaziyekê ji bo kar li Komara Tirkiyeyê kîjan tomar biparêze?

Xebatkar divê peymana kar, tomarên mûçeyê, agahiyên betlaneyê û belgeyên sîgorteya civakî biparêze. Xwediyê karsaziyê jî divê tomarên qeydkirin, bac, xerîdar, dayîn, lêçûn û xebatkaran ên ku ji avahiya karsaziyê ya hilbijartî re pêwendîdar in biparêze.

Pîşe û mercên bazara kar çawa biryarên kar li Komara Tirkiyeyê şekil didin?

Pîşe diyar dike ka kîjan jêhatîbûn, perwerde, belgeyên naskirinê û mercên kar dikarin pêwîst bin. Daxwaza bazara kar li gorî herêm, beş, ezmûn û demsalê diguhere; ji ber vê yekê hilbijartineke rastîn taybetmendiyan bi karên an xerîdarên berdest re dide ber hev, ne tenê bi navê pîşeyê.

Kar li Komara Tirkiyeyê

Kar li Komara Tirkiyeyê kar kirin, xebatkar girtin û cihê kar rêvebirin, lêgerîna kar, hilbijartina pîşeyekê û meşandina karsaziyekê dihewîne. Her rêyek belge, berpirsiyariyên giştî û rîskên darayî yên cuda hewce dike. Karê fermî bi gelemperî tomarên sîgorteya civakî bi Saziya Sîgorteya Civakî (SGK) re çêdike; çalakiya karsaziyê jî rêgezên cuda yên bac, qeydkirin û tomarkirina qeydan hewce dike.

Şîret

Rêya karê xwe li Komara Tirkiyeyê li gorî têkiliya ku dixwazî hilbijêre: kar kirin di bin kardêrekî de, çalakiya karsaziyê ya serbixwe, an pîşeyek ku perwerde an naskirina taybet hewce dike. Pêşî li peymanên zelal, tomarên pêbawer û rêgezên belgekirî yên sîgorteya civakî an karsaziyê bide, ji ber ku karê bê belge îsbatkirina mûçe, parastin û îdiayên paşerojê dijwartir dike.

ji aliyêZeynep&Mustafa

Kar

Kar li Komara Tirkiyeyê bi gelemperî bi peymaneke di navbera karker û kardêr de dest pê dike. Xebata fermî karker bi bîmeya civakî ya SGK ve girê dide û qeydan ji bo meaş, betlaneyê û mafên din çêdike. Gavên bingehîn dîtina karekî guncav, kontrolkirina peymana kar û parastina ewle ya qeydanên kar in.

Kardêr

Kardêrek li Komara Tirkiyeyê karê rêxistin dike, karkeran dixebitîne, meaşan dide û li hember karker û saziyên giştî berpirsiyariyan digire. Peyva herêmî işveren e, û cihê karê bi gelemperî wekî işyeri tê gotin. Pratîka baş a kardêriyê lihevhatinên zelal, qeydanên rast, şertên ewle yên xebatê û rêveberiya bi rêz digihîne hev.

Bêkarî

Bêkarî li Komara Tirkiyeyê ew rewş e ku kes bê kar e lê li kar digere an ji bo xebatê amade ye. Mirov dikarin ji İŞKUR, torên kesane, perwerde û serlêdanên rasterast sûd werbigirin da ku vegerin karê. Bîmeya bêkariyê û piştgiriya din bi şertên kesane û nirxandina fermî ve girêdayî ne.

Bazara kar

Bazara kar li Komara Tirkiyeyê mirovên ku xebat pêşkêş dikin bi kardêrên ku hewcedarî bi karkeran heye ve girêdide. Ew xebata fermî û nefermî, bajarên mezin û herêmên biçûk, karên domdar û demsalî û gelek astên jêhatîbûnê dihewîne. Fêmkirina vê pergalê alîkar e ku mirov perwerde hilbijêrin û li derfetên rastîn bigerin.

پیشەکان

پیشەکان لە کۆماری تورکیا لە کارە گشتییەکانەوە تا پیشە هونەرییە شارەزاکان و کاری پیشەیی ڕێکخراو دەگرنەوە. وشەی meslek دەتوانێت پیشەیەک بناسێنێت؛ هەندێک پیشە بەڵگەنامەی وەک ustalık belgesi یان mesleki yeterlilik بەکاردەهێنن. هەڵبژاردنی پیشە واتە گونجاندنی ئارەزوو و تواناکان لەگەڵ ڕاهێنان، دانپێدانان و مەرجە ڕاستەقینەکانی کار.

Karsazî

Karsaziyek li Komara Tirkiyeyê çalakiyeke rêxistinkirî ye ku mal an jî xizmetê pêşkêş dike û berpirsiyariya pereyan, qeydan, kesan û xerîdaran digire ser xwe. Awayên hevpar karsaziya takekesî, şirketeke bi berpirsiyariya sînorkirî û şirketeke anonim in. Destpêkeke baş pêdivî bi pêşniyareke zelal, awayekî qanûnî yê guncaw, plansaziya bac û sîgorteya civakî, û qeydeke rojane ya pêbawer heye.

Kar li Komara Tirkiyeyê çend rewşên girêdayî hev dihewîne. Kar kirin xebatkar bi karxwedî re bi riya erkên lihevhatî, mûçe, demjimêrên kar, betlaneyê û tomarên sîgorteya civakî ve girêdide. Kardêr cihê kar rêxistin dike, mûçeyan dide, tomarên pêwîst digire û mercên kar diparêze. Peyva herêmî işveren wateya kardêrê ye, lê işyeri bi gelemperî wateya cihê kar e. Bêkarî rewşa nebûna karê ye, dema ku kes kar digere an ji bo karê amade dimîne. İŞKUR dikare piştgiriyê bide lêgerîna kar, perwerde û hin xizmetên karî; lê bîmeya bêkariyê û alîkariya din li gorî dîroka sîgorteya kesê û mercên fermî ne. Mercên bazara kar li gorî beş, herêm, asta jêhatîbûnê û demsalê diguherin. Ji ber vê yekê karê fermî û nefermî dikarin astên cuda yên belgekirin, parastin û îstiqrarê pêşkêş bikin. Pîşe, an meslek, celebê karê ku kes dike diyar dike. Pîşeyên jêhatî û pîşeyên rêziknamekirî dibe ku perwerde, naskirin, ustalık belgesi an belgeya mesleki yeterlilik hewce bikin. Karsazî mal an xizmetan bi serbixwe pêşkêş dike û divê xerîdar, pere, tomar, bac û rêgezên sîgorteya civakî rêve bibe. Avahiyên gelemperî karsaziya kesane, pargîdaniya bi berpirsiyariya sînordar û pargîdaniya anonîm in. Rêya guncaw li gorî vê yekê ye ka çalakiya sereke kar kirin di bin kardêrekî de ye, pêşkêşkirina xizmetên pîşeyî bi serbixwe ye, an avakirina rêxistinekê ye ku xebatkar digire an ji xerîdaran re xizmet dike.