پاڪستان ۾ اسڪول

پاڪستان ۾ اسڪولي تعليم عام طور ننڍپڻ جي شروعاتي يا پرائمري تعليم سان شروع ٿئي ٿي ۽ مڊل، سيڪنڊري ۽ هائير سيڪنڊري درجن تائين هلي ٿي. ان جي صحيح ترتيب صوبن ۽ اسڪولي نظامن موجب مختلف ٿي سگهي ٿي. سرڪاري اسڪولن جي سهائتا حڪومت ڪري ٿي، جڏهن ته خانگي اسڪول ادارن يا فردن پاران هلايا وڃن ٿا. ديني اسڪول، جن کي مدرسا چيو وڃي ٿو، مذهبي تعليم سان گڏ عام تعليم جا مختلف حصا پڙهائين ٿا. اسڪول جي اهم مضمونن ۾ ٻوليون، رياضي، سائنس، سماجي اڀياس ۽ مذهبي يا اخلاقي تعليم شامل آهن. وڏا شاگرد اڪثر اڳتي پڙهائي يا ڪم لاءِ وڌيڪ مخصوص مضمون چونڊيندا آهن. ڪيترائي اسڪول ٻڌائين ٿا ته اتي اردو ميڊيم يا انگريزي ميڊيم ۾ پڙهايو وڃي ٿو. گهر ۾ علائقائي ٻوليون ڳالهائي سگهجن ٿيون يا مقامي پڙهائيءَ ۾ استعمال ٿي سگهن ٿيون، جڏهن ته ڪيترن امتحانن ۽ اعليٰ تعليم جي هنڌن تي انگريزي اهم آهي. سيڪنڊري تعليم جي پڄاڻيءَ تي شاگرد عام طور سيڪنڊري اسڪول سرٽيفڪيٽ حاصل ڪرڻ لاءِ امتحان ڏين ٿا، جنهن کي اڪثر SSC يا ميٽرڪ چيو وڃي ٿو. هائير سيڪنڊري تعليم سان عام طور هائير سيڪنڊري اسڪول سرٽيفڪيٽ ملي ٿو، جنهن کي اڪثر HSSC يا انٽرميڊيئيٽ چيو وڃي ٿو. امتحان صوبائي يا علائقائي تعليمي بورڊن جي ذريعي ٿي سگهن ٿا. اسڪول پنهنجا امتحان، حاضري جا ضابطا، گهر جو ڪم ۽ مسلسل جائزو پڻ استعمال ڪري سگهن ٿا. اسڪول جو تجربو شهرن، ڳوٺن، صوبن ۽ ادارن موجب گهڻو مختلف آهي. اهم فرقن ۾ استادن جي موجودگي، ڪلاس جي ماپ، عمارتون، آمدورفت، سکيا جو سامان ۽ عملي سرگرمين جو مقدار شامل آهن. ڪجهه ٻار گهريلو ڪم، غربت، فاصلي، حفاظت جي خدشن يا محدود رسائي سبب جلد اسڪول ڇڏي ڏين ٿا. غيررسمي تعليم ۽ برادريءَ جي سکيا ڪجهه شاگردن لاءِ ٻيو رستو ڏئي سگهن ٿيون. والدين ۽ شاگردن کي رڳو اسڪول جي نالي کان وڌيڪ ڳالهين تي ڌيان ڏيڻ گهرجي. کين روزاني شيڊيول، پڙهائڻ جي ٻولي، مضمونن، جائزي، حفاظت، حاضري ۽ تعليم جي ايندڙ درجي بابت پڇڻ گهرجي.