การจ้างงานในมาเลเซีย

การจ้างงานในมาเลเซียมักเริ่มจากการหางาน การสัมภาษณ์ การได้รับข้อเสนอเป็นลายลักษณ์อักษร และการตกลงเกี่ยวกับงาน โดยปกติข้อตกลงจะอธิบายตำแหน่งงาน ค่าจ้าง สถานที่ทำงาน เวลาทำงาน วันลา และกฎการแจ้งล่วงหน้า ลูกจ้างอาจทำงานเต็มเวลา ไม่เต็มเวลา ชั่วคราว ตามสัญญากำหนดระยะเวลา หรือภายใต้รูปแบบอื่นที่ชอบด้วยกฎหมาย สิทธิและหน้าที่ที่แน่นอนขึ้นอยู่กับสัญญา ลักษณะงาน สถานะของลูกจ้าง และกฎของมาเลเซียที่ใช้บังคับ Employment Act 1955 เป็นกฎหมายพื้นฐานด้านการจ้างงานที่สำคัญสำหรับลูกจ้างจำนวนมากในคาบสมุทรมาเลเซียและลาบวน ซาบาห์และซาราวักยังมีกฎหมายแรงงานของตนเอง ดังนั้นรัฐที่ทำงานจึงอาจมีผล โดยทั่วไปนายจ้างดูแลการเข้างาน ค่าจ้าง วันลา ความปลอดภัย ผลงาน และความประพฤติในที่ทำงาน ส่วนลูกจ้างมักต้องทำงานตามที่ตกลง ปฏิบัติตามคำสั่งที่สมเหตุสมผล รักษาข้อมูลที่เป็นความลับ และเคารพกฎความปลอดภัย ระบบการจ้างงานของมาเลเซียยังรวมถึงการคุ้มครองทางสังคมและเงินสมทบจากเงินเดือน สถาบันและคำท้องถิ่นที่สำคัญ ได้แก่ KWSP หรือ EPF สำหรับเงินออมเพื่อวัยเกษียณ PERKESO หรือ SOCSO สำหรับประกันสังคม และ EIS สำหรับการสนับสนุนด้านประกันการว่างงานแก่ลูกจ้างที่มีสิทธิ งานอาจเป็นงานในระบบหรืองานนอกระบบ โดยทั่วไปการจ้างงานในระบบมีเอกสารชัดเจนกว่า มีสลิปเงินเดือน เงินสมทบตามกฎหมาย และขั้นตอนร้องเรียน ขณะที่งานนอกระบบอาจทำให้ลูกจ้างมีหลักฐานน้อยกว่าและได้รับความคุ้มครองน้อยกว่า การจ้างงานอาจสิ้นสุดลงด้วยการลาออก การครบกำหนดสัญญา การตกลงร่วมกัน การเกษียณอายุ หรือการเลิกจ้าง แนวปฏิบัติที่ดีคือเก็บหลักฐานเป็นลายลักษณ์อักษรและปฏิบัติตามขั้นตอนที่กำหนดเกี่ยวกับการแจ้งล่วงหน้า การจ่ายเงินงวดสุดท้าย และข้อพิพาทในที่ทำงาน ลูกจ้างที่ไม่เข้าใจข้อตกลงสามารถขอคำอธิบายก่อนลงนามได้ สำนักงานแรงงาน องค์กรลูกจ้าง ที่ปรึกษากฎหมาย และหน่วยงานคุ้มครองทางสังคมอย่างเป็นทางการอาจช่วยตอบคำถามหรือช่วยจัดการข้อพิพาทได้