Landskap kebudayaan Malaysia mencerminkan rangkaian perdagangan lama, kerajaan serantau, kesultanan Islam, pemerintahan kolonial, penghijrahan dan pembentukan persekutuan moden. Pengalaman ini membantu menjelaskan bahasa, amalan agama, makanan, seni dan hubungan masyarakat di negara ini. Ikatan kekeluargaan mempengaruhi pendidikan, pekerjaan, perkahwinan, keibubapaan dan penjagaan warga tua, manakala upacara keagamaan dan perhimpunan masyarakat boleh menandakan perubahan hidup. Seni merangkumi batik, songket, tenunan, ukiran, muzik, tarian, teater, kraf dan karya visual kontemporari. Islam mempunyai peranan awam dan perlembagaan yang penting, di samping agama Buddha, Kristian, Hindu, Sikh, tradisi agama Cina dan kepercayaan peribumi. Adat merujuk kepada amalan kebiasaan yang mungkin membimbing upacara, tingkah laku sosial dan kehidupan masyarakat, dengan bentuk yang berbeza antara kumpulan dan tempat. Bahasa Melayu menghubungkan komunikasi rasmi di seluruh negara, manakala orang ramai sering menggunakan bahasa Inggeris, Mandarin, Tamil, pelbagai bahasa Cina atau bahasa peribumi mengikut hubungan, lokasi dan tujuan. Perayaan, jamuan bersama, kerjasama kejiranan dan kerja kemasyarakatan mengeratkan hubungan, namun amalan kebudayaan kekal pelbagai dan boleh berubah antara negeri, keluarga, generasi dan agama.
Kebudayaan di Malaysia
Kebudayaan di Malaysia dibentuk oleh kehidupan keluarga, sejarah, agama, bahasa, seni, tradisi dan kerjasama harian antara masyarakat yang pelbagai. Pengaruh Melayu, Cina, India, peribumi dan budaya lain bertemu secara berbeza di Semenanjung Malaysia, Sabah dan Sarawak. Bahasa Melayu ialah bahasa kebangsaan rasmi, manakala bahasa Inggeris, Mandarin, Tamil, pelbagai bahasa Cina dan bahasa peribumi turut digunakan. Adat dan kehidupan awam berbeza mengikut negeri, kepercayaan, keluarga dan keadaan; oleh itu, tiada satu amalan pun mewakili semua orang di Malaysia.
Tip
Anggap kebudayaan di Malaysia sebagai sesuatu yang bergantung pada konteks, bukan satu corak kebangsaan yang tetap. Semak wilayah, pilihan bahasa, suasana keagamaan serta adat keluarga atau masyarakat sebelum merancang komunikasi, makanan, pakaian, upacara atau acara awam.