როდესაც კომპანია სამართლებრივ ფორმას იცვლის, არსებული კომპანია სხვა დაშვებულ სამართლებრივ ფორმას იღებს და მხოლოდ ამ ფაქტის გამო ახალი იურიდიული პირი არ იქმნება. როგორც წესი, მისი აქტივები და ვალდებულებები იმავე კომპანიას რჩება, ხოლო მისი კორპორაციული სტრუქტურა იცვლება. შერწყმა კი რამდენიმე კომპანიას უნივერსალური სამართალმემკვიდრეობით აერთიანებს. გადამცემი კომპანიების აქტივები მიმღებ ან ახლად დაფუძნებულ კომპანიას გადაეცემა, ხოლო გადამცემი კომპანიები, როგორც წესი, ცალკე ლიკვიდაციის გარეშე წყვეტენ არსებობას. გაყოფისას აქტივები, ვალდებულებები და ბიზნესსაქმიანობა განსაზღვრული გეგმის მიხედვით რამდენიმე არსებულ ან ახლად დაფუძნებულ კომპანიას ნაწილდება. გაყოფის სტრუქტურის მიხედვით, რეორგანიზაციის ძალაში შესვლის შემდეგ თავდაპირველი კომპანია შეიძლება ნაწილობრივ განაგრძობდეს არსებობას ან არსებობა შეწყვიტოს. რეორგანიზაციის ფარგლებში აქტივების გადაცემისას აქტივები და ვალდებულებები არსებულ ან ახლად დაფუძნებულ კომპანიას გადაეცემა. რეორგანიზაციის გეგმაში მკაფიოდ უნდა განისაზღვროს, რომელ აქტივებს, ვალდებულებებსა და მათთან დაკავშირებულ სამართლებრივ მდგომარეობებს ეხება ეს პროცესი. ამიტომ არჩევანისას გასათვალისწინებელია კომპანიის სასურველი იდენტობა, სამიზნე სტრუქტურა, აქტივებზე სამართალმემკვიდრეობა და მონაწილე კომპანიების არსებობის გაგრძელება. ამის შემდეგ ცალკე უნდა შეფასდეს არჩეული სტრუქტურისთვის საჭირო გადაწყვეტილებები, რეგისტრაცია, კრედიტორთა დაცვა, ხელშეკრულებების უწყვეტობა და ფინანსური თუ სამართლებრივი შედეგები.
საქართველოში არსებული კომპანიის რეორგანიზაციის სამართლებრივი გზები
საქართველოში კომპანიის რეორგანიზაციის ძირითადი ვარიანტებია სამართლებრივი ფორმის შეცვლა, შერწყმა, გაყოფა და აქტივებისა და ვალდებულებების დაგეგმილი გადაცემა. შესაბამისი გზა დამოკიდებულია იმაზე, უნდა შენარჩუნდეს თუ არა კომპანიის იდენტობა, უნდა გაერთიანდეს რამდენიმე კომპანია, თუ ბიზნესმიმართულებები უნდა გაიმიჯნოს.
Tip
რეორგანიზაციის გზა უნდა შეირჩეს სასურველი საბოლოო მდგომარეობის მიხედვით: იდენტობის შენარჩუნება, კომპანიების გაერთიანება თუ ბიზნესმიმართულებების გამიჯვნა. სამართლებრივი ფორმის შეცვლას, შერწყმასა და გაყოფას სხვადასხვა შედეგი აქვს იურიდიული პირებისთვის, აქტივებისა და კომპანიების არსებობის გაგრძელებისთვის. მხოლოდ ამ ფუნდამენტური გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ შეიძლება სათანადოდ დაიგეგმოს გადაწყვეტილებები, რეგისტრაცია და კრედიტორთა დაცვა.