बांगलादेश एकात्मक, सार्वभौम प्रजासत्ताक असून येथे संसदीय शासनपद्धती आहे. राष्ट्राध्यक्ष हे राष्ट्रप्रमुख आहेत, तर पंतप्रधान सरकारचे नेतृत्व करतात. एकसदनी राष्ट्रीय संसद (Jatiya Sangsad), म्हणजे बांगलादेशची राष्ट्रीय संसद, कायदे मंजूर करते, कर आकारणीला मान्यता देते आणि राष्ट्रीय अर्थसंकल्प मंजूर करते. सार्वजनिक प्रशासन, स्थानिक स्वशासन, न्यायालये, सार्वजनिक वित्तव्यवस्था, देखरेख संस्था आणि सुरक्षा प्राधिकरणे राज्याची वेगवेगळी कार्ये पार पाडतात. निवडणुका कोणाला निवडून आलेले प्रतिनिधित्व मिळेल हे ठरवतात. पात्र मतदार राष्ट्रीय संसदेसाठी आणि स्थानिक परिषदांसाठी प्रतिनिधी निवडतात. निवडणूक आयोग (Election Commission) मतदार याद्या, मतदारसंघ, मतदान, मतमोजणी आणि अधिकृत निकालांचे व्यवस्थापन करतो. बांगलादेशात प्रादेशिक मतदारसंघांतून संसदेचे 300 सदस्य थेट निवडले जातात. संसद सदस्य प्रमाण प्रतिनिधित्वाद्वारे महिलांसाठी राखीव 50 महिला सदस्यांची निवड करतात. सरकार आणि निवडणुका यांतील भेद राजकीय अधिकार कसा कार्य करतो हे स्पष्ट करण्यास मदत करतो. सरकारी संस्था सार्वजनिक निर्णय घेतात आणि त्यांची अंमलबजावणी करतात, तर निवडणुका प्रतिनिधित्वाचे जनादेश निर्माण किंवा नूतनीकरण करतात. राष्ट्रीय संसद आणि स्थानिक परिषदा वेगवेगळ्या प्रादेशिक आणि शासकीय स्तरांवर काम करतात; त्यामुळे संसदीय निवडणूक स्थानिक निवडणुका किंवा स्थानिक स्वशासनाची जागा घेत नाही.
राजकारण: बांगलादेशातील
बांगलादेशमधील राजकारणात सार्वजनिक सत्ता कशी संघटित केली जाते, वापरली जाते आणि तिच्यासाठी स्पर्धा कशी केली जाते याचा समावेश होतो. यात राज्याची कार्ये पार पाडणाऱ्या सरकारी संस्था आणि प्रतिनिधी निवडणाऱ्या निवडणुका यांचा समावेश होतो. ही क्षेत्रे संबंधित असली तरी वेगळी आहेत: सरकार सार्वजनिक अधिकाराची अंमलबजावणी करते, तर निवडणुका राष्ट्रीय आणि स्थानिक पातळीवर निवडून आलेले जनादेश देतात.
Tip
बांगलादेशातील राजकीय प्रश्नाचा योग्य स्तर आणि संस्था ठरवण्यासाठी या चौकटीचा वापर करा. राष्ट्रीय कायदेनिर्मिती आणि सरकारी कार्यवाही यांना स्थानिक स्वशासनापासून तसेच प्रतिनिधी निवडण्याच्या प्रक्रियेपासून वेगळे ठेवा. निवडणुकीशी संबंधित दाव्यांसाठी मतदारसंघ, निवडणूक प्रक्रिया किंवा अधिकृत निकालाची पडताळणी निवडणूक आयोगामार्फत करा.

