مدرسه در ترکمنستان

آموزش پیش‌دبستانی شامل رشد اولیه از یک تا پنج‌سالگی و دوره اجباری آماده‌سازی مدرسه در سنین پنج تا شش سال است که دست‌کم یک سال تحصیلی طول می‌کشد. آماده‌سازی مدرسه ممکن است در پیش‌دبستانی، نهاد آموزش عمومی یا نهاد تأییدشده دیگری انجام شود و در موارد استثنایی در خانواده صورت گیرد. والد یا سرپرست برای پذیرش درخواست می‌دهد و مراجع محلی کودکان در سن آموزش اجباری را ثبت می‌کنند. دسترسی دولتی برای کودکان مقیم ترکمنستان در سن مقرر فراهم است. قواعد بررسی‌شده، محدوده پذیرش، قرعه‌کشی یا روند ملی تخصیص جایگاه را تعیین نمی‌کنند؛ بنابراین مرجع آموزشی مسئول و قواعد مدرسه، روند عملی پذیرش را مشخص می‌کنند. مدارس باید اساسنامه، مجوز، برنامه‌ها و قواعد داخلی خود را اعلام کنند. وزارت آموزش، که به نام وزارت آموزش ترکمنستان (Türkmenistanyň Bilim ministrligi یا Bilim ministrligi) نیز شناخته می‌شود، استانداردهای آموزشی را تعیین می‌کند، برنامه درسی مواد را تأیید می‌کند، شرایط پذیرش را مشخص می‌کند و بر روش‌شناسی، گواهی نهایی و کنترل کیفیت دولتی نظارت دارد. کابینه وزیران سیاست ملی، مقررات، اصلاحات و قواعد بودجه را تعیین می‌کند. اداره‌های آموزش ولایت، اتراپ و شهر، شبکه محلی مدارس، ساختمان‌ها، ثبت کودکان، غذاخوری، حمل‌ونقل روستایی و نیازهای معلمان را سازمان‌دهی می‌کنند. مدیر مدرسه و شورای آموزشی برنامه‌های تأییدشده را اجرا می‌کنند. سال تحصیلی از ۱ سپتامبر آغاز می‌شود و دست‌کم ۳۴ هفته ادامه دارد. سال به چهار سه‌ماهه تقسیم می‌شود؛ تعطیلات پاییزی هشت روز، زمستانی سیزده روز، بهاری نه روز و تابستانی دست‌کم هشت هفته طول می‌کشد. مدارس عموماً شش روز در هفته فعالیت می‌کنند. هر درس در پایه اول ۳۵ دقیقه و در پایه‌های دیگر ۴۵ دقیقه است. بیشتر مدارس یک نوبت دارند، اما اگر ساختمان ایجاب کند نوبت دوم نیز ممکن است برقرار شود. مدارس باید امکان غذا و استراحت فراهم کنند. مراجع محلی هزینه حمل‌ونقل منظم دانش‌آموزان مناطق روستایی را تأمین می‌کنند. استانداردهای دولتی بر برنامه درسی حاکم‌اند. زبان ترکمنی زبان اصلی آموزش در مدارس متوسطه است و زبان‌های خارجی اجباری‌اند. آموزش متوسطه بالاتر می‌تواند شامل گرایش‌های علوم دقیق، علوم طبیعی، علوم انسانی و علوم اجتماعی و نیز علوم طبیعی و دقیق باشد. این دوره همچنین جهت‌دهی و آموزش حرفه‌ای، فرهنگ ملی و ارزش‌های مدنی، فناوری اطلاعات و ارتباطات و فناوری‌های دیجیتال، یادگیری الکترونیکی یا آموزش از راه دور را دربرمی‌گیرد. کتاب‌های درسی در مدارس دولتی رایگان‌اند. پوشیدن یونیفورم استاندارد مدرسه اجباری است و والدین آن را تهیه می‌کنند. منابع بررسی‌شده قاعده همگانی درباره هزینه غذا، یونیفورم، لوازم مدرسه یا مدارس خصوصی تعیین نمی‌کنند. دانش‌آموز معمولاً با نمره‌های تجمعی مثبت به پایه بعد می‌رود. پایان آموزش ابتدایی به گواهی انتقال (sepgit synagy) برای ورود به آموزش متوسطه پایه می‌انجامد. پایان آموزش متوسطه پایه برای ورود به آموزش متوسطه کامل نیز به همین نوع گواهی نیاز دارد. پس از آموزش متوسطه کامل، شرکت در آزمون‌های نهایی دولتی اجباری است. وزارتخانه روش‌های پایش، نمره‌دهی و ارزیابی میان‌دوره‌ای را تعیین می‌کند. دانش‌آموز مردود یا غایب ممکن است گواهی تحصیل بگیرد و دست‌کم یک سال بعد بتواند همان سطح را دوباره بگذراند. دانش‌آموزی که آموزش متوسطه کامل را به پایان می‌رساند گواهی استاندارد دولتی (şahadatnama) دریافت می‌کند. تحصیل بیرونی (eksternat) مسیری استثنایی برای تکمیل دیرهنگام یا تکمیل‌نکردن تحصیل است. ترکمنستان عدم تبعیض در آموزش را تضمین و آموزش فراگیر را دنبال می‌کند. وضعیت سلامت یا معلولیت ممکن است به جایابی در نهاد ویژه یا آموزش در خانه با برنامه درسی سازگارشده بینجامد. مدارس ویژه و شبانه‌روزی به دانش‌آموزان نابینا، کم‌بینا، ناشنوا، کم‌شنوا یا دارای معلولیت ذهنی یا جسمی خدمت می‌کنند. انواع دیگر مدرسه شامل مدارس تخصصی، مدرسه‌ـ‌ژیمنازیوم‌ها، لیسه‌های تخصصی، مدارس شبانه‌روزی برای دانش‌آموزان مستعد، مدارس شبانه‌روزی مناطق دورافتاده، مدارس دانش‌آموزان تحت درمان بلندمدت، مدارس در نهادهای اصلاحی و یتیم‌خانه‌هاست. این دسته‌ها نهادهای محلی را توصیف می‌کنند و نباید خودبه‌خود معادل هاوپتشوله، رئالشوله یا ژیمنازیوم آلمان تلقی شوند. یتیمان و دیگر گروه‌های تعریف‌شده در قانون ممکن است نگهداری دولتی دریافت کنند و دانش‌آموزان مستعد ممکن است از حمایت دولتی یا بورس برخوردار شوند. نهادهای سلامت مراقبت پزشکی ارائه می‌کنند. خشونت جسمی و روانی ممنوع است و مدارس باید از حق اظهارنظر دانش‌آموز محافظت کنند. والدین مسئول تضمین تحصیل اجباری‌اند. اخراج فقط برای دانش‌آموز ۱۶ساله یا بزرگ‌تر ممکن است و به تصمیم وزارتخانه و رضایت کمیته امور نوجوانان نیاز دارد؛ همچنین باید ادامه تحصیل یا تدابیر کاری فراهم شود. پس از پایه دوازدهم، گواهی امکان گذار به آموزش حرفه‌ای را می‌دهد؛ پذیرش دانشگاه فرایندی جداگانه در آموزش عالی است.