رسانههای دولتی بیشترِ خبر و اطلاعاتِ عمومیِ ترکمنستان ره فراهم کِننه. عنوانهای چاپی شاملِ ترکمنستان، نِیترالنی ترکمنستان، وطن، گلکنیش، نسیل، عشقآباد، عدالت، زبانِ ترکمنی و عسگره. تلویزیونِ دولتی شاملِ آلتین عصر: ترکمنستان، یاشلیک، میراس، عشقآباد، آوازِ ترکمنی و ورزشِ ترکمنستان، همراهِ چهار برنامهٔ رادیویییه. محتوایشان عموماً با پیامهای دولت و رئیسجمهور همراستاست. تهیهٔ روزنامهها و نشریههای خارجی دشواره و مدرکِ قابلاتکایی از فعالیتِ آزادِ مطبوعاتِ مستقلِ داخلی وجود نداره. قانونِ رسانهٔ ۲۰۱۲ که در ۲۰۱۳، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۸ اصلاح شده، مبنای رسمیِ آزادیِ رسانه، دسترسی به اطلاعات و حقوقِ روزنامهنگاری ره فراهم کِنه. نهادهای دولتی، مقامهای محلی، حزبها، انجمنهای عمومی، اشخاصِ حقوقی و شهروندانِ ۱۸ساله یا بالاتر میتونن طبقِ قواعدِ ثبتِ مربوط رسانه ایجاد بکنن. رسانههای دولتی طبقِ رویههای ثبتِ کابینه کار کِننه؛ دفترهای تحریریهٔ دیگر بهعنوانِ شخصِ حقوقی ثبت میشن. نشریهٔ ثبتشده عموماً تا یک سال پس از دریافتِ گواهی برای آغازِ کار فرصت داره. وزارتِ ارتباطات، ترکمنتلکام و تیامسل از نهادهای مرتبط با ارتباطات و دسترسیِ دیجیتالیان؛ خبرگزاریِ دولتیِ ترکمنستان که تیدیاچ هم نومیده وانه خبرِ رسمی تولید کِنه. قانونِ پخشِ تلویزیون و رادیو پخشِ دولتی ره مجاز میدونه و پخشِ عمومی با مشارکتِ شهروندان و جامعهٔ مدنی ره توصیف کِنه. پخشکنندهٔ مستقل و کارکردیِ خدماتِ عمومی بهطورِ قابلاتکا ثبت نشده. بنابراین حقِ رسمیِ مشارکت، انتخابِ عملیِ دیدگاهها به اندازهٔ سامانهٔ پخشِ کثرتگرا فراهم نکِنه. ارزیابیِ ۲۰۲۵ فریدمهاوس برای چند شاخصِ دسترسیِ سیاسی به رسانه، گزارشگریِ مستقل و آزادیِ آنلاین امتیازِ صفر ثبت کِرده. بلهت، که جان تکنولوژی ادارهاش کِنه، روشنترین خدمتِ رسانهایِ خصوصیِ محلیِ ثبتشدهست. فیلم، ویدیوی درخواستی، تلویزیونِ زنده و ورزش ره با اشتراکِ پولی یا کارتِ هدیهٔ مدتدار فراهم کِنه. دسترسیِ استاندارد فیلمها ره پوشش دنه و پریمیوم ورزشِ زنده ره هم اضافه کِنه. شرایطِ در دسترس قیمتِ کنونیِ اشتراک ره مشخص نکِنه. حساب و شمارهٔ تلفنِ ترکمنستان لازمه و محدودیتِ جغرافیایی یا نشانیِ اینترنتی ممکنه دسترسی ره محدود کِنه. استفادهکنندگان معمولاً باید دستکم ۱۸ساله باشن؛ خردسالان زیرِ کنترلِ بزرگسال میتونن از خدمت استفاده بکنن. این خدمت خصوصی و غیرتجارییه؛ نسخهبرداری یا فروشِ دوباره مجاز نیست. مدیر ممکنه بیخبر محتوای خدمت، حسابها یا دسترسی ره تغییر بده، برداره یا مسدود کِنه. قانونِ اساسی در اصل جستوجو، دریافت و انتشارِ اطلاعات از راههایی ره که قانون منع نکِنه پشتیبانی کِنه. قانونِ رسانه دسترسی به اطلاعات ره حمایت و سانسور یا دخالت در کارِ رسانه ره منع کِنه؛ ولی قانونِ اینترنت اطلاعاتِ حفاظتشده، توهین به رئیسجمهور، افترا، خشونت، جنگ و تبلیغِ نفرت، هرزهنگاری، تحریک به جرم و نقضِ مالکیتِ فکری ره محدود کِنه. پس حمایتِ رسمی از دسترسیِ اینترنت و رفتارِ برابر در کنارِ محدودیتهای گسترده و فاصلهٔ زیادِ متنِ قانون با عملِ روزمره قرار داره. روزنامهنگاری رسماً حرفهای آزاده و پروانهٔ حرفهای نمیخواد. روزنامهنگار میتونه اطلاعات ره جستوجو، درخواست، دریافت و پخش کِنه؛ به مقامها و دفترهای مطبوعاتی سر بزنه؛ به جز اسنادِ محرمانه به اسناد دسترسی پیدا کِنه؛ و هرجا قانون اجازه بده ضبط یا عکاسی کِنه. میتونه منبع ره راستیآزمایی کِنه و از مأموریتِ تحریفشده یا غیرقانونی سر باز بزنه. نهادهای دولتیِ صلاحیتدار طبقِ قواعدِ کابینه اعتباردهی ره انجام کِننه؛ روزنامهنگارانِ خارجی پس از اعتباردهی رسماً حقوقِ مشابه دارنه. در عمل، گزارشگریِ مستقل ممکنه روزنامهنگار، منبع و خویشاوندان ره در معرضِ فشار، بازداشت، بدرفتاری و پیگردِ سیاسی قرار بده. قانونِ حقوقِ کودک دسترسی به اطلاعاتِ مناسبِ سن از منابعِ گوناگون ره ترویج و دسترسیِ کودکان به مطالبِ جنگ، خشونت، بیرحمی، تبعیضِ نژادی یا مذهبی و دیگر مطالبِ آسیبزننده به رشد ره محدود کِنه. بلهت قواعدِ سن و کنترلِ بزرگسال داره. گزارشها از بررسیِ تلفنِ همراهِ دانشآموزان و پلیس در مدرسه و پرسش از والدین دربارهٔ استفاده از ویپیان یا شبکههای اجتماعی هم میگن. ساختارِ ملیِ قابلاتکایی برای رسانهٔ جوانان یا سوادِ رسانهای ثبت نشده. بیشترِ خدماتِ جهانیِ شبکهٔ اجتماعی و پیامرسانی مسدود یا دشوارالوصولان. واتساپ در فوریهٔ ۲۰۲۶ کوتاهمدت و بدونِ ویپیان در دسترس بود، ولی پس از پنج روز دوباره مسدود شد. ویپیان و تور راههای غیررسمیِ دسترسیان، اما ممکنه خودشان هم مسدود یا زیرِ نظر باشن. گزارش شده استفادهکنندگان، ارائهدهندگان و خانوادهها با پرسشوجو، بازرسیِ دستگاه، خاموشیِ اینترنت، تعهدنامهٔ کتبیِ ترکِ استفاده و پیامدهای کیفریِ احتمالی روبهرو شدهان. فهرستِ رسمیِ قابلاتکایی از سکّوهای مجاز وجود نداره. فهرستهای وزارتخانهای تلویزیونِ آنلاین، آیپیتیوی، تلکاموایفای و خدماتِ دولتِ الکترونیک ره نام میبرن، ولی تعرفهها و پوششِ معمولِ اینترنت بهروشنی در دسترس نیست.
رسانه دِ ترکمنستان
ترکمنستان سامانهٔ رسانهایِ رسمی داره که روزنامهها، تلویزیون، رادیو و درگاههای آنلاینِ دولتی بر آن چیرهان. روزنامهنگاریِ مستقلِ داخلی، پخشِ عمومیِ کثرتگرا و دسترسیِ آزاد به سکّوهای جهانیِ شبکههای اجتماعی همتای محلیِ قابلاتکایی ندارنه. دسترسی به اینترنت محدوده و مسدودسازی، نظارت و محدودیتهای قانونی بهشدت بر دریافت، انتشار و اشتراکِ اطلاعات اثر میذارن.
Tip
برای خبرِ دولتی از رسانههای رسمیِ ترکمنستان استفاده کن، ولی پوششِ دولتی ره نمایندهٔ همهٔ دیدگاهها حساب نکن. وقتی سرگرمیِ محلیِ پولی یا ورزشِ زنده میخوای و شرایطِ سن، حساب، قلمرو و دسترسیاش ره میپذیری، بلهت ره انتخاب کن. راههای دورزدنِ مسدودسازی و انتشارِ حساس ره پرخطر بدان، چون مسدودسازی، نظارت و فشار ممکنه کاربر، منبع و خانواده ره درگیر کِنه.

