رسانههای دولتی بیشتر اخبار و اطلاعات عمومی ترکمنستان را ارائه میکنند. روزنامههای چاپی شامل ترکمنستان، نئوترالنی ترکمنستان، وطن، گلکینیش، نسل، عشقآباد، عدالت، زبان ترکمن و عسگر هستند. تلویزیون دولتی شبکههای آلتین عصر: ترکمنستان، یاشلیک، میراس، عشقآباد، آواز ترکمن و ورزش ترکمنستان، همراه با چهار برنامه رادیویی را دربرمیگیرد. محتوای آنها عموماً با پیامهای دولت و رئیسجمهور همسو است. تهیه روزنامهها و نشریات خارجی دشوار است و شواهد قابل اتکایی از فعالیت آزاد مطبوعات مستقل داخلی وجود ندارد. قانون رسانه مصوب ۲۰۱۲ که در ۲۰۱۳، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۸ اصلاح شد، مبنای رسمی آزادی رسانه، دسترسی به اطلاعات و حقوق روزنامهنگاران را فراهم میکند. نهادهای دولتی، مراجع محلی، احزاب، انجمنهای عمومی، اشخاص حقوقی و شهروندان ۱۸ساله و بالاتر میتوانند طبق قواعد ثبت مربوط رسانه تأسیس کنند. رسانههای دولتی از رویه ثبت کابینه وزیران پیروی میکنند؛ دیگر دفترهای تحریریه بهعنوان شخص حقوقی ثبت میشوند. نشریه ثبتشده عموماً حداکثر یک سال پس از دریافت گواهی فرصت دارد فعالیت را آغاز کند. وزارت ارتباطات، ترکمنتلهکام و تیامسل از جمله نهادهای مرتبط با ارتباطات و دسترسی دیجیتالاند و خبرگزاری دولتی ترکمنستان که با نام تیدیاچ نیز شناخته میشود اخبار رسمی تولید میکند. قانون پخش تلویزیونی و رادیویی اجازه پخش دولتی را میدهد و پخش عمومی با مشارکت شهروندان و جامعه مدنی را توصیف میکند. وجود پخشکننده عمومی مستقل و فعال بهطور قابل اتکا مستند نشده است. بنابراین، حقوق رسمی مشارکت به همان انتخاب عملی دیدگاهها که نظام پخش متکثر فراهم میکند منتهی نمیشوند. ارزیابی ۲۰۲۵ فریدم هاوس برای چند شاخص مربوط به دسترسی سیاسی به رسانه، گزارشگری مستقل و آزادی آنلاین امتیاز صفر ثبت کرد. بلیت، که شرکت یان تکنالجی آن را اداره میکند، روشنترین نمونه مستند خدمت رسانهای خصوصی محلی است. این خدمت فیلم، ویدئو بر حسب تقاضا، تلویزیون زنده و ورزش را از طریق اشتراکهای پولی مدتدار یا کارت هدیه عرضه میکند. دسترسی استاندارد فیلمها را پوشش میدهد و بسته ممتاز ورزش زنده را نیز شامل میشود. شرایط در دسترس قیمت فعلی اشتراک را اعلام نمیکند. داشتن حساب و شماره تلفن ترکمنستان لازم است و محدودیتهای قلمرو یا نشانی آیپی ممکن است دسترسی را محدود کنند. عموماً کاربران باید دستکم ۱۸ساله باشند؛ افراد نابالغ میتوانند با نظارت بزرگسال از خدمت استفاده کنند. خدمت خصوصی و غیرتجاری است؛ کپی یا فروش دوباره مجاز نیست. مدیر آن میتواند محتوا، حسابها یا دسترسی را بدون اطلاع قبلی تغییر دهد، حذف کند یا مسدود سازد. قانون اساسی رسماً جستوجو، دریافت و انتشار اطلاعات از راههایی را که قانون منع نکرده است حمایت میکند. قانون رسانه از دسترسی به اطلاعات حمایت و سانسور یا دخالت در کار رسانه را منع میکند، اما قانون اینترنت اطلاعات حفاظتشده، توهین به رئیسجمهور، افترا، خشونت، تبلیغ جنگ و نفرت، هرزهنگاری، تحریک به جرم و نقض مالکیت فکری را محدود میکند. بنابراین حمایت رسمی از دسترسی برابر به اینترنت در کنار محدودیتهای گسترده و فاصله زیاد میان متن قانون و عمل روزمره وجود دارد. روزنامهنگاری رسماً حرفهای آزاد و بدون مجوز حرفهای است. روزنامهنگاران میتوانند اطلاعات را جستوجو، درخواست، دریافت و منتشر کنند؛ به مراجع و دفترهای مطبوعاتی مراجعه کنند؛ به اسناد دسترسی یابند مگر آنکه اسرار حفاظتشده باشند؛ و در مواردی که قانون اجازه میدهد ضبط یا عکاسی کنند. آنان میتوانند منابع را بررسی و از تکالیف جعلی یا غیرقانونی سر باز زنند. مراجع دولتی صالح طبق قواعد کابینه وزیران اعتبارنامه صادر میکنند و روزنامهنگاران خارجی پس از دریافت اعتبارنامه رسماً از حقوق مشابه برخوردار میشوند. در عمل، گزارشگری مستقل ممکن است روزنامهنگاران، منابع و بستگانشان را در معرض فشار، بازداشت، بدرفتاری و پیگرد با انگیزه سیاسی قرار دهد. قانون حقوق کودک دسترسی به اطلاعات متناسب با سن از منابع گوناگون را ترویج میکند و دسترسی کودکان به محتوای مربوط به جنگ، قساوت، خشونت، تبعیض نژادی یا مذهبی و دیگر مطالب مضر برای رشد را محدود میسازد. بلیت قواعد سنی و نظارت بزرگسال دارد. گزارشها همچنین از بررسی تلفن همراه دانشآموزان توسط مدرسه و پلیس و پرسش از والدین درباره استفاده از ویپیان یا شبکههای اجتماعی حکایت دارند. ساختار ملی قابل اتکایی برای رسانه جوانان یا سواد رسانهای مستند نشده است. بیشتر شبکههای اجتماعی و پیامرسانهای جهانی مسدودند یا دسترسی به آنها دشوار است. واتساپ در فوریه ۲۰۲۶ برای مدت کوتاهی بدون ویپیان در دسترس بود، اما پس از پنج روز دوباره مسدود شد. ویپیان و تور بهعنوان راهکارهای غیررسمی استفاده میشوند، ولی خودشان نیز ممکن است مسدود یا پایش شوند. بنا بر گزارشها، کاربران، ارائهدهندگان و خانوادهها با پرسش، بازرسی دستگاه، قطع اینترنت، اظهارنامه کتبی برای انصراف از استفاده و پیامدهای خطر کیفری روبهرو شدهاند. فهرست رسمی و قابل اتکایی از سکوهای مجاز وجود ندارد. فهرستهای وزارتخانهای تلویزیون آنلاین، آیپیتیوی، تلکاموایفای و خدمات دولت الکترونیک را ذکر میکنند، اما تعرفههای معمول کنونی اینترنت و ارقام پوشش بهطور شفاف در دسترس نیستند.
رسانه در ترکمنستان
نظام رسمی رسانهای ترکمنستان زیر سلطه روزنامهها، تلویزیون، رادیو و درگاههای اینترنتی دولتی است. روزنامهنگاری مستقل داخلی، رسانه عمومی متکثر و دسترسی آزاد و آشکار به شبکههای اجتماعی جهانی، معادل محلی قابل اتکایی ندارند. دسترسی اینترنت محدود است و مسدودسازی، نظارت و محدودیتهای قانونی بهشدت بر دریافت، انتشار و اشتراکگذاری اطلاعات اثر میگذارند.
Tip
برای اعلامیههای دولتی از رسانههای رسمی ترکمنستان استفاده کنید، اما پوشش آنها را نماینده همه دیدگاهها ندانید. اگر به سرگرمی محلی پولی یا ورزش زنده نیاز دارید و شرایط سن، حساب، قلمرو و دسترسی را میپذیرید، بلیت را انتخاب کنید. راهکارهای دور زدن محدودیت شبکههای اجتماعی و انتشار مطالب حساس را پرخطر بدانید، زیرا مسدودسازی، نظارت و فشار میتواند کاربران، منابع و خانوادهها را درگیر کند.

