Türkiye Cumhuriyeti, tek bir ulusal hukuk ve siyaset sistemi olan üniter bir anayasal cumhuriyettir. İller ve ilçeler bu sistem içinde faaliyet gösterirken belediyeler yerel kamu hizmetlerini yerine getirir. Türkiye Büyük Millet Meclisi kanun yapar, Cumhurbaşkanı yürütme organına başkanlık eder ve mahkemeler yargı yetkisini kullanır. Kamu idaresi, ülke genelindeki kurumlar aracılığıyla kanunları uygular ve hizmet sunar. Seçimler yurttaşları bu kurumlara bağlar. Ulusal seçimlerde Cumhurbaşkanlığı ile Türkiye Büyük Millet Meclisi için seçim yapılırken yerel seçimlerde belediye başkanları, meclisler ve diğer yerel temsilciler seçilir. Yüksek Seçim Kurulu (Supreme Election Council; YSK) seçimleri koordine eder ve denetler. Dolayısıyla siyaset, hem kamu kurumlarının tasarımını ve işleyişini hem de yurttaşların temsilcilerini ve yöneticilerini seçtiği süreçleri kapsar. Yurttaşlar siyasetle kamu hizmetleri, kimlik ve medeni hâl belgeleri, vergiler, mahkemeler, belediye kararları ve oy kullanma yoluyla karşılaşır. Seçim sonuçları siyasi yönetimi ve temsili değiştirebilir; ancak kamu idaresi, sorumlu kurumları aracılığıyla hukuk çerçevesini uygulamayı sürdürür. Bu nedenle siyasi bir meseleyi anlamak için seçilmiş makamı, ilgili idari düzeyi ve karardan sorumlu kurumu birbirinden ayırmak gerekir.
Siyaset Türkiye Cumhuriyeti’nde
Türkiye Cumhuriyeti’nde siyaset, kamu gücünün devlet kurumları ve seçimler aracılığıyla nasıl düzenlendiği, kullanıldığı ve tartışıldığıyla ilgilidir. Devlet çerçevesinde Türkiye Büyük Millet Meclisi, Cumhurbaşkanı, mahkemeler, kamu idaresi ve belediyeler yer alır. Seçimler ulusal ve yerel düzeylerde temsilcileri ve yöneticileri belirler; Yüksek Seçim Kurulu (YSK) ise seçim sürecini yürütür.
Tip
Türkiye Cumhuriyeti’ndeki siyasi bir meseleyi ele alırken ilgili kuruma ve karar düzeyine bakın. Ulusal bir meseleyi belediye, idare veya mahkeme meselesinden ayırın; seçim sonucunu sorumlu kamu kurumunun yürüttüğü işlemin yerine geçecek bir unsur olarak görmeyin.