تاریخ جمهوری ترکیه

سرزمین جمهوری ترکیه بیشتر تو آناتولی قرار داره و بخش کوچیکی از جنوب‌شرقی اروپا ره هم دربر گیره. جایگاهش بین قاره‌ها این منطقه ره محل دیدار مردم، زبان‌ها، دین‌ها، راه‌های بازرگانی و امپراتوری‌ها کرده. آناتولی باستان خونه‌ی جامعه‌هایی مثل هیتی‌ها، فریگی‌ها، لیدیایی‌ها، یونانی‌ها و گروه‌های دیگه بود. شهرها، راه‌ها، معبدها و تئاترهای یونانی و رومی هنوز بخش مهمی از چشم‌انداز فرهنگی‌ان. محوطه‌های باستان‌شناسی زیادی نشون دن که تاریخ محلی از هر روایت ملیِ تنها قدیمی‌تر و متنوع‌تره. امپراتوری بیزانس که مرکز اون قسطنطنیه بود، دوره‌های طولانی بر بخش بزرگی از منطقه حکومت کرد. مسیحیت، اداره‌ی امپراتوری، معماری و شهری که بعداً استانبول نام گرفت، اثرهای ماندگاری بر شهرها و جامعه‌ها گذاشتن. گروه‌های ترک‌زبان به‌مرور وارد آناتولی شدن و اونجا ساکن شدن؛ سلطان‌نشین سلجوقی روم به قدرت مهمی تبدیل شد. معماری سلجوقی، راه‌های کاروانی، مدرسه‌های دینی، مسجدها و هنرهای تزیینی به فرهنگ منطقه‌ای بعدی کمک کردن. امپراتوری عثمانی از یک شاهزاده‌نشین کوچیک آناتولی رشد کرد و به دولتی بزرگ تبدیل شد که بخش‌هایی از اروپا، آسیا و آفریقا ره دربر می‌گرفت. این امپراتوری جامعه‌های مسلمان و غیرمسلمان داشت، از چندین سنت اداری استفاده می‌کرد و منطقه‌های گوناگون ره از راه بازرگانی، قانون، خدمت نظامی و نهادهای محلی به هم پیوند می‌داد. دوره‌ی عثمانی پس از شکست نظامی و آشفتگی سیاسیِ پس از جنگ جهانی اول پایان یافت. جمهوری ترکیه در سال ۱۹۲۳ به رهبری مصطفی کمال آتاتورک بنیان‌گذاری شد و بعد از اون اصلاحات بزرگی در نهادهای دولتی، آموزش، قانون، زبان و زندگی عمومی انجام گرفت. قرن بیستم و بیست‌ویکم شهرنشینی، صنعتی‌شدن، مهاجرت، تغییر سیاسی و پیوندهای قوی‌تر با جهان گسترده‌تر ره به همراه آوردن. این تغییرها بر ساختار خونواده، هویت‌های منطقه‌ای، کار، آموزش و معنای شهروندی اثر گذاشتن. خاطره‌ی تاریخی واسه همه یکسان نی‌یه. جامعه‌های مختلف ممکنه بر رویدادها، نیاکان، فقدان‌ها، دستاوردها یا نام‌های جاها تأکیدهای گوناگون داشته باشن. یادگیری مسئولانه‌ی تاریخ یعنی جداکردن ترتیب کلی رویدادها از تفسیرهای مورد اختلاف و گوش‌دادن به خاطره‌ی بیش از یک جامعه.