فرهنگ در جمهوری ترکیه چندین بخش از زندگی روزمره و عمومی را به هم پیوند می‌دهد. مرحلههای زندگی شامل تولد، مدرسه‌رفتن، کار، ازدواج، بزرگ‌کردن کودکان، مراقبت از خویشاوندان سالمند و سوگواری است. تاریخ به فهم مکان‌ها، نهادها، خاطره‌های خانوادگی، غذا و گفت‌وگوی عمومی کمک میکند. هنر شامل پیشه‌های سنتی مانند مرمری‌کاری ابرو (ebru)، سفالینه‌های چینی (çini)، نگارگری مینیاتور (minyatür)، خوشنویسی خط (hat)، تذهیب (tezhip) و بافت گلیم (kilim) است؛ همچنین موسیقی، سینما، طراحی و کارهای معاصر را در بر می‌گیرد. دین بر عبادت، تعطیلات، غذا، پوشاک، خیریه و رسمهای خانوادگی اثر می‌گذارد، اما باور شخصی و رفتار عمومی متفاوت‌اند. ترکی زبان اصلی اداره، آموزش، رسانه و خدمات روزمره است؛ در کنار آن گویش‌های منطقهای، زبان‌های اقلیت‌ها، زبان اشاره و زبان‌های خارجی نیز به کار می‌روند. سنت‌ها شامل دیدارهای خانوادگی، مهمان‌نوازی، چای و قهوه، رسمهای بایرام (bayram)، عروسی‌ها، وعده‌های غذایی مشترک و جشن‌های منطقهای هستند. شبکه‌های خانوادگی، محلهها، مدرسه‌ها، محل‌های کار، شهرداری‌ها و انجمن‌ها بر همکاری و رابطهٔ مردم با یکدیگر اثر میگذارند. رسمی که در یک منطقه، نسل یا خانواده رایج است ممکن است در جای دیگر ناآشنا یا کم‌اهمیت باشد؛ مردم نیز ممکن است رسمهای به‌ارث‌رسیده را با انتخاب شخصی و زندگی شهری مدرن درآمیزند.
فرهنگِ جمهوری ترکیه
فرهنگ در جمهوری ترکیه شامل شیوه‌های زندگی، خاطره‌های مشترک، کارهای خلاقانه، باورها، زبان، سنت‌ها و روابط در خانواده‌ها و جوامع است. این فرهنگ تاریخ آناتولی، بیزانس، سلجوقی، عثمانی و جمهوری را بازتاب می‌دهد و تجربه‌های منطقهای، شهری و روستایی را نیز در بر می‌گیرد. رسمها بر پایهٔ منطقه، نسل، باور، خانواده و انتخاب شخصی فرق میکنند؛ بنابراین هیچ رسم واحدی نمایندهٔ همه نیست.
Tip
فرهنگ در جمهوری ترکیه را مجموعه‌ای از زمینه‌های گوناگون بدانید، نه فهرستی ثابت از رفتارها. اگر رسمی بر رویداد خانوادگی، محل کار، مدرسه، محیط دینی یا تعامل در محله اثر می‌گذارد، به‌جای فرض‌کردن اینکه یک رسم همه‌جا کاربرد دارد، انتظارهای محلی و شخصی را بررسی کنید. کنجکاوی محترمانه و انعطاف‌پذیری سوءتفاهم را کم میکند و برای انتخاب شخصی جا می‌گذارد.