ထိုင်းနိုင်ငံ၏ သမိုင်း

ထိုင်းနိုင်ငံ၏ သမိုင်းကို ပြောင်းလဲမှုမရှိသော ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုတည်းက ဖန်တီးခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အသိုင်းအဝိုင်းများစွာက ပုံဖော်ခဲ့သည်။ ထိုင်းဘာသာစကားပြောအုပ်စုများသည် အရှေ့တောင်အာရှကုန်းတွင်းပိုင်းရှိ ရှေးလူဦးရေများနှင့် အိမ်နီးချင်းလူ့အဖွဲ့အစည်းများနှင့် အပြန်အလှန် ဆက်ဆံခဲ့ကြသည်။ အစောပိုင်းနှင့် အလယ်ခေတ်နိုင်ငံများတွင် Dvaravati၊ ခမာလွှမ်းမိုးမှုရှိသော မြို့များ၊ Sukhothai နှင့် Ayutthaya ကဲ့သို့သော အရေးပါသည့် ဗဟိုဒေသများ ပါဝင်သည်။ ဤဗဟိုဒေသများသည် ဘာသာရေး၊ စာရေးစနစ်၊ အနုပညာ၊ အုပ်ချုပ်ရေး၊ ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ဘုရင်စနစ်အယူအဆများအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိခဲ့သည်။ Ayutthaya သည် ဒေသတွင်းချိတ်ဆက်မှု ကျယ်ပြန့်သော အင်အားကြီးနိုင်ငံတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အာရှနှင့် ဥရောပကုန်သွယ်ဖက်များနှင့် ကုန်သွယ်ခဲ့ပြီး ကွဲပြားစုံလင်သော နန်းတွင်းနှင့် မြို့ပြလူ့အဖွဲ့အစည်းကို တည်ဆောက်ခဲ့ကာ ၁၈ ရာစုတွင် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ Ayutthaya ကျဆုံးပြီးနောက် ဘန်ကောက်ကို ဗဟိုပြုသော နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ၁၉ ရာစုအတွင်း Siam သည် ဥရောပအင်အားကြီးနိုင်ငံများနှင့် ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးရင်း ဗဟိုအုပ်ချုပ်ရေးကို အားကောင်းစေခဲ့ပြီး အိမ်နီးချင်းဒေသများမှာ ကိုလိုနီအုပ်ချုပ်မှုအောက်သို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။ ၂၀ ရာစုတွင် နိုင်ငံသည် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေဆိုင်ရာ နိုင်ငံရေး၊ စစ်တပ်၏ လွှမ်းမိုးမှု၊ ပညာရေး၊ စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးမှုနှင့် မြို့ပြလျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာမှုတို့ကြောင့် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ဘုရင်စနစ်၊ နိုင်ငံတော်အဖွဲ့အစည်းများနှင့် လူထုလှုပ်ရှားမှုများသည် ဤပြောင်းလဲနေသော နိုင်ငံရေးသမိုင်း၏ အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုင်းနိုင်ငံ၏ နယ်နိမိတ်များနှင့် အမျိုးသားကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို သံတမန်ရေး၊ အုပ်ချုပ်ရေး၊ ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်မှုနှင့် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများနှင့် ဆက်ဆံရေးတို့က ပုံဖော်ခဲ့သည်။ ဘာသာစကား၊ အစားအစာ၊ ဗိသုကာ၊ ဂီတနှင့် ဒေသခံမှတ်ဉာဏ်တို့တွင် ရှေးဒေသဆိုင်ရာ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာများကို ယနေ့တိုင် တွေ့မြင်နိုင်သည်။ သမိုင်းကို ဘုရားကျောင်းများ၊ ပြတိုက်များ၊ အထိမ်းအမှတ်များ၊ ကျောင်းသင်ခန်းစာများ၊ တော်ဝင်မိသားစုဇာတ်ကြောင်းများ၊ မိသားစုမှတ်ဉာဏ်များနှင့် ဒေသပွဲတော်များမှတစ်ဆင့် အမှတ်ရကြသည်။ မတူညီသော အုပ်စုများသည် မတူညီသည့်ဖြစ်ရပ်များကို အလေးထားနိုင်သလို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုပုံလည်း ကွဲပြားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျယ်ပြန့်သောအမြင်တစ်ခုတွင် အဓိကနိုင်ငံများသာမက လယ်သမားများ၊ ကုန်သည်များ၊ ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများ၊ ဘာသာရေးအသိုင်းအဝိုင်းများ၊ အလုပ်သမားများနှင့် လူနည်းစုလူမျိုးများ၏ နေ့စဉ်ဘဝအတွေ့အကြုံများလည်း ပါဝင်သင့်သည်။ ထိုင်းနိုင်ငံ၏ သမိုင်းသည် အမျိုးသားဇာတ်ကြောင်းများကို ဒေသခံဘဝများနှင့် ချိတ်ဆက်ကြည့်သည့်အခါ ပိုမိုပြည့်စုံသည်။