ထိုင်းအနုပညာကို ဘာသာရေးနေရာများ၊ အိမ်များ၊ အများပြည်သူနေရာများ၊ ဈေးများ၊ ကျောင်းများ၊ ပြခန်းများနှင့် ဒစ်ဂျစ်တယ်မီဒီယာများတွင် တွေ့နိုင်သည်။ ကိုးကွယ်မှု၊ သင်ကြားမှု၊ အလှအပ၊ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းအသုံးပြုမှု၊ ဝင်ငွေ သို့မဟုတ် ကိုယ်ပိုင်ဖော်ပြမှုအတွက် ဖန်တီးနိုင်သည်။ ဘုရားကျောင်းဗိသုကာနှင့် အလှဆင်မှုတို့သည် အဓိကပုံစံများဖြစ်သည်။ အဆောက်အအုံများ၊ အမိုးများ၊ ဝင်ပေါက်များ၊ ရုပ်တုများနှင့် နံရံပန်းချီများသည် မြင့်မြတ်ပြီး ပညာပေးသည့်ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု ဖန်တီးရန် ပေါင်းစပ်လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသည်။ ရိုးရာပန်းချီတွင် ဘာသာရေးပုံပြင်များ၊ ကိုယ်ကျင့်တရားသင်ခန်းစာများ၊ ဒေသဘဝနှင့် သင်္ကေတဆန်သောကမ္ဘာများကို မကြာခဏ ဖော်ပြသည်။ အဓိပ္ပာယ်သည် ကိုယ်ဟန်၊ အရောင်၊ ပစ္စည်း၊ နေရာချထားပုံနှင့် မြင်ကွင်းအချင်းချင်း ဆက်စပ်မှုအပေါ် မူတည်နိုင်သည်။ ပန်းပုတွင် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်များ၊ စောင့်ရှောက်သူရုပ်များ၊ အမှတ်တရရုပ်တုများ၊ အလှဆင်ပစ္စည်းများနှင့် ခေတ်သစ်လက်ရာများ ပါဝင်သည်။ ခေတ်နှင့်ဒေသအလိုက် ပုံစံကွဲပြားသဖြင့် ထိုင်းပန်းပုအားလုံးကို ကိုယ်စားပြုသော ပုံစံတစ်မျိုးတည်း မရှိပါ။ လက်မှုပညာရိုးရာများတွင် ရက်ကန်းလုပ်ငန်း၊ ခြင်းတောင်းယက်လုပ်ခြင်း၊ သစ်သားလုပ်ငန်း၊ ကြွေထည်၊ သတ္တုလုပ်ငန်း၊ ပန်းပုထွင်းခြင်း၊ လက်ဝတ်ရတနာ၊ မျက်နှာဖုံးနှင့် အလှဆင်အထည်အလိပ်တို့ ပါဝင်သည်။ ကျွမ်းကျင်မှုများကို မိသားစုများ၊ အလုပ်ရုံများ၊ ဘုန်းကြီးကျောင်းများ၊ ကျောင်းများနှင့် လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းအဖွဲ့များမှတစ်ဆင့် လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်သည်။ ဖျော်ဖြေတင်ဆက်မှုနှင့် ရုပ်ပုံဒီဇိုင်းတို့လည်း ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အနုပညာလောကတွင် ပါဝင်သည်။ အက၊ ပြဇာတ်၊ ရုပ်သေး၊ ဂီတ၊ ဝတ်စုံ၊ ရုပ်ရှင်၊ သရုပ်ဖော်ပုံနှင့် ဗိသုကာတို့သည် လှုပ်ရှားမှု၊ အသံ၊ ဇာတ်လမ်းနှင့် ပုံရိပ်တို့ကို ဆက်စပ်စေသည်။ ခေတ်သစ်နှင့် ခေတ်ပြိုင်အနုပညာရှင်များသည် ရှေးဟောင်းသင်္ကေတများကို ပြန်လည်သုံးနိုင်သလို ရင်းနှီးပြီးသားအယူအဆများကိုလည်း စိန်ခေါ်နိုင်သည်။ သူတို့၏လက်ရာများသည် မြို့ပြ၊ မညီမျှမှု၊ အမှတ်သညာ၊ မှတ်ဉာဏ်၊ ဂေဟစနစ်၊ ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်မှုနှင့် နေ့စဉ်အတွေ့အကြုံတို့ကို ဆွေးနွေးနိုင်သည်။ အနုပညာသည် ဂုဏ်ယူမှု၊ ဝင်ငွေ၊ သင်ယူမှုနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဆက်လက်တည်တံ့မှုကို ဖြစ်စေနိုင်သော်လည်း စီးပွားဖြစ်အသုံးချခံရခြင်း သို့မဟုတ် မူလအကြောင်းအရာမှ ဖယ်ထုတ်ခံရခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ လက်ရာကို ဘယ်သူဖန်တီးသလဲ၊ ဘယ်သူ့အတွက် ဖန်တီးသလဲ၊ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းက ဘယ်လိုဆက်ဆံသလဲကို ကြည့်ပါ။
ထိုင်းနိုင်ငံတွင် အနုပညာ
ထိုင်းနိုင်ငံ၏ အနုပညာတွင် ဘုရားကျောင်းပန်းချီ၊ ပန်းပု၊ ဗိသုကာ၊ အထည်အလိပ်၊ လက်မှုပညာ၊ ဖျော်ဖြေတင်ဆက်မှု၊ ဒီဇိုင်းနှင့် ခေတ်ပြိုင်လက်ရာများ ပါဝင်သည်။ အနုပညာရှင်များသည် ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် ဒေသရိုးရာများမှ အခြေခံယူကြသကဲ့သို့ နေ့စဉ်ဘဝ၊ နိုင်ငံရေး၊ သဘာဝနှင့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာအတွေးအခေါ်များကိုလည်း တုံ့ပြန်ဖန်တီးကြသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုင်းအနုပညာသည် အမွေအနှစ်လည်းဖြစ်ပြီး အဆက်မပြတ်ပြောင်းလဲနေသော အရာလည်းဖြစ်သည်။
Tip
ထိုင်းအနုပညာကို အတိတ်မှ အလှဆင်ပစ္စည်းအဖြစ်သာ မဟုတ်ဘဲ အသက်ဝင်နေသော လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှုအဖြစ် ချဉ်းကပ်ပါ။ နေရာ၊ အသုံးပြုပုံ၊ ပစ္စည်း၊ ဖန်တီးသူနှင့် ပရိသတ်တို့ကို သေချာကြည့်ပါ။ လေးစားမှုရှိသော ဧည့်သည်သည် ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်း၊ ထိတွေ့ခြင်း၊ ဝယ်ယူခြင်း သို့မဟုတ် ကူးယူခြင်းမပြုမီ အရင်လေ့လာပြီး ခွင့်တောင်းသည်။

