Равишҳои муносибат дар Тоҷикистон бештар ба издивоҷ нигаронида шудаанд, дар ҳоле ки далелҳои боэътимоди саросарӣ дар бораи мулоқоти ошиқона, интихоби ҳамсар ва платформаҳои шиносоӣ маҳдуданд. ЮНИСЕФ меъёрҳои иҷтимоии маҳдудкунандаи наврасонро тавсиф мекунад, аз ҷумла вобастагии қавӣ аз хонавода ва озодии маҳдуд дар қарорҳои марбут ба муносибат, шаҳвоният, нақшҳои гендерӣ ва издивоҷи барвақт. Шабакаҳои ҳамсолон ва расонаҳои иҷтимоӣ барои гирифтани маълумот ва дастгирӣ дар бораи шаҳвонияти бехатар, муносибатҳо ва пешгирии зӯроварӣ истифода мешаванд. Тадқиқоти демографии саломатӣ дар соли 2023 нишон дод, ки дар байни занони аз 15 то 49-сола 74.4% оиладор, 0.4% ҳамзист, 19.9% ҳеҷ гоҳ издивоҷ накарда, 3.8% талоқгирифта ва 1.4% бева буданд. Ҳиссаи умумии шахсони дар ҳамзистӣ 74.8% буд. Дар байни ҳамзистиҳои ҷорӣ 96.3% сабтином ва 95.2% соҳиби шаҳодатномаи никоҳ буданд. Дар байни шахсони ҳамзист 51.0% сабти ном ва 45.0% доштани шаҳодатномаро гузориш доданд. Синни миёнаи издивоҷи аввал барои занони аз 25 то 49-сола 20.1 сол ва синни миёнаи аввалин алоқаи ҷинсӣ 19.8 сол буд. Тақрибан аз ҳар даҳ зани 20–24-сола як нафар то синни 18 издивоҷ карда буд, дар ҳоле ки 6% то синни 18 алоқаи ҷинсӣ доштанд. Синни миёнаи издивоҷи аввал вобаста ба минтақа фарқ мекард: аз 19.8 сол дар Суғд то 23.4 сол дар ВМКБ. Тақрибан 2% занони шавҳардор ҳадди ақал як ҳамзан доштанд; бисёрзанӣ тибқи Конститутсия манъ аст. Издивоҷи сабтиномшудаи давлатӣ дар Идораи сабти асноди ҳолати шаҳрвандӣ, ки маъмулан ЗАГС номида мешавад, сабт мегардад. Вазорати адлия ва идораҳои маҳаллии сабти асноди ҳолати шаҳрвандӣ сабти ҳолатҳои шаҳрвандиро анҷом медиҳанд. Никоҳи динӣ бе сабти давлатӣ ҳамчун издивоҷ таъсири ҳуқуқӣ надорад. Аз ин рӯ, ҳамзистҳо ва шахсони дар никоҳи динии сабтиномнашуда нисбат ба моликият, мерос ё масъалаҳои дигари оилавӣ ба таври худкор ҳуқуқи ҳамсарӣ намегиранд. Издивоҷ ризоияти мутақобилаи марду занро талаб мекунад ва одатан аз синни 18 оғоз мешавад. Суд метавонад барои аризадиҳандаи аз 17-сола боло синнро то як сол кам кунад. Издивоҷи сабтиномшудаи мавҷуда, хешутабории наздик, маҷбуркунӣ, фиреб ё набудани ризоияти озод метавонад сабти номро пешгирӣ кунад. Одатан аризадиҳандагон аризаи муштарак, ҳуҷҷатҳои шахсият, сабти таваллуд ё маълумоти таваллуд, далели муоинаи тиббӣ ва дар ҳолати зарурӣ қарори судро пешниҳод мекунанд. Одатан ҳузури шахсии ҳар ду аризадиҳанда зарур аст. Сабти ном маъмулан баъд аз як моҳ сурат мегирад; сана метавонад пештар карда шавад ё тибқи тартиби амалкунанда на дертар аз се моҳ баргузор гардад. Идораҳои сабти асноди ҳолати шаҳрвандӣ метавонанд дар маҳалли истиқомати яке аз аризадиҳандагон ё яке аз волидон кор кунанд; дар Душанбе ва Хуҷанд қасрҳои никоҳ фаъоланд. Шарики хориҷӣ барои сабти издивоҷ бо шаҳрванди Тоҷикистон одатан бояд на камтар аз як сол дар Тоҷикистон зиндагӣ карда бошад ва шартномаи ақди никоҳ дошта бошад. Таҳқиқоти пешниҳодшуда маблағи боэътимоди ҷории дохилиро барои пардохти сабти ном ё шаҳодатнома муайян намекунад, бинобар ин Идораи масъули сабти асноди ҳолати шаҳрвандӣ бояд маблағи амалкунандаро тасдиқ кунад. Боҷ барои сабти издивоҷ бо шарики хориҷӣ тибқи қоидаҳои боҷ ду баробари нишондиҳандаи ҳадди ақали ҳисобӣ аст. Ҳуқуқ ва вазифаҳои ҳамсарӣ аз сабти давлатии издивоҷ оғоз мешаванд. Ҳамсарон ҳуқуқи баробари интихоби кор, таҳсил ва ҷойи зист, якҷоя ҳал кардани масъалаҳои оилавӣ ва эҳтирому дастгирии ҳамдигарро доранд. Моликияти дар давраи издивоҷ бадастомада одатан моликияти муштарак аст, аз ҷумла саҳми корҳои хона ва нигоҳубини кӯдак. Зӯроварӣ дар оила ё шарики маҳрамона хатари ҷиддӣ боқӣ мемонад: тадқиқоти соли 2023 зӯроварии шавҳар ё шарики маҳрамонаро нисбат ба 16% заноне, ки ягон бор дар муносибат буданд, сабт кард; аз ҷумла 14% зӯроварии ҷисмонӣ, 7% эҳсосӣ ва 2% ҷинсӣ доштанд. Нишондиҳанда дар занони талоқгирифта, ҷудошуда ё бева 31% буд. Танҳо 11% занони аз зӯроварии ҷисмонӣ ё ҷинсӣ осебдида кумак ҷустанд, 77% на кумак хостанду на ба касе гуфтанд. Телефони боварии 1313 шабонарӯз, 24 соат, кумаки ройгон, беном ва махфӣ, аз ҷумла дастгирии тиббӣ, равонӣ, ҳуқуқӣ ва иҷтимоиро фароҳам мекунад. Полис, прокуратура, судҳо ва марказҳои дастгирӣ ё тавонбахшӣ низ метавонанд ҷалб шаванд. Издивоҷи сабтиномшуда метавонад тавассути Идораи сабти асноди ҳолати шаҳрвандӣ бекор шавад, агар ҳар ду ҳамсар розӣ бошанд, фарзанди ноболиғи муштарак надошта бошанд ва зан ҳомиладор набошад. Дар ҳолатҳои фарзанди ноболиғи муштарак, ихтилоф, рад ё ҳозир нашудан суд баррасӣ мекунад. Суд метавонад муҳлати оштиро то шаш моҳ таъин кунад. Бе ризоияти ҳамсар, шавҳар одатан наметавонад ҳангоми ҳомиладории зан ё то якуним соли баъди таваллуди кӯдак барои талоқ ариза диҳад, ба истиснои ҳолатҳои пешбининамудаи қонун. Издивоҷ вақте анҷом меёбад, ки талоқ аз ҷониби Идораи сабти асноди ҳолати шаҳрвандӣ сабт шавад ё ҳукми суд эътибори ниҳоӣ пайдо кунад; баъдан талоқ бояд сабт гардад.
Муносибатҳои ошиқона дар Тоҷикистон
Муносибати ошиқона шарикии эҳсосӣ ё маҳрамонаи бо ризоияти тарафайн байни одамон аст. Дар Тоҷикистон мулоқоти ошиқона ва шарикии хусусӣ мақоми алоҳидаи ҳуқуқии давлатӣ надоранд; издивоҷи сабтиномшудаи давлатӣ чаҳорчӯбаи расмии ҳуқуқии шарикии дарозмуддат аст. Никоҳи динӣ танҳо худ аз худ ҳуқуқи ҳамсариро ба вуҷуд намеорад.
Tip
Қарор кунед, ки дар Тоҷикистон шарикии хусусӣ мехоҳед ё ҳимояи ҳуқуқии издивоҷи сабтиномшудаи давлатиро. Гумон накунед, ки никоҳ ё ҳамзистӣ ҳуқуқи ҳамсариро ба вуҷуд меорад; сабти давлатӣ қадамест, ки онҳоро муқаррар мекунад. Агар зӯроварӣ ё маҷбуркунӣ рух диҳад, бе интизори сабти издивоҷ аз 1313 ё мақомоти масъул кумак пурсед.