नेपाळमधील जोडीदार एकमेकांची निवड करू शकतात, पळून जाऊन विवाह करू शकतात किंवा कुटुंब आणि समुदायाच्या व्यवस्थेतून भेटू शकतात. प्रथा प्रदेश आणि समुदायानुसार बदलतात; दैनंदिन डेटिंगच्या अपेक्षा आणि संबंधांच्या कालावधीबद्दलचे राष्ट्रीय पुरावे मर्यादित आहेत. प्रेमसंबंधाला स्वतःहून एकसमान औपचारिक कायदेशीर दर्जा नाही; त्यामुळे मालमत्ता, निर्वाह, वारसा किंवा अधिकृत नोंदींशी संबंधित हक्क डेटिंग किंवा सहजीवनातून आपोआप निर्माण होत नाहीत. विवाह हा खाजगी संबंधापेक्षा कायदेशीरदृष्ट्या वेगळा आहे. वैध विवाहासाठी दोघांची स्वतंत्र संमती, निषिद्ध नातेसंबंधाच्या मर्यादेत नसणे, आधीचा विवाह नसणे आणि दोन्ही जोडीदारांचे किमान वय 20 वर्षे असणे आवश्यक आहे. विवाह समारंभ किंवा सामाजिक मान्यतेनंतर स्थानिक पातळीवर, सहसा वडा किंवा स्थानिक निबंधकाकडे नोंदणी केली जाऊ शकते. दोन्ही जोडीदार साधारणपणे नागरिकत्व किंवा ओळख दस्तऐवज आणि प्रत्येकी दोन पासपोर्ट आकाराचे फोटो देतात. 35 दिवसांत नोंदणी विनामूल्य आहे; उशिरा नोंदणीसाठी शुल्क लागू शकते. परदेशात राहणारा जोडीदार नेपाळच्या राजनैतिक मिशनकडून प्रमाणित मुखत्यारपत्र वापरू शकतो. राष्ट्रीय ओळख आणि नागरी नोंदणी विभाग राष्ट्रीय नोंदणी व्यवस्थेला सहाय्य करतो. संबंधाच्या संपूर्ण काळात जवळिकीसाठी संमती आवश्यक आहे. बळजबरी, धमकी, फसवणूक किंवा अपहरणाने मिळवलेली संमती अथवा व्यक्ती बेशुद्ध असताना दिलेली संमती कायदेशीरदृष्ट्या वैध नाही; या उद्देशासाठी 18 वर्षांखालील व्यक्तीची संमतीही वैध नाही. विवाहातील बलात्कारदेखील फौजदारी गुन्हा आहे. घरगुती हिंसेत शारीरिक, मानसिक, लैंगिक आणि आर्थिक अत्याचार येतात; सहजीवन करणाऱ्या जोडप्यांतील किंवा वेगळे राहणाऱ्या पती-पत्नींतील हिंसाही यात समाविष्ट आहे. हुंड्याशी संबंधित आणि इतर आर्थिक दबाव हा अत्याचाराचा भाग असू शकतो. धोक्याचा सामना करणारी व्यक्ती नेपाळ पोलीस, राष्ट्रीय महिला आयोग किंवा स्थानिक स्तरावर तोंडी किंवा लेखी तक्रार देऊ शकते. राष्ट्रीय महिला आयोग 1145 या 24 तासांच्या टोल-फ्री क्रमांकावर तक्रार हाताळणी, कायदेशीर व मानसिक समुपदेशन आणि संदर्भ सेवा देते. नेपाळ पोलीस नियंत्रण क्रमांक 100 आहे; महिला, बालक आणि ज्येष्ठ नागरिक सेवा संचालनालयाचा टोल-फ्री क्रमांक 16600141516 आहे. न्यायालये तात्पुरते संरक्षण, निवारा, निर्वाह किंवा उपचाराचे आदेश देऊ शकतात. तातडीचा धोका असल्यास आधी पोलीस किंवा आरोग्य केंद्राशी संपर्क साधा. आरोग्य केंद्रे आणि आरोग्य व लोकसंख्या मंत्रालय गर्भनिरोधक, लैंगिक आरोग्य, STI आणि HIV, गर्भधारणा आणि समुपदेशन सेवा देतात. नेपाळच्या किशोरवयीन आरोग्य धोरणात लैंगिकदृष्ट्या सक्रिय किशोरवयीनांसाठी भेदभावविरहित प्रवेशाची तरतूद आहे; मात्र उपलब्धता आणि गुणवत्ता स्थानिक पातळीवर बदलते. सर्वोच्च न्यायालयाच्या निर्णयांनी लैंगिक अभिमुखता आणि लिंग ओळखीवर आधारित भेदभावापासून संरक्षण दिले आहे. 2024 मध्ये राष्ट्रीय ओळख आणि नागरी नोंदणी विभागाने स्थानिक निबंधकांना लिंग आणि लैंगिक अल्पसंख्याक जोडप्यांचे विवाह नोंदवण्याची सूचना दिली; तरी नागरी संहिता द्वैती शब्दरचनेत आहे आणि अंमलबजावणी अनिश्चित असू शकते, म्हणून संबंधित वड्याकडून प्रक्रिया तपासा. दोघांच्या परस्पर संमतीने पती किंवा पत्नी कधीही घटस्फोट मागू शकतात. एकतर्फी घटस्फोटासाठी किमान तीन वर्षे विभक्त राहणे, निर्वाह किंवा निवास नाकारणे, गंभीर शारीरिक किंवा मानसिक हिंसा, दुसरा विवाह किंवा लैंगिक संबंध, अथवा वैवाहिक बलात्कार यांसारखी कारणे लागू होऊ शकतात. जिल्हा न्यायालय अर्ज हाताळते आणि सामान्यतः प्रथम समेटाचा प्रयत्न करते. समेट अयशस्वी झाल्यास ते कायद्यानुसार निर्णय देते. त्यानंतर घटस्फोटाची घटना वडा किंवा स्थानिक निबंधकाकडे, सामान्यतः माजी जोडीदारांपैकी एकाद्वारे, नोंदवता येते. 35 दिवसांत नोंदणी विनामूल्य आहे; उशिरा नोंदणीसाठी शुल्क लागू शकते. निर्वाह, मालमत्ता आणि मुलांचे हित परिस्थिती व न्यायालयाच्या निर्णयावर अवलंबून असते; पालकांची कर्तव्ये आणि मुलांचे हक्क घटस्फोटानंतरही कायम राहतात.
नेपाळमधील प्रेमसंबंध
नेपाळमधील प्रेमसंबंध हा जोडीदारांमधील खाजगी सामाजिक संबंध आहे; डेटिंगसाठी एकच राष्ट्रीय प्रक्रिया किंवा औपचारिक नोंदणी नाही. विवाहापूर्वीचे संबंध अनेकदा अनौपचारिक असतात; जोडीदाराची निवड कुटुंबाच्या अपेक्षा, धर्म, जात किंवा वंशीय ओळख, प्रदेश, शिक्षण आणि उत्पन्नाने प्रभावित होऊ शकते. विवाहामुळे औपचारिक कायदेशीर हक्क आणि कर्तव्ये निर्माण होतात; सामान्य डेटिंगमुळे ती आपोआप निर्माण होत नाहीत.
Tip
नेपाळमध्ये डेटिंग, सहजीवन आणि विवाह हे वेगवेगळे पर्याय असून त्यांचे कायदेशीर परिणाम वेगळे असतात. संमती, एकनिष्ठता, पैसे, राहण्याची व्यवस्था आणि विवाहाच्या अपेक्षा स्पष्टपणे ठरवा; खाजगी संबंधामुळे नोंदणीकृत विवाहाचे संरक्षण मिळते असे समजू नका. दबाव, हिंसा किंवा तातडीचा धोका दिसल्यास स्वतःच संबंध सोडवण्याचा प्रयत्न करण्यापूर्वी संरक्षण यंत्रणेचा वापर करा.

