เมียนมาไม่มีสถาบันหรือประเภทพื้นที่เดียวที่ครอบคลุมธรรมชาติทุกส่วน ระบบอนุรักษ์อย่างเป็นทางการ การจัดการโดยชุมชน บริการท่องเที่ยว และแนวปฏิบัติท้องถิ่นมีอยู่แล้วแต่ยังแยกส่วนบางส่วน ภูมิประเทศหลักได้แก่ที่สูงหิมาลัยและรัฐกะฉิ่น เทือกเขาชินและยะไข่ เขตแห้งแล้งตอนกลาง สามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดี อินเลและอินดอจยี และหมู่เกาะตะนาวศรีกับมะริด พื้นที่เหล่านี้ประกอบด้วยป่าไม้ ภูเขา พื้นที่แห้งแล้งและกึ่งชื้น ป่าชายเลนปากแม่น้ำ แหล่งน้ำจืดภายในประเทศ ทุ่งหญ้า ถิ่นอาศัยทางทะเลและชายฝั่ง และเกาะขนาดเล็ก กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม โดยหลักผ่านกรมป่าไม้และแผนกอนุรักษ์ธรรมชาติและสัตว์ป่า จัดการระบบอนุรักษ์อย่างเป็นทางการส่วนใหญ่ พระราชบัญญัติการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพและพื้นที่คุ้มครองปี 2018 กำหนดประเภทต่าง ๆ เช่น เขตสงวนทางวิทยาศาสตร์ อุทยานแห่งชาติ อุทยานแห่งชาติทางทะเล เขตสงวนธรรมชาติ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า พื้นที่สำคัญทางธรณีวิทยา และพื้นที่อนุรักษ์ชุมชน ข้อมูลฐานของกรมป่าไม้ระบุพื้นที่คุ้มครองที่จัดตั้งแล้ว 45 แห่ง ครอบคลุมประมาณ 5.85% ของเมียนมา นอกจากนี้ยังบันทึกอุทยานมรดกอาเซียน 8 แห่ง พื้นที่ 2 แห่งที่เชื่อมโยงกับโครงการมนุษย์กับชีวมณฑลขององค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ และพื้นที่แรมซาร์ 7 แห่ง ซึ่งเป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่รับรองภายใต้อนุสัญญาแรมซาร์ ครอบคลุมประมาณ 278,913 เฮกตาร์ ตัวอย่างพื้นที่ ได้แก่ ฮกากาโบราชี พอนกันราชี อะเลาดอว์คะทาปา นัตมะต่อง โปปาเมาน์เทน ลัมปี เหมินมะลาขยุน อินเล อินดอจยี โมยองจี ชัตทิน และชเวเซตตอว์ ข้อมูลฐานระดับชาติก่อนหน้านี้ระบุพืช 11,824 ชนิด สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 252 ชนิด และนก 1,056 ชนิด ตัวเลขเหล่านี้มาจากชุดข้อมูลเก่า ไม่ใช่การสำรวจระดับชาติในปัจจุบัน ชนิดพันธุ์ที่ต้องได้รับการคุ้มครองเป็นพิเศษ ได้แก่ เสือ ช้างเอเชีย กระทิง กวางเอลด์ เต่าดาวเมียนมา โลมาอิรวดี จระเข้ เต่าทะเล นกน้ำอพยพ และกล้วยไม้ กฎของพื้นที่คุ้มครองขึ้นอยู่กับประเภท กฎหมายที่ใช้บังคับ และกฎของพื้นที่นั้น การล่า การจับ การค้าสัตว์ป่า การนำทรัพยากรธรรมชาติออก การทำลายถิ่นอาศัย และการพัฒนาที่ไม่ได้รับอนุญาตอาจเป็นสิ่งต้องห้ามหรือต้องขออนุญาต การกำหนดเป็นพื้นที่คุ้มครองไม่ได้ให้สิทธิทั่วไปในการจับปลา เก็บฟืนหรือผลิตภัณฑ์จากป่าที่ไม่ใช่ไม้ สร้างสิ่งปลูกสร้าง หรือทำเกษตร การใช้ป่าอาจเป็นไปตามระบบคัดเลือกไม้ของเมียนมา ซึ่งเป็นแนวทางจัดการป่าแบบเลือกตัด กลุ่มผู้ใช้ป่าชุมชนได้รับอนุมัติจากกรมป่าไม้ให้จัดการทรัพยากรป่าที่กำหนด ใบรับรองอาจมีอายุสูงสุด 30 ปี โดยมีแผนจัดการและการแบ่งปันผลประโยชน์อย่างเป็นธรรมเป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลง การดำเนินงานและเขตอำนาจของกรมป่าไม้อาจไม่สม่ำเสมอในพื้นที่ชาติพันธุ์ห่างไกล การดำรงชีพที่เกี่ยวข้องกับธรรมชาติรวมถึงไม้ ผลิตภัณฑ์จากป่าที่ไม่ใช่ไม้ เช่น อาหาร ยา และวัสดุงานฝีมือ ฟืน การประมงน้ำจืดและทะเล การใช้ป่าชายเลน และเกษตรกรรมใกล้แนวเขตพื้นที่คุ้มครอง แรงกดดันประกอบด้วยการล่าและค้าสัตว์ป่าผิดกฎหมาย การลดลงของป่า การประมงเกินขนาด การบุกรุก ไฟป่า การเปลี่ยนแปลงถิ่นอาศัย การทำเหมือง การเก็บทรัพยากรที่ไม่ยั่งยืน ชนิดพันธุ์รุกราน และการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ การท่องเที่ยวอาจเพิ่มขยะ การรบกวนบริเวณเพาะพันธุ์หรือถิ่นอาศัยหลัก ความขัดแย้งเรื่องที่ดินและราคา และความตึงเครียดทางวัฒนธรรม ความขัดแย้งระหว่างคนกับสัตว์ป่ายังกระทบชุมชนใกล้ป่าและพื้นที่คุ้มครอง กิจกรรมรวมถึงการเดินป่า ดูนก ศึกษาและแปลความหมายธรรมชาติและกล้วยไม้ พายเรือแคนู นั่งเรือยนต์ ปั่นจักรยาน เที่ยวถ้ำ ดำน้ำตื้น ดำน้ำลึก และสังเกตเต่าหรือจระเข้ การท่องเที่ยวโดยชุมชน หรือ CBT รวมบริการผู้เข้าชมเข้ากับการมีส่วนร่วมของชุมชน และอาจรวมที่พักในหมู่บ้านกับมัคคุเทศก์ท้องถิ่น รวมถึงบริเวณอินดอจยี กระทรวงโรงแรมและการท่องเที่ยวระบุแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศหลายแห่ง แต่ไม่ได้หมายความว่าจะเข้าได้โดยอัตโนมัติ สำนักงานหรือผู้ดูแลกรมป่าไม้ หน่วยงานท้องถิ่น ผู้ให้บริการ หรือมัคคุเทศก์อาจเป็นผู้จัดการการอนุญาต ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสถานที่ เมียนมาไม่มีค่าธรรมเนียมเข้าชมหรือใบอนุญาตระดับชาติแบบเดียวที่เผยแพร่อย่างน่าเชื่อถือ จึงควรตรวจสอบค่าใช้จ่ายปัจจุบัน เงื่อนไขเปิดให้บริการ การเดินทาง ความปลอดภัย และการปิดตามฤดูกาลในพื้นที่ จุดหมายบนบกและภูเขาหลายแห่งมักเหมาะแก่การเยี่ยมชมมากกว่าในช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ พื้นที่ชายฝั่งและสามเหลี่ยมปากแม่น้ำขึ้นอยู่กับมรสุมและพายุไซโคลนมากกว่า กรมอุตุนิยมวิทยาและอุทกวิทยาออกคำเตือนสภาพอากาศและน้ำสำหรับอันตราย เช่น ฝนมรสุมตกหนัก น้ำท่วมฉับพลัน น้ำท่วมแม่น้ำและชายฝั่ง ดินถล่ม พายุไซโคลน คลื่นพายุซัดฝั่ง ทะเลมีคลื่นแรง ภัยแล้ง และไฟป่า ข้อมูลจากกรมป่าไม้ สถาบันวิจัยป่าไม้ พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติชัตทิน ข้อมูลแปลความหมายจากกระทรวงโรงแรมและการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัย องค์กรอนุรักษ์ และชุมชนในพื้นที่ให้ความรู้เสริมกัน ยุทธศาสตร์ระดับชาติเสนอการออกใบอนุญาตมัคคุเทศก์และแนวทางผู้เข้าชมและสัตว์ป่า แต่ยังไม่มีการยืนยันว่าดำเนินการในทุกพื้นที่ เมียนมายังไม่มีสำนักงานผู้เข้าชม การร้องเรียน หรือค่าธรรมเนียมระดับชาติแห่งเดียวสำหรับแหล่งธรรมชาติทั้งหมด
ธรรมชาติในเมียนมา
ธรรมชาติในเมียนมาครอบคลุมป่าไม้ ภูเขา พื้นที่แห้งแล้งและกึ่งชื้น ป่าชายเลน แม่น้ำและทะเลสาบ ทุ่งหญ้า ชายฝั่ง และเกาะขนาดเล็ก ประเทศคุ้มครองระบบนิเวศเหล่านี้ผ่านอุทยานแห่งชาติ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตสงวนธรรมชาติ อุทยานแห่งชาติทางทะเล และพื้นที่อนุรักษ์ชุมชน ภายใต้พระราชบัญญัติการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพและพื้นที่คุ้มครองปี 2018 เกษตรกรรม ประมง การใช้ป่าไม้ และการท่องเที่ยวพึ่งพาระบบนิเวศเหล่านี้ แต่ก็อาจทำให้ถิ่นอาศัยสูญเสีย การค้าสัตว์ป่าผิดกฎหมาย ไฟป่า และความขัดแย้งระหว่างคนกับสัตว์ป่า การเข้าถึง ค่าธรรมเนียม ใบอนุญาต ความปลอดภัย และสภาพตามฤดูกาลแตกต่างกันตามสถานที่ จึงไม่มีกฎผู้เข้าชมระดับชาติข้อเดียวของเมียนมา
Tip
ให้ถือว่าการเยี่ยมชมธรรมชาติหรือแผนใช้ทรัพยากรในเมียนมาขึ้นอยู่กับแต่ละพื้นที่ ยืนยันการเข้าถึง การอนุญาต ค่าใช้จ่าย ความปลอดภัย และสภาพตามฤดูกาลกับผู้ติดต่อในพื้นที่ที่รับผิดชอบก่อนลงทุนเวลาหรือเงิน เลือกทางเลือกที่สร้างผลกระทบต่อธรรมชาติน้อยที่สุดและเหมาะกับเป้าหมาย หากคำเตือน ข้อมูลความปลอดภัย หรือกฎของพื้นที่ยังไม่ชัดเจน ให้เลื่อนหรือปรับแผน

