รัฐในมาเลเซีย

มาเลเซียเป็นสหพันธรัฐ ซึ่งหมายความว่าอำนาจแบ่งกันระหว่างรัฐบาลกลางกับรัฐบาลของรัฐต่าง ๆ โดยทั่วไปคำว่า “รัฐ” ในภาษามลายูคือ negeri รัฐธรรมนูญสหพันธ์กำหนดกฎหลักสำหรับการแบ่งอำนาจนี้ มาเลเซียมี 13 รัฐและดินแดนสหพันธ์ 3 แห่ง ได้แก่ กัวลาลัมเปอร์ ปุตราจายา และลาบวน ซึ่งอยู่ภายใต้การบริหารโดยตรงของรัฐบาลกลาง แต่ละรัฐมีสถาบันทางการเมืองและอัตลักษณ์ท้องถิ่นของตนเอง รัฐ 9 แห่งมีผู้ปกครองสืบตระกูลจากราชวงศ์มลายู ส่วนรัฐที่เหลือมีผู้ว่าการตามรัฐธรรมนูญ ซึ่งเรียกว่า Yang di-Pertua Negeri ผู้ปกครองและผู้ว่าการมีหน้าที่ตามรัฐธรรมนูญอย่างเป็นทางการ ขณะที่รัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งดูแลการเมืองประจำวันส่วนใหญ่ แต่ละรัฐมีสภานิติบัญญัติของตน ซึ่งเรียกว่า Dewan Undangan Negeri หรือ DUN ประชาชนเลือกผู้แทนเข้าสู่สภานี้ พรรคหรือแนวร่วมที่ได้รับการสนับสนุนจากสมาชิกสภาส่วนใหญ่มักจัดตั้งรัฐบาลรัฐ โดยทั่วไปหัวหน้ารัฐบาลรัฐเรียกว่า Menteri Besar ในรัฐที่มีผู้ปกครอง ส่วนในรัฐที่มีผู้ว่าการ หัวหน้ารัฐบาลมักเรียกว่า Chief Minister หรือ Ketua Menteri หัวหน้ารัฐบาลนำคณะมนตรีบริหารและประสานงานการบริหารรัฐ อำนาจของรัฐมักครอบคลุมเรื่องที่ดิน กิจการศาสนาอิสลามสำหรับชาวมุสลิม การจัดการรัฐบาลท้องถิ่น และเรื่องป่าไม้กับทรัพยากรธรรมชาติบางประการ การแบ่งอำนาจที่แน่นอนอาจแตกต่างกัน และกฎหมายกับสถาบันของรัฐบาลกลางยังคงมีความสำคัญในหลายด้าน รัฐบาลกลางดูแลกิจการระดับชาติ เช่น การป้องกันประเทศ ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ สัญชาติ ภาษีส่วนใหญ่ นโยบายเศรษฐกิจระดับชาติ และนโยบายการศึกษากับสุขภาพส่วนใหญ่ ดังนั้นหน่วยงานรัฐและรัฐบาลกลางจึงต้องร่วมมือกันเรื่องโครงสร้างพื้นฐาน การพัฒนา และบริการสาธารณะ สภาท้องถิ่นดำเนินงานภายใต้ระบบของรัฐหรือดินแดนสหพันธ์ โดยดูแลเรื่องในทางปฏิบัติ เช่น การวางผังพื้นที่ การรักษาความสะอาดสาธารณะ ตลาด ถนนที่อยู่ในความรับผิดชอบ และใบอนุญาตบางประเภท โครงสร้างและอำนาจหน้าที่ของแต่ละแห่งไม่เหมือนกันทั้งหมด สำหรับประชาชน หน่วยงานที่รับผิดชอบขึ้นอยู่กับเรื่องที่ต้องการติดต่อ หากเป็นโฉนดที่ดิน เรื่องศาสนาของรัฐ หรือการวางผังพื้นที่ในท้องถิ่น อาจต้องติดต่อหน่วยงานของรัฐหรือสภาท้องถิ่น แต่หากเป็นหนังสือเดินทาง ภาษีของรัฐบาลกลาง หรือเรื่องการศึกษาระดับชาติ โดยทั่วไปจะอยู่ในความรับผิดชอบของหน่วยงานรัฐบาลกลาง