ايران ۾ پيشا

پيشو ڪم جو اهڙو سڃاتل قسم آهي، جنهن لاءِ خاص ڄاڻ يا مهارت گهربل هجي. ايران ۾ پيشن ڏانهن رستا يونيورسٽيءَ جي تعليم کان وٺي فني تربيت، شاگردي، ڪٽنب کان سکڻ ۽ ڪم جي جاءِ تي سڌي تجربي تائين پکڙيل آهن. ضابطي هيٺ پيشن ۾ ڪم ڪرڻ لاءِ رڳو عام ڪم ڪرڻ جي خواهش ڪافي ناهي. صحت، قانون، انجنيئرنگ، تعليم، ماليات، ٽرانسپورٽ يا عوامي حفاظت وارن شعبن ۾ مڃيل قابليت، امتحان، رجسٽريشن يا لاڳاپيل اداري جي اجازت گهربل ٿي سگهي ٿي. هنرمند ڌنڌن ۾ بجليءَ جي تنصيب، مشيني ڪم، تعميراتي هنر، درزڪو ڪم، کاڌي جي پيداوار ۽ مرمت جهڙا ڪم شامل آهن. ڪلاس روم جي سرٽيفڪيٽ جيتري ئي عملي قابليت ۽ گراهڪن جو ڀروسو به اهم ٿي سگهي ٿو. سرڪاري شعبي جي نوڪرين ۾ اڪثر رسمي ڀرتيءَ جا طريقا ۽ دستاويزي قابليتون گهربل هونديون آهن. نجي ملازمت ڏيندڙن وٽ داخلا جا رستا مختلف ٿي سگهن ٿا، پر اهي به ثبوت چاهيندا آهن ته درخواست ڏيندڙ محفوظ ۽ ڀروسي سان ڪم ڪري سگهي ٿو. ڪجهه ماهر ملازم هوندا آهن، جڏهن ته ٻيا پاڻ روزگار ڪندا يا ننڍو ڪاروبار هلائيندا آهن. پاڻ روزگار سان آزادي ملي سگهي ٿي، پر گراهڪن، اگهن، رڪارڊ، اجازتن، ٽيڪسن، انشورنس ۽ ڪاروباري خطري جون ذميواريون به اچن ٿيون. اهڙا پيشوراڻا لقب لاپرواهيءَ سان استعمال نه ڪريو، جيڪي محفوظ قابليت جو تاثر ڏين. پرڏيهي يا ملڪي سندون گهربل ڪم لاءِ مڃيل آهن يا نه، ان جي تصديق ڪريو. ڪم جون حالتون پيشن موجب گهڻو بدلجن ٿيون. درخواست ڏيندڙن کي جسماني گهرجن، حفاظتي خطرن، وقت، هنڌ، آمدنيءَ جي استحڪام، ترقي ۽ خانداني ذميوارين سان ٺهڪندڙ هجڻ جو جائزو وٺڻ گهرجي. سٺو پيشو چونڊڻ لاءِ قابليت، دلچسپي، مقامي گهرج، قانوني داخلا ۽ حقيقت پسندانه سکيا جي رستي کي گڏ ڏسڻ گهرجي. نگراني هيٺ منصوبي، مختصر ڪم واري جاءِ يا ڄاڻ حاصل ڪرڻ واري ملاقات سان پيشو رڳو ان جي نالي کان وڌيڪ چڱيءَ طرح سمجهي سگهجي ٿو.