ভাৰতত শিক্ষানবিশি

শিক্ষানবিশিয়ে বাস্তৱ কাম আৰু সুসংগঠিত নিৰ্দেশনাৰ জৰিয়তে পেছাগত দক্ষতা শিকায়। আৰম্ভণিৰে পৰাই শিক্ষানবিশক সম্পূৰ্ণ প্ৰশিক্ষিত কৰ্মী বুলি গণ্য কৰাৰ সলনি, তেওঁ তত্ত্বাৱধানত শিকে। ভাৰতত শিক্ষানবিশি বহল বৃত্তিমূলক প্ৰশিক্ষণ ব্যৱস্থাৰ অংশ। ঔদ্যোগিক প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান, সাধাৰণতে ITI বুলি কোৱা প্ৰতিষ্ঠান, আন বৃত্তিমূলক প্ৰতিষ্ঠান, নিয়োগকৰ্তা আৰু খণ্ডভিত্তিক প্ৰশিক্ষণ সংস্থাই ইয়াৰ সৈতে জড়িত ভূমিকা পালন কৰিব পাৰে। কিছুমান শিক্ষাৰ্থীয়ে শিক্ষানবিশি আৰম্ভ কৰাৰ আগতে বৃত্তিগত প্ৰশিক্ষণ সম্পূৰ্ণ কৰে। আন কিছুমানে নিয়োগকৰ্তাৰ সৈতে আৰম্ভ কৰি সেই ব্যৱস্থাৰ অংশ হিচাপে ব্যৱহাৰিক আৰু তাত্ত্বিক নিৰ্দেশনা পায়। সাধাৰণ ক্ষেত্ৰসমূহৰ ভিতৰত উৎপাদন, বৈদ্যুতিক কাম, যন্ত্ৰ-মেকানিকৰ কাম, নিৰ্মাণ-সম্পৰ্কীয় বৃত্তি, সেৱা, তথ্য-প্ৰযুক্তি আৰু কাৰ্যালয়ৰ কাম থাকে। অঞ্চল আৰু নিয়োগকৰ্তাভেদে সুযোগৰ যথেষ্ট তাৰতম্য আছে। এটা সঠিক শিক্ষানবিশি ব্যৱস্থাত সাধাৰণতে পেছা, প্ৰশিক্ষণৰ সময়, তত্ত্বাৱধান, কৰ্মস্থলীৰ দায়িত্ব, শিক্ষণৰ অংশ আৰু চৰ্ত নিৰ্ধাৰণ কৰা থাকে। পদটো গ্ৰহণ কৰাৰ আগতে শিক্ষানবিশে চৰ্তসমূহ বুজি ল’ব লাগে। দৈনন্দিন প্ৰশিক্ষণত দক্ষ কৰ্মীক কাম কৰা চাই শিকা, কামৰ অভ্যাস, সুৰক্ষা পদ্ধতি মানি চলা, নিৰ্দেশনাত অংশ লোৱা, নথি ৰখা আৰু মূল্যায়ন সম্পূৰ্ণ কৰা অন্তৰ্ভুক্ত হ’ব পাৰে। দক্ষতা বঢ়াৰ লগে লগে দায়িত্বও সাধাৰণতে বাঢ়ে। শিক্ষানবিশিয়ে ব্যৱহাৰিক অভিজ্ঞতা, কৰ্মস্থলীৰ অভ্যাস, পেছাগত যোগাযোগ আৰু পেছাটোৰ বিষয়ে স্পষ্ট ধাৰণা দিয়ে। নিয়োগকৰ্তাক নিজৰ কৰ্মস্থলীত ব্যৱহাৰ হোৱা দক্ষতাৰে লোক প্ৰশিক্ষণ দিয়াতো ই সহায় কৰিব পাৰে। ইয়াৰ সীমাবদ্ধতাৰ ভিতৰত প্ৰশিক্ষণৰ অসম মান, সীমিত খালী পদ, যাতায়াতৰ অসুবিধা আৰু পৰ্যাপ্ত নিৰ্দেশনা নিদি কেৱল একেটা কাম বাৰে বাৰে কৰোৱাৰ আশংকা আছে। প্ৰশিক্ষণ সম্পূৰ্ণ কৰিলেই স্থায়ী চাকৰি নিশ্চিত নহয়। ভাল আবেদনকাৰীয়ে পেছা, নিয়োগকৰ্তা, প্ৰশিক্ষণৰ বিষয়বস্তু, স্বীকৃতি, সুৰক্ষা আৰু ভৱিষ্যতৰ পথৰ তুলনা কৰে। লিখিত নথি আৰু পৰীক্ষিত কাগজ-পত্ৰই ভুল বুজাবুজি ৰোধ কৰাত সহায় কৰে।