Աճ, վերակազմավորում և բիզնեսի ճգնաժամեր Վրաստանում

Աճը կայուն է, երբ պահանջարկը, մեկ միավորի մարժաներն ու բիզնեսի գործունեությունը հուսալիորեն հաստատված են։ Նոր աշխատակիցները, պաշարները, մասնաճյուղերը, տեխնոլոգիաները և վճարման ավելի երկար ժամկետները կապիտալ են պահանջում՝ նախքան հավելյալ եկամուտն ամբողջությամբ ստանալը։ Ուստի ներդրումները, շարունակական կապիտալի պահանջները, ֆինանսավորումը և իրացվելիության պահուստները պետք է միավորվեն ժամանակացույցով նախատեսված ծրագրում։ Բիզնեսի աճին զուգահեռ կարող է անհրաժեշտ լինել ճշգրտել որոշումների կայացման իրավասությունները, սեփականության կառուցվածքը կամ ակտիվների ու պարտավորությունների բաշխումը։ Ընկերության վերակազմավորումը կարող է ներառել իրավակազմակերպական ձևի փոփոխություն, միաձուլում կամ բաժանում։ Որոշումները, գրանցումը, պարտատերերի պաշտպանությունը, իրավահաջորդությունը, ինչպես նաև հարկային և հաշվապահական հետևանքները պետք է համաձայնեցվեն այնպես, որ միաժամանակ ուժի մեջ մտնեն։ Ճգնաժամի վաղ նշաններից են հաճախակի դրամական միջոցների պակասը, ժամկետանց պարտավորությունները, մարժաների նվազումը, խոշոր հաճախորդների կորուստը կամ ֆինանսավորման բացակայությունը։ Առկա միջոցների, վճարման ենթակա գումարների, սպասվող մուտքերի, գրավների և բիզնեսի ակնկալվող արդյունքների հուսալի պատկերը հիմք է տալիս հետագա գործողությունների համար։ Վճարունակությունը և գործունեությունը շարունակելու հեռանկարները պետք է գնահատել առանձին։ Արտադատական համաձայնեցումը կարող է համատեղել գործառնական ճշգրտումները պարտատերերի կամավոր համաձայնությունների հետ։ Դրա համար անհրաժեշտ են ստուգելի ֆինանսական տվյալներ, իրատեսական շարունակության ծրագիր և պարտատերերի բավարար համաձայնություն։ Վճարումների հետաձգումը, տարաժամկետ վճարումները, պարտքերի ներումն ու նոր ֆինանսավորումն արդյունավետ են միայն այն դեպքում, եթե դրանից հետո բիզնեսը կարող է կատարել իր պարտավորությունները։ Եթե բիզնեսը ներկայում չի կարող կամ, կանխատեսմամբ, չի կարողանա պատշաճ կերպով կատարել իր ֆինանսական պարտավորությունները, պետք է դիտարկել վերականգնման և սնանկության վարույթները։ Վերականգնման նպատակը կենսունակ գործունեությունը ծրագրի հիման վրա շարունակելու հնարավորությունն ապահովելն ու պարտատերերի նկատմամբ պարտավորությունների կանոնավոր կատարումն է։ Սնանկության վարույթում բիզնեսի ակտիվներն իրացվում են, իսկ ստացված միջոցները բաշխվում են՝ ըստ հաստատված պահանջների, ապահովվածության իրավունքների, առաջնահերթության կարգերի և վարույթի ծախսերի։ Գնահատումը չպետք է հիմնվի միայն ցանկալի արդյունքի վրա։ Ֆինանսական տվյալները, վճարման ժամկետները, իրավական կառուցվածքը, պարտատերերի դիրքերը և բիզնեսի իրատեսական հեռանկարները որոշում են՝ արդյոք նպատակահարմար է ընդլայնումը, վերակազմավորումը, կամավոր համաձայնեցումը, վերականգնումը, թե ակտիվների իրացումը։ Որոշումներն ու վճարումները պետք է հիմնվեն բիզնեսի ընթացիկ և փաստաթղթավորված պատկերի վրա։