ارتقای مهارت در کانادا

آموزش مستمر در کانادا شامل یادگیری سازمان‌یافته پس از تحصیلات و آموزش‌های اولیه یا هم‌زمان با آن‌هاست. این آموزش می‌تواند از اشتغال، تغییر شغل، وظایف حرفه‌ای، سوادآموزی، توسعه زبان، مهارت‌های دیجیتال یا علایق شخصی پشتیبانی کند. ارائه‌دهندگان رایج شامل کالج‌ها، دانشگاه‌ها، نهادهای آموزشی مدارس، کارفرمایان، اتحادیه‌ها، سازمان‌های حرفه‌ای، کتابخانه‌ها و گروه‌های اجتماعی هستند. برنامه‌ها ممکن است حضوری، آنلاین، در محل کار یا به‌صورت ترکیبی ارائه شوند. ارتقای مهارت یعنی بهبود مهارت‌ها برای یک نقش یا حوزه فعلی. بازمهارت‌آموزی یعنی یادگیری مهارت‌هایی به‌طور قابل‌توجه متفاوت برای نوع جدیدی از کار. آموزش مستمر می‌تواند به کارنامه دوره، گواهی‌نامه، گواهی مهارتی کوتاه‌مدت، دیپلم، امتیاز توسعه حرفه‌ای یا هیچ مدرک رسمی‌ای منجر شود. این شکل‌ها هدف یا میزان اعتبار یکسانی ندارند. گواهی‌های مهارتی کوتاه‌مدت، جوایز آموزشی کوتاه و متمرکزی هستند که برای نشان دادن مجموعه مشخصی از مهارت‌ها یا دانش طراحی شده‌اند. طراحی و میزان اعتبار آن‌ها متفاوت است؛ بنابراین یادگیرندگان باید بپرسند چه کسی آن‌ها را می‌پذیرد و چه شواهدی ارزیابی می‌شود. توسعه حرفه‌ای ممکن است اختیاری باشد یا با کارفرما، انجمن حرفه‌ای یا نهاد نظارتی ارتباط داشته باشد. افراد شاغل در حرفه‌های تحت نظارت باید الزامات را با سازمان مسئول وضعیت حرفه‌ای خود تأیید کنند. ارزیابی و به‌رسمیت‌شناسی یادگیری پیشین ممکن است دانش به‌دست‌آمده از کار، مطالعه مستقل، خدمت نظامی، فعالیت اجتماعی یا تحصیلات قبلی را ارزیابی کند. این فرایند گاهی می‌تواند از پذیرش، جایابی پیشرفته یا دریافت اعتبار دانشگاهی پشتیبانی کند. برنامه‌های انعطاف‌پذیر می‌توانند ترکیب یادگیری با کار و زندگی خانوادگی را آسان‌تر کنند. بااین‌حال، دوره‌های کوتاه ممکن است تمرین محدودی ارائه دهند و گواهی حضور لزوماً شایستگی شغلی را ثابت نمی‌کند. انتخاب مناسب، دوره را به یک کاربرد بعدی روشن پیوند می‌دهد. یادگیرنده باید پیش از ثبت‌نام، مهارت مورد انتظار، روش ارزیابی، مدرک، میزان پذیرش، حجم کار و پشتیبانی موجود را درک کند.