ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်၏ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေသည် နိုင်ငံ၏ အမြင့်ဆုံးဥပဒေဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နိုင်ငံတော်၏ အခြေခံမူများ၊ အခြေခံအခွင့်အရေးများနှင့် နိုင်ငံတော်အာဏာဖွဲ့စည်းပုံတို့ကို သတ်မှတ်သည်။ အခြေခံအခွင့်အရေးများတွင် တန်းတူညီမျှမှု၊ ခွဲခြားဆက်ဆံမှုမှ ကာကွယ်မှု၊ အသက်ရှင်ခွင့်နှင့် ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်ခွင့်၊ ဖမ်းဆီးခံရချိန်နှင့် ရာဇဝတ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်များတွင် အကာအကွယ်များ၊ သွားလာခွင့်၊ စုဝေးခွင့်၊ အသင်းအဖွဲ့ဖွဲ့စည်းခွင့်၊ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခွင့်၊ ကိုးကွယ်ယုံကြည်ခွင့်၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းရွေးချယ်ခွင့်၊ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်နှင့် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာလွတ်လပ်ခွင့်တို့ ပါဝင်သည်။ သတ်မှတ်ချက်အပေါ်မူတည်၍ အခွင့်အရေးများသည် နိုင်ငံသားများ သို့မဟုတ် လူတိုင်းအတွက် သက်ဆိုင်ပြီး ဥပဒေအရ ကန့်သတ်နိုင်သည်။ နိုင်ငံသားများတွင် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေနှင့် ဥပဒေများကို လိုက်နာရန်၊ အများပြည်သူအစီအစဉ်ကို ထိန်းသိမ်းရန်၊ အများပြည်သူတာဝန်များ ထမ်းဆောင်ရန်နှင့် ပြည်သူ့ပိုင်ပစ္စည်းများကို ကာကွယ်ရန် တာဝန်များလည်း ရှိသည်။ သမ္မတကို ပါလီမန်က ရွေးချယ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ဝန်ကြီးချုပ်၏ အကြံပေးချက်အတိုင်း ဆောင်ရွက်သည်။ ပါလီမန်အတွင်း အများစုထောက်ခံမှု ရနိုင်သော ပါလီမန်အမတ်များအနက်မှ ဝန်ကြီးချုပ်ကို ခန့်အပ်သည်။ အစိုးရအဖွဲ့သည် ပါလီမန်အပေါ် စုပေါင်းတာဝန်ခံသည်။ နိုင်ငံတော်ပါလီမန် (Jatiya Sangsad)၊ House of the Nation ဟုလည်းခေါ်သော အဖွဲ့တွင် အဖွဲ့ဝင် 350 ထက်မပိုပါ။ 300 ဦးကို တိုက်ရိုက်ရွေးကောက်ပြီး အမျိုးသမီးများအတွက် နေရာ 50 သီးသန့်ထားရှိသည်။ ပါလီမန်သည် ဥပဒေ၊ အခွန်နှင့် အသုံးစရိတ်ခွင့်ပြုချက်များကို အတည်ပြုပြီး ကော်မတီများမှတစ်ဆင့် အစိုးရနှင့် ပြည်သူ့ရန်ပုံငွေ အသုံးပြုမှုကို ကြီးကြပ်သည်။ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်တွင် ဖက်ဒရယ်ပြည်နယ်များ သို့မဟုတ် သီးခြားပြည်နယ်အဆင့်မရှိပါ။ နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်ရေးပိုင်း 8 ခု၊ ခရိုင် 64 ခု (Zila) နှင့် ခရိုင်ခွဲများ သို့မဟုတ် Upazila များအဖြစ် ခွဲထားသည်။ Thana သို့မဟုတ် ရဲစခန်းနယ်မြေများသည် ဥပဒေစိုးမိုးရေးယူနစ်များဖြစ်ပြီး ထပ်ဆောင်းအုပ်ချုပ်ရေးအဆင့်မဟုတ်ပါ။ ဒေသအဆင့်တွင် Union Council သို့မဟုတ် Union Parishad၊ ခရိုင်ခွဲကောင်စီ၊ ခရိုင်ကောင်စီ၊ မြို့တော်စည်ပင်သာယာရေးအဖွဲ့ သို့မဟုတ် Pourashava နှင့် City Corporation များ လုပ်ကိုင်သည်။ ရပ်ကွက်များသည် ၎င်းတို့အောက်တွင် ရှိသည်။ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေသည် အုပ်ချုပ်ရေး၊ အများပြည်သူအစီအစဉ်နှင့် အများပြည်သူဝန်ဆောင်မှုများအတွက် ဥပဒေသတ်မှတ်တာဝန်များရှိသော ရွေးကောက်ခံဒေသန္တရအဖွဲ့များကို ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။ ၎င်းတို့ကို ကိုယ်ပိုင်ဝင်ငွေနှင့် အစိုးရထောက်ပံ့ငွေများဖြင့် ရန်ပုံငွေထောက်ပံ့သည်။ ဝန်ဆောင်မှုရရှိမှုနှင့် တာဝန်သည် နေထိုင်ရာ၊ နယ်မြေနှင့် ဝန်ဆောင်မှုအမျိုးအစားအလိုက် ကွဲပြားသည်။ Chittagong Hill Tracts တွင် Hill District Council သုံးခုနှင့် CHT Regional Council အပါအဝင် ဥပဒေအရ ထပ်ဆောင်းအဖွဲ့အစည်းများ ရှိသည်။ အများပြည်သူအုပ်ချုပ်ရေးတွင် ဗဟိုဝန်ကြီးဌာနများနှင့် ဒေသဆိုင်ရာအာဏာပိုင်များ ပါဝင်သည်။ အုပ်ချုပ်ရေးပိုင်းအဆင့်တွင် Divisional Commissioner၊ ခရိုင်အဆင့်တွင် ခရိုင်ကော်မရှင်နာ (Deputy Commissioner)၊ ခရိုင်ခွဲအဆင့်တွင် အုပ်ချုပ်ရေးအရာရှိ (Upazila Nirbahi Officer) တို့ လုပ်ကိုင်သည်။ ဝန်ကြီးဌာနနှင့် ဌာနများက မူဝါဒနှင့် စည်းမျဉ်းများ သတ်မှတ်ပြီး အထူးပြုအာဏာပိုင်များ၊ ညွှန်ကြားရေးဦးစီးဌာနများနှင့် လက်အောက်ခံရုံးများက အကောင်အထည်ဖော်သည်။ အများပြည်သူဝန်ဆောင်မှုအတွက် ပထမဆုံးဆက်သွယ်ရမည့်နေရာမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် တာဝန်ရှိအထူးပြုအာဏာပိုင်၊ ၎င်း၏ဒေသရုံး၊ Deputy Commissioner ရုံး သို့မဟုတ် Upazila Nirbahi Officer ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံသားဝန်ဆောင်မှုရုံးနှင့် တူညီသော နိုင်ငံတစ်ဝန်းအထွေထွေဆက်သွယ်ရေးဌာန မရှိပါ။ ဝန်ဆောင်မှုအလိုက် တာဝန်ရှိအာဏာပိုင်၊ Government Grievance Redress System၊ ဥပဒေအရ တိုင်ကြား/အယူခံအဖွဲ့ သို့မဟုတ် တရားရုံးမှတစ်ဆင့် တိုင်ကြားနိုင်သည်။ အများပြည်သူဝန်ထမ်းကော်မရှင် (Bangladesh Public Service Commission) သည် ရွေးချယ်ရေးစာမေးပွဲများ ကျင်းပပြီး အများပြည်သူဝန်ထမ်းခန့်အပ်မှုအပေါ် အကြံပေးသည်။ ပြည်သူ့အုပ်ချုပ်ရေးဝန်ကြီးဌာနသည် ဝန်ထမ်းစည်းမျဉ်း၊ ဝန်ထမ်းရေးရာမူဝါဒ၊ ပြောင်းရွှေ့ခန့်ထားမှုနှင့် လေ့ကျင့်ရေး၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ ဆက်စပ်မှုတို့ကို တာဝန်ယူသည်။ လိုအပ်ချက်၊ ခွဲတမ်း၊ စာမေးပွဲ၊ ခန့်အပ်မှုနှင့် ရာထူးတိုးမှုတို့သည် ဝန်ထမ်းအမျိုးအစားနှင့် ရာထူးအလိုက် ကွဲပြားသည်။ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနသည် ပြည်သူ့ဘဏ္ဍာရေး၊ ဘတ်ဂျက်၊ အသုံးစရိတ်ခွင့်ပြုချက်နှင့် ပြန်လည်ခွဲဝေမှုတို့ကို ညှိနှိုင်းသည်။ Finance Division သည် ဗဟိုဘတ်ဂျက်နှင့် ဘဏ္ဍာရေးကိစ္စများကို တာဝန်ယူသည်။ National Board of Revenue သည် အကောက်ခွန်၊ တန်ဖိုးထပ်တိုးခွန်နှင့် ဝင်ငွေခွန်ဌာနများမှတစ်ဆင့် အခွန်ကောက်ခံရေး၏ အဓိကအစိတ်အပိုင်းများကို စီမံသည်။ ဗဟိုဘဏ် (Bangladesh Bank) သည် ငွေကြေးမူဝါဒ၊ နိုင်ငံခြားငွေအရန်၊ ငွေပေးချေမှုစနစ်နှင့် ဘဏ်၊ ငွေရေးကြေးရေးအဖွဲ့အစည်းများ ကြီးကြပ်မှုတို့ကို တာဝန်ယူသည်။ Controller General of Accounts သည် အစိုးရစာရင်းကိုင်နှင့် ငွေပေးချေမှုဖွဲ့စည်းပုံကို လုပ်ဆောင်သည်။ အများပြည်သူဝယ်ယူရေးကို တာဝန်ရှိဝယ်ယူရေးအာဏာပိုင် BPPA သို့မဟုတ် CPTU ၏ မူဘောင်အောက်တွင် စီမံသည်။ လုပ်ငန်းစဉ်အလိုက် အခွန်၊ ကြေး၊ လိုင်စင်ကုန်ကျစရိတ်၊ မိတ္တူအတည်ပြုခ သို့မဟုတ် တရားရုံးနှင့် ဝယ်ယူရေးကြေးများ ပေးရနိုင်သည်။ ပမာဏနှင့် နောက်ဆုံးရက်ကို သက်ဆိုင်ရာဥပဒေ၊ ကြေးဇယား သို့မဟုတ် ဝန်ဆောင်မှုဆုံးဖြတ်ချက်က သတ်မှတ်သည်။ တရားစီရင်ရေးကို အယူခံဌာနခွဲနှင့် အမြင့်တရားရုံးဌာနခွဲ ပါဝင်သော တရားလွှတ်တော်ချုပ်က ဦးဆောင်သည်။ အမြင့်တရားရုံးဌာနခွဲသည် အစိုးရလုပ်ဆောင်ချက်၏ ဥပဒေနှင့်ညီမှုကို စိစစ်ခြင်း၊ writ ထုတ်ပေးခြင်းနှင့် အခြေခံအခွင့်အရေးများ အကောင်အထည်ဖော်မှုကို ကာကွယ်ခြင်းတို့ ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။ လက်အောက်ခံတရားရုံးများသည် ဥပဒေအရ သတ်မှတ်ထားသော စီရင်ပိုင်ခွင့်နှင့် တရားစီရင်ရေးအုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် လုပ်ကိုင်သည်။ ဤနိုင်ငံတော်အကျဉ်းချုပ်၏ အဓိကအကြောင်းအရာမှာ အရပ်ဘက်အငြင်းပွားမှုမဟုတ်သော်လည်း အရည်အချင်းရှိသော တရားရုံးကို ရွေးချယ်ရာတွင် သက်ဆိုင်နိုင်သည်။ အဖွဲ့အစည်းအများအပြားက နိုင်ငံတော်အာဏာနှင့် ပြည်သူ့ရန်ပုံငွေကို ကြီးကြပ်သည်။ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေအရ လွတ်လပ်သော Comptroller and Auditor General သည် ပြည်သူ့စာရင်း၊ အာဏာပိုင်များ၊ တရားရုံးများနှင့် အစိုးရအသုံးစရိတ်ကို စစ်ဆေးသည်။ ၎င်း၏အစီရင်ခံစာများကို ပါလီမန်သို့ တင်ပြပြီး Public Accounts Committee အပါအဝင် အဖွဲ့များက ပြန်လည်သုံးသပ်သည်။ Anti-Corruption Commission သည် အကျင့်ပျက်ခြစားမှုကို စုံစမ်း၊ တရားစွဲဆိုမှု စတင်ပြီး ကြိုတင်ကာကွယ်ရေးလုပ်ငန်း ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။ National Human Rights Commission သည် တိုင်ကြားချက်များကို ကိုင်တွယ်ခြင်း၊ ကိုယ်တိုင်စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း၊ ထိန်းသိမ်းရာနေရာများသို့ သွားရောက်ခြင်းနှင့် အကြံပြုချက်၊ ညှိနှိုင်းမှု သို့မဟုတ် ဥပဒေအကူအညီ ပေးနိုင်သည်။ အများအားဖြင့် လုပ်ကိုင်နေသော Ombudsman စနစ်ကို စိစစ်ထားသော တရားဝင်ရင်းမြစ်များက အတည်မပြုထားသဖြင့် ထိုရုံးရှိသည်ဟု မယူဆသင့်ပါ။ သတင်းအချက်အလက်ရယူခွင့်သည် 2009 သတင်းအချက်အလက်ရယူခွင့်ဥပဒေမှ ဆင်းသက်လာသည်။ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံသားများသည် သတ်မှတ်ပုံစံဖြင့် တာဝန်ရှိသတင်းအချက်အလက်အရာရှိ (Designated Officer) ထံ ကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် အီးမေးလ်မှတစ်ဆင့် လျှောက်ထားသည်။ အာဏာပိုင်တစ်ခုက ပုံမှန်အားဖြင့် အလုပ်လုပ်ရက် 20 အတွင်း၊ အာဏာပိုင်များစွာ ပါဝင်ပါက အလုပ်လုပ်ရက် 30 အတွင်း တုံ့ပြန်သည်။ သတင်းအချက်အလက် မပေးနိုင်ပါက ယေဘုယျအားဖြင့် 10 ရက်အတွင်း လျှောက်ထားသူကို အသိပေးရသည်။ သတ်မှတ်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတွင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အယူခံနိုင်ပြီး အယူခံဆုံးဖြတ်ချက်ကို ယေဘုယျအားဖြင့် 15 ရက်အတွင်း ထုတ်ပြန်သည်။ ထို့နောက် 30 ရက်အတွင်း Information Commission သို့ တိုင်ကြားနိုင်သည်။ ကြေး၊ မိတ္တူပုံစံနှင့် သီးခြားကင်းလွတ်ခွင့်တို့ကို ဥပဒေနှင့် ဝန်ဆောင်မှုစည်းမျဉ်းများက သတ်မှတ်သည်။ Government Grievance Redress System သည် အာမခံထားသော အစိုးရဝန်ဆောင်မှု၊ ၎င်း၏လုပ်ငန်းစဉ် သို့မဟုတ် အရည်အသွေးနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ တရားရုံးလုပ်ငန်းစဉ်၊ သတင်းအချက်အလက်လျှောက်လွှာ၊ စည်းကမ်းဆိုင်ရာကိစ္စနှင့် ဥပဒေအရ အယူခံတို့သည် ဤတိုင်ကြားရေးလမ်းကြောင်းတွင် မပါဝင်ပါ။ ရဲတပ်ဖွဲ့သည် အများပြည်သူအစီအစဉ်၊ ရာဇဝတ်မှုကာကွယ်ရေး၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး၊ ယာဉ်ကြောနှင့် ပြည်တွင်းလုံခြုံရေးကို တာဝန်ယူသည်။ နယ်စပ်တပ်ဖွဲ့ (Border Guard Bangladesh) သည် နယ်စပ်ကို ကာကွယ်သည်။ Coast Guard သည် ကမ်းရိုးတန်းနှင့် ပင်လယ်ပြင်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ပြီး Ansar နှင့် Village Defence Party တို့က အများပြည်သူလုံခြုံရေးအချို့ကို ပံ့ပိုးသည်။ Armed Forces Division သည် ဝန်ကြီးချုပ်အောက်ရှိ ကြည်း၊ ရေ၊ လေတပ်များကို ညှိနှိုင်းပြီး ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးဌာနသည် အရပ်ဘက်ဆက်သွယ်ရေးဌာနအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။ သမ္မတသည် တပ်မတော်၏ စစ်ဦးစီးချုပ်ဖြစ်သည်။ ပါလီမန်သည် တပ်မတော်ဖွဲ့စည်းခြင်း၊ ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် စည်းကမ်းကို ဥပဒေပြုသည်။ စစ်ကြေညာခြင်း သို့မဟုတ် စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခြင်းအတွက် ယေဘုယျအားဖြင့် ပါလီမန်ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်သည်။ အရေးပေါ်အခြေအနေတွင် အထူးဖွဲ့စည်းပုံစည်းမျဉ်းများ သက်ဆိုင်သည်။ သမ္မတ၏ ကြေညာချက်တွင် ဝန်ကြီးချုပ်၏ လက်မှတ်တွဲလိုအပ်ပြီး ပါလီမန်ခွင့်ပြုချက်မရှိလျှင် အများဆုံး 120 ရက်သာ အကျုံးဝင်သည်။ အချို့အခွင့်အရေးများကို ကန့်သတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဆိုင်းငံ့ခြင်းသည် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေပါ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်းသာ ဖြစ်နိုင်သည်။ အစိုးရဝန်ဆောင်မှုများအတွက် နိုင်ငံသားဖြစ်မှု၊ နေထိုင်ရာ သို့မဟုတ် ဒေသဆိုင်ရာစီရင်ပိုင်ခွင့်၊ ဥပဒေသတ်မှတ်ချက်များ၊ လိုအပ်သောစာရွက်စာတမ်း၊ နောက်ဆုံးရက်၊ ကြေးနှင့် လိုအပ်ပါက လုံခြုံရေးစစ်ဆေးမှုတို့ အရေးကြီးသည်။ တာဝန်ရှိအာဏာပိုင်နှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းသည် အမှုအမျိုးအစားအလိုက် ကွဲပြားသည်။ သတင်းအချက်အလက်အတွက် Designated Officer မှ တာဝန်ရှိအယူခံအာဏာပိုင်အထိ၊ ထို့နောက် Information Commission အထိ လမ်းကြောင်းရှိသည်။ အုပ်ချုပ်ရေးတိုင်ကြားချက်များအတွက် တာဝန်ရှိရုံးနှင့် Government Grievance Redress System သက်ဆိုင်နိုင်သည်။ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုသံသယအတွက် Anti-Corruption Commission၊ အခြေခံအခွင့်အရေးချိုးဖောက်မှုအတွက် National Human Rights Commission သို့မဟုတ် အမြင့်တရားရုံးဌာနခွဲ သက်ဆိုင်နိုင်သည်။ အခြားအုပ်ချုပ်ရေး၊ အခွန်၊ လိုင်စင်၊ တရားရုံး၊ ဝယ်ယူရေးနှင့် လုံခြုံရေးလုပ်ငန်းစဉ်များတွင် ကိုယ်ပိုင်နောက်ဆုံးရက်နှင့် ဝန်ဆောင်မှုစည်းမျဉ်းများ ရှိသည်။
ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်ရှိ နိုင်ငံတော်
ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်သည် ပါလီမန်စနစ်ရှိသော တစ်ပြည်ထောင် အချုပ်အခြာအာဏာပိုင် သမ္မတနိုင်ငံဖြစ်သည်။ သမ္မတသည် နိုင်ငံတော်အကြီးအကဲဖြစ်ပြီး ဝန်ကြီးချုပ်က အစိုးရကို ဦးဆောင်သည်။ တစ်လွှာတည်းရှိ ပါလီမန်က ဥပဒေများ၊ အခွန်များနှင့် နိုင်ငံတော်ဘတ်ဂျက်ကို အတည်ပြုသည်။ အများပြည်သူအုပ်ချုပ်ရေး၊ ဒေသန္တရကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ရေး၊ တရားရုံးများ၊ ပြည်သူ့ဘဏ္ဍာရေး၊ ကြီးကြပ်ရေးနှင့် လုံခြုံရေးအာဏာပိုင်များသည် နိုင်ငံတော်လုပ်ငန်းတာဝန်များကို မတူညီစွာ ဆောင်ရွက်ကြသည်။
Tip
ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်တွင် ရုံးများစွာကို တစ်ပြိုင်နက် ဆက်သွယ်မည့်အစား သင်၏ကိစ္စကို သီးခြားအစိုးရအာဏာပိုင်တစ်ခုနှင့် ချိတ်ဆက်သတ်မှတ်ပါ။ ပုံမှန်ဝန်ဆောင်မှုအတွက် တာဝန်ရှိအာဏာပိုင်၊ ဒေသ၊ စာရွက်စာတမ်း၊ နောက်ဆုံးရက်နှင့် ကြေးတို့ အရေးကြီးသည်။ သတင်းအချက်အလက်တောင်းခံမှု၊ တိုင်ကြားချက်၊ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုနှင့် အခြေခံအခွင့်အရေးချိုးဖောက်မှုတို့တွင် လုပ်ထုံးလုပ်နည်း မတူညီပါ။ တင်သွင်းချက်နှင့် နောက်ဆုံးရက်တိုင်းကို စာဖြင့်မှတ်တမ်းတင်ပါ။ နောက်တစ်ဆင့် တာဝန်ရှိအဖွဲ့သည် ကိစ္စအမျိုးအစားနှင့် ထုတ်ပြန်ပြီးသောဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် မူတည်သည်။

