संबंधित नियमांचा आधार, इतरांसह, Foreigners Act 1946, Registration of Foreigners Act 1939 आणि त्याचे 1966 चे नियम, तसेच Passport Act 1920 हे आहेत. तत्त्वतः बांगलादेशी राष्ट्रीयत्व नसलेली प्रत्येक व्यक्ती परदेशी नागरिक असते. संविधानाच्या कलम ३१ नुसार बांगलादेशातील प्रत्येक व्यक्तीला कायदेशीर संरक्षणाचा हक्क आहे. त्याचवेळी राज्य प्रवेश, निर्गमन, वास्तव्य, हालचाल, अहवाल देणे, जैवमितीय नोंदणी, वैद्यकीय तपासणी आणि काही उपक्रमांवर मर्यादा घालू किंवा त्यांचे नियमन करू शकते. DIP व्हिसा, NVR, सीमा प्रवेशस्थळावर जारी होणारा व्हिसा (Visa on Arrival), ट्रान्झिट परवाने, निर्गमन परवाने आणि वास्तव्याच्या श्रेणीतले काही बदल हाताळतो. NVR म्हणजे व्हिसाविरहित प्रवेशाचा दर्जा (No Visa Required); पात्र व्यक्तींचा प्रवेश आणि वास्तव्य सुलभ करतो. देशाबाहेर बांगलादेशी राजनैतिक मिशन व्हिसा जारी करतात. सीमा प्रवेशस्थळावरील स्थलांतर प्राधिकरण प्रवेश आणि निर्गमनाचा निर्णय घेते. गृह मंत्रालय स्थलांतर व व्हिसा धोरण ठरवते; पोलिस सुरक्षा शाखा (Special Branch) नोंदणी व सुरक्षा तपासणी करू शकते. बांगलादेश एकात्मक राज्य असले तरी बंदर, विमानतळ, प्राधिकरण आणि वैयक्तिक प्रकरणानुसार प्रत्यक्ष प्रक्रिया बदलू शकते. व्हिसा केवळ त्या श्रेणीने परवानगी दिलेले वास्तव्य आणि उपक्रम अनुमत करतो. पर्यटक व्हिसा सहसा जास्तीत जास्त तीन महिन्यांच्या वास्तव्याला परवानगी देतो आणि रोजगार निषिद्ध करतो. व्यावसायिक व्हिसा एका वर्षापर्यंत वैध असू शकतो, प्रत्येक प्रवेशासाठी सहसा ९० दिवसांपेक्षा जास्त वास्तव्य देत नाही आणि रोजगाराची परवानगी देत नाही. विद्यार्थी व्हिसासाठी मान्यताप्राप्त संस्थेतील प्रवेश आणि निधीचा पुरावा आवश्यक असतो; अभ्यास संपेपर्यंत किंवा जास्तीत जास्त पाच वर्षांपर्यंत मुदतवाढ मिळू शकते. कौटुंबिक व्हिसा बांगलादेशी नागरिकांचे परदेशी जोडीदार किंवा मुले अशा प्रकरणांना लागू होतो. वैद्यकीय, धार्मिक, पत्रकार, सांस्कृतिक, क्रीडा आणि गुंतवणुकीशी संबंधित व्हिसांना स्वतंत्र अटी असतात. कामासाठी परदेशी कामगाराला योग्य व्हिसासोबत सामान्यतः वर्क परमिट आवश्यक असतो. क्षेत्रानुसार BIDA, BEZA, BEPZA, BHTPA, PPA किंवा NGO Affairs Bureau मंजुरी जारी किंवा तपासते. पहिल्या प्रवेशानंतर साधारणपणे १५ कामकाजाच्या दिवसांत वर्क परमिट अर्ज दाखल करावा. नियोक्ता बदलताना विद्यमान परवाना रद्द करावा, बांगलादेश सोडावा आणि योग्य व्हिसा व नवीन परवान्यासह पुन्हा प्रवेश करावा लागतो. पर्यटक, व्यावसायिक, विद्यार्थी किंवा कौटुंबिक व्हिसावर रोजगार केल्यास स्थलांतराचा दर्जा धोक्यात येऊ शकतो. Visa on Arrival केवळ काही सीमा प्रवेशस्थळांवर दिला जातो आणि सामान्यतः एकाच प्रवेशासाठी जास्तीत जास्त ३० दिवस असतो. निमंत्रण किंवा अन्य पुरावा, हॉटेलचे तपशील, परतीचे विमानतिकीट आणि पुरेसा निधी मागितला जाऊ शकतो. पात्रता राष्ट्रीयत्व, प्रवेशाचा हेतू, बांगलादेशी राजनैतिक मिशन उपलब्ध आहे का आणि अधिकृत मंजुरी यांसारख्या बाबींवर अवलंबून असते. ट्रान्झिटविषयक अधिकृत माहिती परस्परविरोधी आहे: कमाल मर्यादा ७२ किंवा ९६ तास अशी दोन्ही नमूद आहेत; प्रवासापूर्वी संबंधित सीमा प्रवेशस्थळ किंवा राजनैतिक मिशनकडून ती पुष्टी करा. प्रवेशानंतर व्हिसा श्रेणी बदलणे सामान्यतः मान्य नाही; काही Visa-on-Arrival प्रकरणांत स्पष्ट तरतूद आहे. अर्ज सामान्यतः ऑनलाइन व्हिसा अर्ज प्रणाली (MRV) द्वारे तयार करून, पासपोर्ट, सहाय्यक कागदपत्रे आणि शुल्कासह छापून संबंधित व्हिसा कार्यालय किंवा राजनैतिक मिशनमध्ये सादर केला जातो. पासपोर्ट साधारणपणे किमान सहा महिने वैध असावा. शुल्क राष्ट्रीयत्व, परस्परता नियम आणि द्विपक्षीय करारांनुसार बदलते; नकारानंतर शुल्क आपोआप परत मिळत नाही. खोटी कागदपत्रे किंवा विधाने दिल्यास अर्ज नाकारला जाऊ शकतो, अनेक वर्षांची प्रवेशबंदी किंवा फौजदारी परिणाम होऊ शकतात. नोंदणीची जबाबदारी व्हिसा, राष्ट्रीयत्व आणि वास्तव्याच्या कालावधीवर अवलंबून असते. Visa Policy 2026 नुसार किमान ९० दिवस वैध व्हिसा असलेल्या भारतीय व पाकिस्तानी नागरिकांनी प्रवेशानंतर १४ दिवसांत नोंदणी करावी. मात्र Special Branch च्या स्वतंत्र पृष्ठावर ९० दिवसांपेक्षा अधिक वैध व्हिसा असलेल्या अनेक परदेशी नागरिकांसाठी सात दिवसांची मुदत नमूद आहे आणि काही श्रेणींना अपवाद दिले आहेत. या विसंगतीमुळे प्रवेशापूर्वी सध्या लागू असलेल्या मुदतीबद्दल संबंधित प्राधिकरणाला विचारा. नोंदणी लागू असल्यास पत्ता, निवासातील बदल, ओळख तपशील आणि फॉर्म सादर करणे आवश्यक असू शकते. व्हिसा संपण्याच्या किमान १५ दिवस आधी मुदतवाढ मागावी. मुदत संपल्यानंतर सर्वसाधारण शुल्क पहिल्या १५ दिवसांसाठी दररोज १,००० BDT, ९० व्या दिवसापर्यंत दररोज २,००० BDT आणि त्यानंतर दररोज ३,००० BDT आहे; Foreigners Act अंतर्गत कार्यवाहीही होऊ शकते. अपघात, नैसर्गिक आपत्ती किंवा विमान रद्द होणे यांसारख्या काही अपरिहार्य घटनांना अपवाद लागू शकतात. वैद्यकीय किंवा विश्वासार्ह मानवतावादी कारणांसाठी गृह मंत्रालय शुल्क माफ किंवा कमी करू शकते. बँकेत पैसे भरल्यानंतर सात दिवसांपर्यंत निर्गमनास परवानगी मिळू शकते; मुदतबाह्य वास्तव्याची नोंद पासपोर्टमध्ये होऊ शकते. NVR परदेशातील पात्र बांगलादेशी नागरिक, बांगलादेशी वंशाचे लोक आणि बांगलादेशी नागरिकांचे जोडीदार व मुलांसाठी प्रवेश व वास्तव्य सुलभ करते. NVR म्हणजे बांगलादेशी राष्ट्रीयत्व नाही आणि कायमस्वरूपी स्थायिक होण्याचा स्वयंचलित हक्कही नाही. सध्याचे शुल्क ८० अमेरिकी डॉलर नमूद आहे; गुंतवणूकदारांना इतर बाबींसह १००,००० अमेरिकी डॉलरची पात्र गुंतवणूक आणि जबाबदार गुंतवणूक प्राधिकरणाचे प्रमाणपत्र आवश्यक आहे. बांगलादेशात कायमस्वरूपी स्थायिक होण्यासाठी सर्वसाधारण व्हिसा नाही आणि केंद्रीय आश्रय प्राधिकरणासह औपचारिक निर्वासित मान्यता प्रक्रियेची सर्वसाधारण वैधानिक व्यवस्था नाही. म्यानमारमधून जबरदस्तीने विस्थापित लोक (Forcibly Displaced Myanmar Nationals (FDMN)) म्हणून रोहिंग्यांचा दर्जा प्रामुख्याने Refugee Relief and Repatriation Commissioner, सुरक्षा प्राधिकरणे आणि UNHCR यांच्या सहकार्याने प्रशासकीय पद्धतीने हाताळला जातो; विशेषतः Cox's Bazar आणि Bhasan Char येथे. उपलब्ध माहितीनुसार इतर आश्रय मागणाऱ्यांना आश्रय प्रक्रियेतून सामान्यतः अधिकृत नोंदणी किंवा निवास परवाना मिळत नाही. तरीही आंतरराष्ट्रीय कायद्यातील non-refoulement तत्त्व लागू असू शकते; त्याची देशांतर्गत अंमलबजावणी आणि विशिष्ट कायदेशीर उपाय वैयक्तिक प्रकरणावर अवलंबून असतात. सरकार Citizenship (Temporary Provisions) Order 1972 च्या कलम 4A अंतर्गत निर्धारित अटींनुसार कायमस्वरूपी स्थायिक होण्याचा हक्क देऊ शकते. संबंधित प्रमाणपत्रांसाठी प्राधिकरणे बांगलादेशातून अर्ज, पासपोर्ट, छायाचित्रे, प्रतिज्ञापत्र, तपासणी आणि गुंतवणूकदारांसाठी BIDA अहवाल अशा कागदपत्रांची यादी देतात. किमान गुंतवणूक, शुल्क आणि प्रक्रिया वेळेबद्दलची अधिकृत माहिती विसंगत आहे: एका सध्याच्या तक्त्यात ७५,००० अमेरिकी डॉलर, १५,००० BDT आणि अहवालांनंतर सहा कामकाजाचे दिवस आहेत; दुसऱ्या पृष्ठावर ७,००० BDT आणि ९० कामकाजाचे दिवस नमूद आहेत. त्यामुळे कायमस्वरूपी दर्जा आपोआप मिळत नाही. वंशपरंपरा, नैसर्गिकीकरण, विवाह, विशेष गुंतवणूक किंवा विशेष योगदान यांसारख्या मार्गांनी राष्ट्रीयत्व मिळू शकते. मार्गानुसार कायदेशीर अटींमध्ये वास्तव्याचा कालावधी, चांगले चारित्र्य, बंगाली भाषेचे पुरेसे ज्ञान, प्रजासत्ताकात राहण्याचा किंवा सेवा करण्याचा हेतू आणि अधिकृत पुनरावलोकन व विवेकाधीन निर्णय यांचा समावेश होतो. नैसर्गिकीकरणासाठी सलग १२ महिन्यांचे वास्तव्य आणि मागील सात वर्षांत एकूण चार वर्षांचे वास्तव्य नमूद आहे. विवाह आणि गुंतवणूकदार प्रक्रियेचे तपशील, शुल्क व वेळेबद्दल अधिकृत सेवांमध्ये फरक आहे; अर्ज करण्यापूर्वी गृह मंत्रालयाकडून पुष्टी करा. DIP च्या मार्गदर्शनानुसार व्हिसाचा निर्णय अंतिम असू शकतो; तपासलेल्या स्रोतांत प्रत्येक व्हिसा नकारासाठी स्वतंत्र वैधानिक अपील प्रक्रिया आढळली नाही. प्रश्न व तक्रारी राजनैतिक मिशन, DIP, गृह मंत्रालय किंवा सरकारी तक्रार माध्यम GRS द्वारे मांडता येतात. अटकेच्या वेळी कायदेशीर आधारानुसार त्वरित पोलिस किंवा दंडाधिकाऱ्यांसमोर हजर करण्याची किंवा त्यांच्याकडे सुपूर्द करण्याची विशेष कर्तव्ये लागू होतात. व्यक्तींवर नियंत्रण आणि त्यांना देशातून काढण्याचे अधिकार व्यापक असल्याने नकार, अटक, हद्दपारीची धमकी किंवा अस्पष्ट स्थलांतर दर्जा असल्यास बांगलादेशात लवकर व्यावसायिक कायदेशीर सल्ला घ्या.
बांगलादेशातील स्थलांतर कायदा
बांगलादेशातील स्थलांतर कायदा परदेशी नागरिकांचा प्रवेश, वास्तव्य, काम, शिक्षण, कौटुंबिक निवास, संरक्षणविषयक बाबी, कायमस्वरूपी स्थायिक होणे आणि राष्ट्रीयत्व यांचे नियमन करतो. व्हिसा, आगमनावेळी व्हिसा आणि विशेष परवाने एखादी व्यक्ती किती काळ राहू शकते व कोणती कामे करू शकते हे ठरवतात. प्रक्रियेनुसार जबाबदार प्राधिकरणांत स्थलांतर व पासपोर्ट विभाग (Department of Immigration and Passports), गृह मंत्रालय, राजनैतिक मिशन, सीमा प्रवेशस्थळावरील स्थलांतर प्राधिकरण आणि पोलीस Special Branch यांचा समावेश असतो.
Tip
वास्तव्याच्या प्रत्यक्ष हेतूनुसार व्हिसा निवडा आणि नियोजित कामांना त्या व्हिसाची परवानगी आहे याची प्रवेशापूर्वी खात्री करा. नोंदणी, मुदतवाढ आणि वर्क परमिटच्या तारखा लेखी नोंदवा; चूक झाल्यास वास्तव्य धोक्यात येऊ शकते किंवा मोठे मुदतबाह्य शुल्क लागू शकते. NVR, कायमस्वरूपी स्थायिक होणे, राष्ट्रीयत्व आणि संरक्षणविषयक बाबी या स्वतंत्र प्रक्रिया आहेत; प्रत्येकीची कागदपत्रे व निर्णय वेगळे असतात.

