সংস্কৃতি বাংলাদেশত

বাংলাদেশৰ সংস্কৃতিত মানুহে নিজৰ পৰিচয় প্ৰকাশ কৰা, ইতিহাস স্মৰণ কৰা, ধৰ্ম আৰু ভাষা সংগঠিত কৰা, জীৱনৰ পৰ্যায় চিহ্নিত কৰা, পৰম্পৰা সংৰক্ষণ কৰা, কলা সৃষ্টি কৰা আৰু একেলগে বাস কৰা ধৰণসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত। এই ক্ষেত্ৰসমূহ পৰস্পৰ সংযুক্ত হ’লেও বিভিন্ন প্ৰতিষ্ঠান, প্ৰথা আৰু আঞ্চলিক অভিজ্ঞতা অনুসৰণ কৰে। সেয়েহে বাংলাদেশ বুজিবলৈ কেৱল এটা ধৰ্মীয়, ভাষিক বা উৎসৱভিত্তিক বৰ্ণনা যথেষ্ট নহয়।

Tip

বাংলাদেশৰ সংস্কৃতিক পৰস্পৰ সংযুক্ত কিন্তু পৃথক ক্ষেত্ৰসমূহৰ সমষ্টি হিচাপে বিবেচনা কৰক আৰু এটা সাধাৰণ লেবেলৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰি পৰিস্থিতি অনুসৰি আপোনাৰ মনোযোগ নিৰ্ধাৰণ কৰক। যোগাযোগ, অংশগ্ৰহণ বা সুবিধা লাভৰ ক্ষেত্ৰত ভাষা, ধৰ্ম, ইতিহাস, জীৱনৰ পৰ্যায়, কলাত্মক অনুশীলন, পৰম্পৰা আৰু স্থানীয় সহাৱস্থান পৃথকে পৰীক্ষা কৰক। বিস্তৃত দৃষ্টিভংগীয়ে দিশ-নিৰ্দেশ দিয়ে, আনহাতে স্থানীয় আৰু পৰিস্থিতি-নিৰ্দিষ্ট পৰীক্ষাই বিভ্ৰান্তিকৰ সিদ্ধান্ত ৰোধ কৰে।

জীৱনৰ পৰ্যায়

বাংলাদেশত জীৱনৰ পৰ্যায়সমূহ বয়স, আইনী অৱস্থা, শিক্ষা, কাম, পাৰিবাৰিক দায়িত্ব আৰু সহায় লাভৰ সুযোগৰ দ্বাৰা গঢ় লৈ উঠে; কিন্তু কোনো এটা বয়স-শ্ৰেণীয়ে সকলো সেৱাৰ যোগ্যতা নিৰ্ধাৰণ নকৰে। Children Act 2013-এ 18 বছৰৰ তলৰ লোকক শিশু বুলি গণ্য কৰে, আনহাতে সাধাৰণতে 18 বছৰত প্ৰাপ্তবয়স্কতা আৰম্ভ হয় আৰু National Youth Policy-এ 18–35 বছৰ ধৰি লয়। Old Age Allowance-ৰ সীমা পৃথক—পুৰুষৰ বাবে কমেও 65 আৰু মহিলাৰ বাবে 62—সেয়ে শিক্ষা, কাম, বিবাহ, যত্ন আৰু আয়-সহায়ৰ ক্ষেত্ৰত সংশ্লিষ্ট পৰিৱৰ্তনৰ নিয়ম পৰীক্ষা কৰিব লাগে।

ইতিহাস

বাংলাদেশৰ ইতিহাসে প্ৰাচীন বসতিৰ পৰা বৰ্তমানলৈকে নদী-বদ্বীপৰ সমাজ, ৰাজনৈতিক কৰ্তৃপক্ষ, অৰ্থনৈতিক ৰূপ আৰু প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ বিকাশ বৰ্ণনা কৰে। ইয়াত প্ৰত্নতাত্ত্বিক প্ৰমাণ, আঞ্চলিক ৰাজ্য, চুলতানী শাসন, মোগল আৰু ঔপনিৱেশিক যুগ, আৰু স্বাধীন বাংলাদেশৰ উদ্ভৱ অন্তৰ্ভুক্ত। বঙ্গ বিভাজন, পূব পাকিস্তান হিচাপে থকা সময়, ভাষা আন্দোলন আৰু ১৯৭১ চনৰ মুক্তিযুদ্ধে কেন্দ্ৰীয় ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক সংঘাতসমূহ বুজিবলৈ সহায় কৰে। ঐতিহাসিক দাবীসমূহ খনন, শিলালিপি, মুদ্ৰা, অভিলেখাগাৰ, সংগ্ৰহালয়, প্ৰত্যক্ষদৰ্শীৰ বিৱৰণ আৰু স্বতন্ত্ৰ অনুসন্ধানৰ সহায়ত পৰীক্ষা কৰা উচিত।

কলা

বাংলাদেশৰ কলাৰ ভিতৰত দৃশ্যকলা, সংগীত, সাহিত্য, চলচ্চিত্ৰ, থিয়েটাৰ, নৃত্য, স্থাপত্য, নক্সা, আলোকচিত্ৰ আৰু ডিজিটেল সৃষ্টিকৰ্ম অন্তৰ্ভুক্ত। কলাৰ ক্ষেত্ৰখন বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ, কিন্তু প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ মাজত সমন্বয় সীমিত আৰু কাৰ্যকলাপ ঢাকাত অধিক কেন্দ্ৰীভূত। বিশ্ববিদ্যালয়, একাডেমী, কৰ্মশালা, গোট, গেলেৰী, প্ৰকাশক, উৎসৱ, মুকলি আহ্বান আৰু অনানুষ্ঠানিক অনুশীলনৰ জৰিয়তে অংশগ্ৰহণৰ সুযোগ আছে।

ধৰ্মবিশ্বাস

বাংলাদেশত ধৰ্মীয় বৈচিত্ৰ্য আছে, যদিও জনসংখ্যাৰ 91.08 শতাংশ মুছলমান। হিন্দু, বৌদ্ধ, খ্ৰীষ্টান আৰু তুলনামূলকভাৱে সৰু শিয়া, আহমদীয়া, ছুফী, বাহাই আৰু খিলঞ্জীয়া সম্প্ৰদায়েও ধৰ্মীয় জীৱন গঢ়ে। সংবিধানে ধৰ্ম পালন সুৰক্ষিত কৰে; কিন্তু আইন, ৰাজহুৱা শৃংখলা আৰু আঞ্চলিক সুৰক্ষাৰ অৱস্থাই উপাসনা, শিক্ষা আৰু ধৰ্মীয় প্ৰতিষ্ঠানত ব্যৱহাৰিক প্ৰৱেশত প্ৰভাৱ পেলায়।

ভাষা

বাংলা বাংলাদেশৰ ৰাষ্ট্ৰভাষা আৰু শিক্ষা, প্ৰশাসন, আইন, ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদমাধ্যম আৰু সংস্কৃতিক প্ৰভাৱিত কৰে। অধিকাংশ লোকৰ প্ৰথম ভাষা বাংলা; উচ্চশিক্ষা, নগৰ, পেছাগত কাম আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ষেত্ৰত ইংৰাজীৰ বিশেষ ব্যৱহাৰিক গুৰুত্ব আছে। আঞ্চলিক বাংলা আৰু সংখ্যালঘু ভাষাই ভাষিক পৰিৱেশ সমৃদ্ধ কৰে, কিন্তু দেশজুৰি সমান স্বীকৃত ৰাষ্ট্ৰভাষাৰ মৰ্যাদা নাপায়।

সাংস্কৃতিক পৰম্পৰা

বাংলাদেশৰ পৰম্পৰাই পুনৰাবৃত্ত উৎসৱ, পৰিয়ালৰ ৰীতি, পোছাক, সংগীত আৰু হস্তশিল্পক আঞ্চলিক জনগোষ্ঠীৰ সৈতে জড়িত কৰে। Pohela Boishakh, বিয়াৰ ৰীতি, Baul সংগীত, Jamdani বয়ন আৰু Nakshi Kantha ইয়াৰ পৰিচিত উদাহৰণ। বহু আচাৰ পৰিয়াল, গাঁও-সম্প্ৰদায়, কৰ্মশালা অথবা শিক্ষক-শিক্ষাৰ্থীৰ মাজত অনানুষ্ঠানিকভাৱে প্ৰজন্মলৈ যায়।

একেলগে বসবাস

বাংলাদেশত দৈনন্দিন সহাৱস্থান স্থানীয় চৰকাৰ, সমাজৰ প্ৰচলিত পদ্ধতি আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় অধিকাৰৰ সমন্বয়েৰে পৰিচালিত হয়। গ্ৰামাঞ্চলৰ বাসিন্দাসকলে ইউনিয়ন পৰিষদ (Union Parishad) আৰু ৱাৰ্ড সভাৰ জৰিয়তে কাম কৰে; নগৰাঞ্চলৰ বাসিন্দাসকলে স্থানীয় সেৱাৰ বাবে পৌৰসভা (Paurashava) বা চিটি কৰ্পোৰেশ্যন (City Corporation), কাউন্সিলৰ, ৱাৰ্ড কমিটি আৰু নাগৰিক চাৰ্টাৰ (Citizen Charter)-ৰ সৈতে যোগাযোগ কৰে। সুৰক্ষা, বিবাদ, ৰাজহুৱা স্থানৰ ব্যৱহাৰ, একেলগে থকা বাসগৃহ আৰু অনলাইন আচৰণৰ বাবে বিভিন্ন আনুষ্ঠানিক আৰু অনানুষ্ঠানিক ব্যৱস্থা আছে; সেয়ে দায়িত্বশীল কৰ্তৃপক্ষ সমস্যা আৰু ঠাই অনুসৰি বেলেগ হয়।