មុខរបរនៅវៀតណាម

មុខរបរនៅវៀតណាមគឺជាប្រភេទការងារដែលប្រើចំណេះដឹង និងជំនាញអនុវត្តមួយចំនួន។ ពាក្យវៀតណាម nghề nghiệp ត្រូវបានប្រើក្នុងន័យទូលំទូលាយសម្រាប់មុខរបរ និងអាជីព។ មុខរបរខ្លះរៀនជាចម្បងតាមរយៈការអនុវត្ត ការងារគ្រួសារ ការហាត់ការនៅកន្លែងធ្វើការ ឬការបណ្តុះបណ្តាលនៅកន្លែងធ្វើការ។ មុខរបរផ្សេងទៀតត្រូវការការអប់រំនៅសាលា ការសិក្សានៅសាកលវិទ្យាល័យ ការបណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈ ការប្រឡង ឬអាជ្ញាបណ្ណវិជ្ជាជីវៈ។ ការអប់រំវិជ្ជាជីវៈហៅថា giáo dục nghề nghiệp។ វាអាចរៀបចំមនុស្សសម្រាប់មុខរបរអនុវត្តក្នុងវិស័យដូចជា មេកានិច អគ្គិសនី សំណង់ បដិសណ្ឋារកិច្ច ឧស្សាហកម្មផលិតកម្ម សេវាកម្មសម្រស់ បច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាន និងជំនួយសុខាភិបាល។ វិញ្ញាបនបត្រអាចបង្ហាញថាបុគ្គលម្នាក់បានបញ្ចប់ការបណ្តុះបណ្តាល ឬបង្ហាញជំនាញមួយ។ វាមិនធានាដោយស្វ័យប្រវត្តិនូវបទពិសោធន៍ ទម្លាប់ការងារល្អ ឬការអនុញ្ញាតឱ្យបំពេញភារកិច្ចដែលមានបទប្បញ្ញត្តិគ្រប់ប្រភេទទេ។ មុខរបរដែលមានបទប្បញ្ញត្តិអាចមានតម្រូវការបន្ថែម ពីព្រោះកំហុសអាចប៉ះពាល់ដល់សុខភាព សុវត្ថិភាព ទ្រព្យសម្បត្តិ ឬទំនុកចិត្តសាធារណៈ។ ឧទាហរណ៍អាចរួមមានផ្នែកខ្លះនៃការថែទាំសុខភាព ការអប់រំ វិស្វកម្ម ដឹកជញ្ជូន សំណង់ និងសេវាកម្មច្បាប់។ និយោជកជាញឹកញាប់ឱ្យតម្លៃលើការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងសមត្ថភាពបច្ចេកទេស និងអាកប្បកិរិយាការងារមូលដ្ឋាន។ ការប្រាស្រ័យទាក់ទង ការមកទាន់ពេល ការរក្សាកំណត់ត្រាដោយប្រុងប្រយ័ត្ន ការដោះស្រាយបញ្ហា ការធ្វើការជាក្រុម និងទម្លាប់ការងារដែលមានសុវត្ថិភាពអាចធ្វើឱ្យមានភាពខុសគ្នាខ្លាំង។ អាជីពអាចអភិវឌ្ឍទៅតាមពេលវេលា។ បុគ្គលម្នាក់អាចចាប់ផ្តើមជាអ្នកហាត់ការ ក្លាយជាកម្មករជំនាញ ទទួលខុសត្រូវលើគុណភាព ឬអតិថិជន ហើយក្រោយមកគ្រប់គ្រងអ្នកដទៃ ឬបើកអាជីវកម្មតូចមួយ។ ការជ្រើសរើសអាជីពគួរពិចារណាសុខភាព ចំណាប់អារម្មណ៍ សមត្ថភាពរៀន ស្ថានភាពគ្រួសារ ទីតាំង និងលក្ខខណ្ឌការងារដែលរំពឹងទុក។ មុខរបរដែលមានកិត្តិយសមិនមែនមានន័យថាសមស្របសម្រាប់មនុស្សគ្រប់រូបទេ។ មុនចំណាយប្រាក់លើការបណ្តុះបណ្តាល សូមប្រៀបធៀបខ្លឹមសារវគ្គជាមួយការងារពិត។ សួរថាតើសិស្សអនុវត្តភារកិច្ចអ្វីខ្លះ ប្រើឧបករណ៍អ្វី វាស់វឌ្ឍនភាពយ៉ាងដូចម្តេច ហើយនិស្សិតបញ្ចប់ការសិក្សាជាទូទៅចាប់ផ្តើមការងារនៅទីណា។