Бекорӣ метавонад пас аз анҷоми шартнома, баста шудани корхона, кори мавсимӣ, беморӣ, тағйироти оилавӣ, хатми таҳсил ё кӯчидан ба ҷойи нав сар шавад. Он метавонад кӯтоҳ ё дарозмуддат бошад ва дар шаҳрҳо, деҳот ва минтақаҳои кишоварзӣ гуногун зоҳир шавад. Калимаи ӯзбекии «ishsiz» маънои бекор ё бе корро дорад. Хадамоти маҳаллии шуғл, шабакаҳои ҷомеавӣ, муассисаҳои таълимӣ ва дастгирии сатҳи маҳалла метавонанд барои фаҳмидани ҷойҳои кори дастрас ва омӯзиш кумак кунанд. На ҳар шахси бе кор як хел ба қайд гирифта мешавад. Шахс метавонад фаъолона кор ҷӯяд, мунтазири имконияти мавсимӣ бошад, кори бемузди оилавӣ кунад ё баъзан аз кори ғайрирасмӣ даромад гирад. Ҷавоби маъмул аз муайян кардани малакаҳо ва маҳдудиятҳо, омода кардани ҳуҷҷатҳо, тамос гирифтан бо корфармоёни эҳтимолӣ, дархост кардан ба ҷойҳои кори мувофиқ ва пайгирӣ оғоз мешавад. Агар дастрас бошад, омӯзиш ё кори кӯтоҳи амалӣ низ кумак карда метавонад. Баъзе одамон ба кумаки бештар аз ёфтани ҷойи холии кор ниёз доранд. Нақлиёт, нигоҳубини кӯдак, маъюбӣ, забон, набудани ҳуҷҷатҳо, саломатӣ ё нигоҳубини оила метавонад ба воқеӣ будани кор таъсир расонад. Дастгирӣ дар ҳолати бекорӣ метавонад машварат, маълумот дар бораи ҷойҳои холии кор, омӯзиш, кумак аз ҷомеа ё дигар ёриро тибқи тартиботи маҳаллӣ дар бар гирад. Дастгирии дастрас ва шартҳои гирифтани он метавонанд фарқ кунанд, бинобар ин шахс бояд аз идораи маҳаллии масъул пурсад, ки ба вазъияти ӯ чӣ дахл дорад. Хатари асосӣ мунтазири як кори комил мондан аст, дар ҳоле ки пул ва боварӣ ба худ кам мешаванд. Кори муваққатӣ, мавсимӣ, нопурра ё наздик ба хона баъзан метавонад таҷриба ва устуворӣ диҳад, то вақте ки кори беҳтар ҷустуҷӯ мешавад. Муҳоҷирати меҳнатӣ қисми таҷрибаи бисёр хонаводаҳои ӯзбек аст. Он метавонад даромад ва таҷриба биёрад, аммо санҷиши бодиққатро дар бораи ҳуҷҷатҳо, сафар, манзил, пардохт ва амнияти шахсӣ талаб мекунад. Қадами аввал тартиб додани нақшаи воқеии ҳафтаина аст, ки дар он дархостҳо, зангҳо, вақти омӯзиш, буҷети хонавода ва як шахси боэътимод барои баррасии пешрафт ҷой дошта бошанд.
Бекорӣ дар Ӯзбекистон
Бекорӣ дар Ӯзбекистон маънои онро дорад, ки шахс метавонад ва мехоҳад кор кунад, аммо ҳоло кори мувофиқ надорад. Қадамҳои минбаъда одатан ҷустуҷӯи кор, дастгирии маҳаллӣ, рушди малакаҳо ва идоракунии эҳтиёткоронаи маблағи хонаводаҳоро дар бар мегиранд.
Tip
Бекориро дар Ӯзбекистон ҳамчун вазъияте бинед, ки бояд ба тартиб оварда шавад, на ҳамчун тамғаи шахсӣ. Хароҷоти зарурии хонаводаатонро ҳифз кунед, аз чанд роҳ ҷустуҷӯро идома диҳед ва ҳангоми ҷустуҷӯ як малакаи муфидро омӯзед.