د کار قانون په ازبکستان کې

اصلي کاري اړیکه د کارکوونکي، چې په ازبکي «xodim» بلل کېږي، او کارورکوونکي، چې «ish beruvchi» بلل کېږي، ترمنځ ده. د کار قانون (Labor Code) عمومي چوکاټ برابروي، او د کار قرارداد او د کاري ځای اصول د یوې ځانګړې دندې شرایط تشریح کوي. د کار قرارداد، یا «mehnat shartnomasi»، معمولاً دنده، کاري ځای، مسؤلیتونه، معاش، د کار ترتیبات او نور مهم شرایط په ګوته کوي. کارکوونکی باید د کار له پیل مخکې قرارداد درک کړي او کاپي یا د باور وړ ثبت یې وساتي. کارورکوونکي معمولاً د داخلي فرمانونو، مهال‌وېشونو، لارښوونو او د خوندیتوب کړنلارو له لارې کار تنظیموي. له کارکوونکو تمه کېږي چې پر هوکړه شوو دندو عمل وکړي، د کاري ځای قانوني اصول مراعات کړي، د کار شتمني وساتي او د خوندیتوب غوښتنې پلې کړي. معاش باید د کاري هوکړې او د کار د پلي کېدونکو اصولو له مخې وي. کاري وخت، د استراحت موده، رخصتي او اضافي کار تر مقرراتو لاندې موضوعات دي، او ځینو ډلو لکه ځوانو کارکوونکو، امیندوارو کارکوونکو یا معلولیت لرونکو کسانو ته ځانګړي ملاتړونه پلي کېدای شي. د کاري ځای خوندیتوب د کاري اړیکې یوه برخه ده. کارورکوونکی باید په معقول ډول خوندي کاري ځای، اړینې لارښوونې او مناسب حفاظتي تدابیر برابر کړي؛ کارکوونکی باید د خوندیتوب لارښوونې مراعات کړي او جدي خطرونه راپور کړي. کار د استعفا، هوکړې، د ټاکلې مودې د پای ته رسېدو یا د کارورکوونکي د پرېکړې له لارې پای ته رسېدای شي، که پرېکړه قانوني دلیل ولري. دا کړنلاره باید ثبت شي؛ که دلیل یا وروستۍ ورکړه روښانه نه وي، کارکوونکی دې د لیکلي معلوماتو غوښتنه وکړي. کاري شخړه د معاش، له دندې ګوښه کېدو، کاري شرایطو، رخصتۍ، تبعیض یا د قرارداد د تفسیر په اړه کېدای شي. معمولاً ګټوره ده چې له کارورکوونکي څخه په لیکلې بڼه د حل غوښتنه پیل کړئ؛ د موضوع له مخې د کار د شخړو اړوند اداره، د کار اداره یا محکمه هم د لاسرسي وړ کېدای شي. د کار قانون عملي ګټه دا ده چې کارکوونکو او کارورکوونکو ته ګډ چوکاټ برابروي. محدودیتونه یې دا دي چې د اصولو پلي کېدل ښايي پر اسنادو، شاهدانو، د کاري ځای پر کړنو او د شکایت یا محکمې د شته کړنلارې پر وخت کارولو پورې اړه ولري.