جرم و بزهکاری در ازبکستان

نهاد اصلی اجرای قانون در ازبکستان وزارت امور داخلی است که در ازبکی Ichki ishlar vazirligi نام دارد و در کاربرد محلی اغلب به‌اختصار IIB گفته می‌شود. پلیس ناحیه و شهر بسیاری از گزارش‌های اولیه، نگرانی‌های فوری ایمنی، تحقیقات و مسائل نظم عمومی را رسیدگی می‌کند. یک profilaktika inspektori محلی، یا بازرس پیشگیری، ممکن است با یک محله و محلهٔ آن همکاری کند. این مأمور می‌تواند از کار پیشگیرانه پشتیبانی کند، اطلاعات مربوط به مشکلات محلی را دریافت کند و ساکنان را به ساختار گسترده‌تر پلیس مرتبط سازد. خطرهای عملی رایج شامل سرقت، جیب‌بری، دزدی از خانه، زورگیری خیابانی، کلاهبرداری، فریب‌های اینترنتی، سوءاستفاده از مدارک و جرایم مربوط به وسایل نقلیه است. خطر ممکن است در مکان‌های شلوغ، محدوده‌های حمل‌ونقل، مراکز تفریح شبانه، بازارهای غیررسمی یا هنگام معامله‌های شتاب‌زده بیشتر باشد. کلاهبرداری ممکن است با وعده‌های دروغین، درخواست‌های فوری، مأموران جعلی، دستورالعمل‌های مشکوک پرداخت یا پیشنهادهایی که اطلاعات شخصی می‌خواهند انجام شود. قاعده‌ای امن این است که مکث کنید، هویت فرد یا سازمان را مستقلاً بررسی کنید و هرگز گذرواژه، رمز یک‌بارمصرف یا اطلاعات بانکی را در اختیار دیگران نگذارید. محله می‌تواند برای پیشگیری مفید باشد، زیرا همسایگان اغلب از شرایط محلی و خانوارهای آسیب‌پذیر آگاه‌اند. این یک ساختار اجتماعی است و جای پلیس، دادستان‌ها، دادگاه‌ها یا خدمات فوریت‌های پزشکی را نمی‌گیرد. پس از یک رویداد، ابتدا به مکانی امن بروید و در صورت نیاز کمک پزشکی بگیرید. سپس آنچه رخ داده ثبت کنید، پیام‌ها یا شواهد دیگر را نگه دارید، شاهدان و محل‌ها را یادداشت کنید و موضوع را به واحد مربوط پلیس یا مرجع ذی‌صلاح دیگری گزارش دهید. پلیس، دادستان‌ها و دادگاه‌ها نقش‌های متفاوتی دارند. پلیس معمولاً اطلاعات را دریافت و تحقیق می‌کند؛ دادستان‌ها بر بخش‌هایی از روند حقوقی نظارت می‌کنند یا آن‌ها را پیش می‌برند؛ و دادگاه‌ها مطابق قانون دربارهٔ پرونده‌ها تصمیم می‌گیرند. بازدیدکنندگان و ساکنان خارجی باید مدارک هویتی را امن نگه دارند، در صورت لزوم از نسخه‌ها استفاده کنند و اگر روندی را نمی‌فهمند، درخواست کمک زبانی کنند. صرفاً به این دلیل که کسی فشار می‌آورد، سندی را امضا نکنید، پولی نپردازید یا دستگاهی را تحویل ندهید. گزارش رسمی ممکن است مهم باشد، اما نتیجه می‌تواند به شواهد، صلاحیت رسیدگی، زبان و نوع رویداد بستگی داشته باشد. پشتیبانی اجتماعی مفید است، اما تهدیدهای جدی، خشونت، اخاذی و کلاهبرداری سازمان‌یافته نیازمند تماس مستقیم با خدمات رسمی است، نه رویارویی خصوصی.