په ازبکستان کې د پېرودونکو ساتنه

پېرودونکی عموماً هغه کس دی چې توکي یا خدمتونه د شخصي کارونې لپاره اخلي، نه د بیاپلور یا مسلکي تولید لپاره. د ستونزې له ډول سره سم پلورونکی، جوړوونکی یا خدمت‌وړاندې کوونکی بېلابېل مسؤلیتونه لرلای شي. پېرودونکي باید د محصول یا خدمت، مهمو شرایطو، بیې، خوندیتوب او کارونې په اړه د پوهېدو وړ معلومات ترلاسه کړي. اعلانونه او د تړون شرایط باید پېرودونکی د وړاندې کېدونکي شي په اړه تېر نه باسي. توکي او خدمتونه باید له منل شوي تشریح او د کیفیت او خوندیتوب له معقولو تمو سره برابر وي. عیب، د یوې ځانګړنې نشتوالی، ناامنه حالت یا د خدمت د ترسره کېدو ناکامي د شکایت بنسټ جوړولای شي. د ستونزې او نافذو قواعدو له مخې، ممکنې لارې چارې ترمیم، بدلول، د خدمت سمول، د بیې کمول یا د پیسو بېرته ورکول دي. سمه لاره د عیب پر شدت او تړون پورې تړلې کېدای شي. شواهد مهم دي، ان که رسمي رسید نه وي. رسیدونه، د بانک یا کارت اسناد، د سپارلو جزئیات، بسته‌بندي، د تضمین پاڼې، انځورونه او له پلورونکي سره پیغامونه وساتئ. د شخړې معمول بهیر دا دی چې پلورونکي یا خدمت‌وړاندې کوونکي ته په لیکلې بڼه ورشئ او پېرودنه، عیب او غوښتل شوې حللاره روښانه کړئ. شکایت باید پر واقعیتونو ولاړ وي او سوداګرۍ ته د ځواب ورکولو روښانه فرصت ورکړي. که سوداګري ستونزه حل نه کړي، پېرودونکی د پېرودونکو د ساتنې له باصلاحیته ادارې سره اړیکه نیولای شي یا قضايي بهیر کارولای شي. تخنیکي توکي، ناامنه مالونه او لوی زیانونه ښايي د کارپوه نظر یا نورو شواهدو ته اړتیا ولري. د پېرودونکو ساتنه محدودیتونه لري، ځکه هره نارضایتي قانوني عیب نه دی. شخصي ناسمه کارونه، عادي زړېدل، د خوښې بدلېدل، د شواهدو نشتوالی یا د سوداګریزې موخې لپاره پېرودنه د شته حللارې پر امکان اغېز کولای شي.