اشتغال به رابطه‌ای گفته میشود که در چارچوب آن فرد کار انجام میدهد، دستمزد میگیرد، از مقررات محل کار پیروی میکند، مزایای مربوط را دریافت میکند و سرانجام کار را ترک میکند. موضوعات مربوط به کارفرما به سازمان یا فردی می‌پردازند که کارگران را استخدام میکند، حقوق و دستمزد را مدیریت میکند، سوابق را نگه می‌دارد، محیط کار فراهم میکند و الزامات اشتغال را رعایت میکند. بیکاری به دوره‌هایی بدون شغل مربوط میشود و ممکن است در چارچوبی فدرال شامل بیمه بیکاریِ اداره‌شده در سطح ایالت باشد؛ واجد شرایط بودن و رویه‌های پرداخت به ایالت مربوطه، سابقه کاری فرد و آمادگی او برای کار بستگی دارد. بازار کار چگونگی تعامل کارگران، کارفرمایان، دستمزدها، مهارتها، صنایع، مناطق و تقاضای در حال تغییر را توصیف میکند. حرفهها بر وظایف واقعی و شرایط ورود به یک شغل تمرکز دارند؛ این شرایط ممکن است شامل تحصیلات، تجربه عملی، گواهینامه یا مجوز ایالتی باشد. کسبوکار به فعالیت سازمانیافتهای گفته میشود که کالا یا خدمات عرضه میکند و ایده‌ای عملیاتی را با ساختار حقوقی، مدیریت مالی، قراردادها، کارکنان و کنترل ریسک ترکیب میکند. بنابراین جست‌وجوی کار، تصمیم شغلی، اختلاف در محل کار، درخواست بیمه بیکاری، فرایند استخدام یا طرح کسبوکار ممکن است بیش از یکی از این حوزه‌ها را درگیر کند، اما هر حوزه هدف و پرسش‌های خاص خود را دارد.
کار در ایالات متحده
کار در ایالات متحده اشتغال، کارفرمایان، بیکاری، بازار کار، حرفهها و فعالیت‌های کسبوکار را در بر میگیرد. این حوزه‌ها به هم مرتبط‌اند، اما به پرسش‌های متفاوتی درباره کسب درآمد، استخدام کارکنان، یافتن کار، توسعه مهارتها و اداره یک سازمان پاسخ می‌دهند. تمایز روشن میان آن‌ها کمک میکند مقررات، تصمیم‌ها و منابع پشتیبانی مربوط را پیدا کنید.
Tip
گام بعدی خود را با پرسش واقعی مربوط به کار هماهنگ کنید: انتخاب شغل، ارزیابی کارفرما، یافتن کار پس از ازدست‌دادن شغل، انتخاب حرفه یا اداره کسبوکار. به‌جای آن‌که همه امور کاری را یک مسئله بدانید، الزامات و پیامدهای خاص همان انتخاب را بررسی کنید. مدارکی را که پشتوانه تصمیم، درخواست، فرایند استخدام یا طرح کسبوکار شما هستند نگه دارید.