ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਿਵਾਜ

ਰਿਵਾਜ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੌਕਿਆਂ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ, ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਦੇ ਦੁਹਰਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਤਰੀਕੇ ਹਨ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਿਵਾਜ ਅਕਸਰ ਕਈ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਇੱਕੋ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਆਮ ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਮੌਸਮੀ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਦਿਵਸ, ਥੈਂਕਸਗਿਵਿੰਗ, ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇ ਜਸ਼ਨ, ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਡੇ ਅਤੇ ਕਈ ਸਥਾਨਕ ਮੇਲੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਲੋਕ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਹਰ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ, ਕਹਾਣੀਆਂ, ਜਨਮਦਿਨਾਂ, ਵਿਆਹਾਂ, ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨਾਂ, ਖੇਡਾਂ, ਸੰਗੀਤ ਜਾਂ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਿਵਾਜ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਥਾਂ ਬਦਲਣ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਜਾਂ ਵੱਖਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਨਾਲ ਇਹ ਰੀਤਾਂ ਬਦਲ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਧਾਰਮਿਕ ਰਿਵਾਜ ਕਈ ਜਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਰੂਪ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸਮਸ, ਹਨੁੱਕਾ, ਈਦ, ਦੀਵਾਲੀ, ਕਈ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦਰ ਨਵਾਂ ਸਾਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਾਰਮਿਕ ਦਿਨ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਹਨਾਂ ਮੌਕਿਆਂ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਹੋਰ ਲੋਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਜਾਂ ਪਰਿਵਾਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਆਦਿਵਾਸੀ ਕੌਮਾਂ ਆਪਣੇ ਜੀਵੰਤ ਰਿਵਾਜਾਂ, ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ, ਰਸਮਾਂ, ਕਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰਕ ਸਮਾਗਮਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਆਮ ਰਿਵਾਜ ਵਜੋਂ ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਅਤੀਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਚੀਜ਼ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਕਾਲੇ ਅਮਰੀਕੀ, ਲਾਤੀਨੀ, ਏਸ਼ੀਆਈ ਅਮਰੀਕੀ, ਪਰਵਾਸੀ, ਪੇਂਡੂ, ਸ਼ਹਿਰੀ ਅਤੇ ਖੇਤਰੀ ਭਾਈਚਾਰੇ—ਸਾਰੇ ਜਨਤਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਭੋਜਨ, ਸੰਗੀਤ, ਨਾਚ, ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀ-ਕਥਨ ਅਕਸਰ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਫੈਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਬਦਲਦੇ ਹਨ। ਰਿਵਾਜ ਆਪਣੇਪਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕੁਝ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸੱਦੇ ਵਿੱਚ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਲੋਕ ਕੀ ਲਿਆ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੀ ਪਹਿਰਾਵੇ, ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਧਾਰਮਿਕ ਉਮੀਦਾਂ ਲਾਗੂ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਰਿਵਾਜ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਉਸਦਾ ਅਰਥ ਜਾਣਨਾ, ਜਿੱਥੇ ਪਤਾ ਹੋਵੇ ਉੱਥੇ ਉਸਦੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਜਾਂ ਸਰੋਤ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਣਾ ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਭੇਸ ਜਾਂ ਮਜ਼ਾਕ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਜੋ ਕਿਸੇ ਜੀਵੰਤ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦੀ ਤਸਵੀਰ ਤੱਕ ਘਟਾ ਦੇਣ।