ธรรมชาติในสหรัฐอเมริกา

สหรัฐอเมริกามีภูมิภาคธรรมชาติหลากหลาย เพราะมีพื้นที่กว้างใหญ่และภูมิอากาศกับภูมิประเทศแตกต่างกัน ตัวอย่างสำคัญ ได้แก่ เทือกเขาแอปพาเลเชียนและเทือกเขาร็อกกี ที่ราบเกรตเพลนส์ ทะเลทรายทางตะวันตกเฉียงใต้ ป่า พื้นที่ชุ่มน้ำ พื้นที่อาร์กติก และชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก แปซิฟิก อ่าวเม็กซิโก และหมู่เกาะที่ทอดยาว ถิ่นอาศัยคือสถานที่ที่พืชและสัตว์หาอาหาร น้ำ ที่หลบภัย และพื้นที่ดำรงชีวิตได้ ระบบนิเวศประกอบด้วยสิ่งมีชีวิตและสิ่งไม่มีชีวิตที่อยู่รอบตัว เช่น ดิน อากาศ น้ำ แสงแดด และอุณหภูมิ การเปลี่ยนแปลงในส่วนหนึ่งอาจส่งผลต่อส่วนอื่น ๆ ได้มากมาย พื้นที่ธรรมชาติได้รับการดูแลโดยเจ้าของและองค์กรหลายประเภท อุทยานแห่งชาติคุ้มครองสถานที่พิเศษ อุทยานแห่งรัฐจัดให้มีพื้นที่พักผ่อนหย่อนใจและอนุรักษ์ในระดับรัฐ ป่าสงวนแห่งชาติเปิดให้อนุรักษ์และใช้ประโยชน์อย่างมีการจัดการ ส่วนเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแห่งชาติมุ่งเน้นการดูแลสัตว์ป่าและถิ่นอาศัยเป็นพิเศษ พื้นที่ธรรมชาติหลายแห่งเป็นที่ดินสาธารณะ แต่ธรรมชาติยังมีอยู่ในฟาร์ม ที่ดินเอกชน ที่ดินของชนเผ่า สวนสาธารณะในเมือง บริเวณโรงเรียน และตามถนนกับทางน้ำ กฎและหน้าที่อาจแตกต่างกันตามเจ้าของที่ดิน ผู้มาเยือนจึงควรปฏิบัติตามป้ายและคำแนะนำในพื้นที่ กิจกรรมท่ามกลางธรรมชาติที่พบได้ทั่วไปในสหรัฐอเมริกา ได้แก่ การเดินป่า การตั้งแคมป์ การดูนก การตกปลา การพายเรือ การชมสัตว์ป่า การจัดสวนด้วยพืชพื้นเมือง และการเป็นอาสาสมัครดูแลถิ่นอาศัย การทำกิจกรรมอย่างปลอดภัยขึ้นอยู่กับสภาพอากาศ ภูมิประเทศ สภาพน้ำ สัตว์ ความเสี่ยงจากไฟ และการเตรียมตัว การอนุรักษ์หมายถึงการปกป้องธรรมชาติไปพร้อมกับการตัดสินใจอย่างรอบคอบเกี่ยวกับการใช้ที่ดินและทรัพยากร ประเด็นสำคัญ ได้แก่ การสูญเสียถิ่นอาศัย มลพิษ ชนิดพันธุ์ต่างถิ่นรุกราน ไฟป่า ภัยแล้ง อุณหภูมิที่เปลี่ยนแปลง และแรงกดดันจากการพัฒนา การอนุรักษ์อาจทำได้ด้วยการฟื้นฟู พื้นที่คุ้มครอง การวิจัย การให้ความรู้ และการเลือกปฏิบัติอย่างรับผิดชอบในชีวิตประจำวัน ชนิดพันธุ์พื้นเมืองวิวัฒนาการขึ้นในภูมิภาคหนึ่ง ๆ ส่วนชนิดพันธุ์รุกรานคือสิ่งมีชีวิตที่ถูกนำเข้ามาและอาจทำอันตรายต่อระบบนิเวศในท้องถิ่น การถอนพืชหรือจับสัตว์ การให้อาหารสัตว์ป่า การทิ้งขยะ หรือการพาศัตรูพืชจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง ล้วนสร้างความเสียหายต่อถิ่นอาศัยได้ แม้การกระทำนั้นดูเหมือนเล็กน้อย แนวทางเริ่มต้นที่ดีคือเรียนรู้ลักษณะธรรมชาติของสถานที่ใกล้ตัวแห่งหนึ่ง สังเกตพืช สัตว์ น้ำ ดิน และการเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล ใช้เส้นทางที่กำหนดไว้ ปล่อยสิ่งของตามธรรมชาติไว้ที่เดิม และแจ้งอันตรายหรือสัตว์ป่าที่บาดเจ็บต่อหน่วยงานท้องถิ่นที่รับผิดชอบ