Աշխատանքային իրավունք Միացյալ Նահանգներում

Միացյալ Նահանգներում այս ոլորտը կոչվում է աշխատանքային իրավունք կամ զբաղվածության իրավունք։ Այն մեկ միասնական կանոնագիրք չէ։ Դաշնային օրենքը սահմանում է բազմաթիվ հիմնական պաշտպանություններ, իսկ նահանգներն ու տեղական իշխանությունները կարող են ավելացնել ավելի ուժեղ կանոններ։ Համակարգը վերաբերում է աշխատողներին, գործատուներին, արհմիություններին և երբեմն անկախ կապալառուներին։ Աշխատողի իրավական դասակարգումը կարևոր է, քանի որ աշխատողները սովորաբար ունեն ավելի շատ օրենքով սահմանված պաշտպանություններ, քան անկախ կապալառուները։ Կարևոր ոլորտներն են աշխատավարձը, աշխատանքային ժամանակը, արտաժամյա աշխատանքը, աշխատավայրի անվտանգությունը, խտրականությունը, ոտնձգությունը, ընտանեկան և բժշկական արձակուրդը, աշխատավարձի գրառումները և գործազրկության նպաստները։ Որոշ պաշտպանություններ վերաբերում են միայն որոշակի չափի գործատուներին կամ ոլորտներին։ Միացյալ Նահանգներում հիմնականում գործում է «ըստ ցանկության» աշխատանքի սկզբունքը։ Սա հաճախ նշանակում է, որ կողմերից յուրաքանչյուրը կարող է դադարեցնել աշխատանքային հարաբերությունները՝ առանց հստակ պատճառի կամ նախազգուշացման, եթե պայմանագրով կամ օրենքով այլ բան նախատեսված չէ։ Այնուամենայնիվ, գործատուն իրավունք չունի որևէ մեկին ազատել անօրինական պատճառով, օրինակ՝ խտրականության կամ պաշտպանված բողոք ներկայացնելու համար վրեժխնդրության նպատակով։ Աշխատողները կարող են ունենալ անհատական աշխատանքային պայմանագիր, կոլեկտիվ բանակցային համաձայնագիր, աշխատողի ձեռնարկ կամ միայն բանավոր համաձայնություն։ Արհմիության համաձայնագիրը կարող է լրացուցիչ կանոններ սահմանել վարձատրության, կարգապահական միջոցների, գրաֆիկի, բողոքների և աշխատանքից ազատման վերաբերյալ։ Խնդիրները սովորաբար կարգավորվում են ներքին բողոքով, պետական գործակալության, արհմիության բողոքարկման ընթացակարգի, միջնորդության, արբիտրաժի կամ դատարանի միջոցով։ Համապատասխան ուղին կախված է խնդրից, աշխատողի կարգավիճակից, գործատուից, ինչպես նաև կիրառելի նահանգային ու դաշնային կանոններից։ Օգտակար ապացույցներից են աշխատանքի առաջարկները, վճարման գրառումները, գրաֆիկները, կանոնները, հաղորդագրությունները, անվտանգության մասին զեկույցները, վկաների անուններն ու բողոքների գրառումները։ Հստակ ժամանակագրությունը կարող է օգնել աշխատողին կամ գործատուին հասկանալ՝ ինչ է տեղի ունեցել, և ընտրել հաջորդ ճիշտ քայլը։ Հիմնական սահմանափակումներն այն են, որ կանոնները տարբերվում են ըստ վայրի, կարող են գործել ժամկետներ, և աշխատավայրում ոչ բոլոր անարդար գործողություններն են անօրինական։ Լուրջ վեճի դեպքում պետք է որոշել կիրառելի նահանգը, աշխատանքային կարգավիճակը և հնարավոր գործակալությունը կամ իրավաբանին՝ որևէ քայլ ձեռնարկելուց առաջ։