خانواده در ایالات متحده

در ایالات متحده، خانواده هم به‌عنوان رابطه‌ای قانونی و هم پیوندی شخصی فهمیده می‌شود. خانواده ممکن است شامل والدین متأهل یا مجرد، والدین تنها، خانواده‌های فرزندپذیر، خانواده‌های ترکیبی، پدربزرگ و مادربزرگ، خواهر و برادر یا خانواده انتخابی باشد. خانوار به افرادی گفته می‌شود که در یک نشانی با هم زندگی می‌کنند. خانواده می‌تواند اعضایی داشته باشد که در خانوارها، شهرها یا ایالت‌های مختلف زندگی می‌کنند؛ بنابراین ارتباط روزانه ممکن است حضوری، تلفنی یا آنلاین باشد. والدین و سرپرستان معمولاً مراقبت، مسکن، آموزش، تصمیم‌های سلامت، رفت‌وآمد و هزینه‌های فرزندان را سامان می‌دهند. مسئولیت‌ها ممکن است میان بزرگسالان تقسیم شود یا خویشاوندان، ارائه‌دهندگان مراقبت از کودک، مدرسه‌ها و سازمان‌های اجتماعی در آن کمک کنند. ازدواج یکی از شکل‌های به‌رسمیت‌شناخته‌شده خانواده در ایالات متحده است، اما بسیاری از خانواده‌ها از راه شراکت‌های بلندمدت، فرزندپذیری، تولد، سرپرستی موقت، قیمومت یا پیوندهای نزدیک شخصی شکل می‌گیرند. در زندگی روزمره، نقش عملی یک فرد اغلب مهم‌تر از یک عنوان خانوادگیِ واحد است. آداب خانوادگی برحسب منطقه، فرهنگ، دین، درآمد و نسل فرق می‌کند. الگوهای رایج شامل وعده‌های غذایی مشترک، تعطیلات، دیدارها، جشن‌ها، مراقبت از یکدیگر و گفت‌وگوهای منظم خانوادگی است. خانواده‌ها اغلب تغییراتی مانند تولد، جدایی، جابه‌جایی، بیماری، تغییر شغل یا رسیدن فرزند به بزرگسالی را با هم مدیریت می‌کنند. نقش‌های روشن و گفت‌وگوی آرام می‌تواند مدیریت این تغییرات را آسان‌تر کند. زندگی خانوادگی محدودیت‌هایی هم دارد. تعارض، دوری، نابرابری در کار مراقبتی، فشار مالی، نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی و رفتار ناایمن می‌تواند به رابطه‌ها آسیب بزند و خویشاوندان نیز همیشه قادر به ارائه حمایت قابل‌اعتماد نیستند. گام مفید نخست این است که مشخص کنید چه کسانی در حلقه حمایتی شما هستند، هر فرد چه کمکی می‌تواند بکند و کدام موضوع‌ها به توافق روشن نیاز دارند. برنامه‌های مکتوب می‌توانند برای زمان‌بندی، هزینه‌های مشترک، مراقبت از کودک، مراقبت از سالمند و اطلاعات تماس مهم مفید باشند.