دین در بریتانیا

تنوع دینی در بریتانیا زیاد است و بسیاری از مردم نیز غیردینی هستند. یک برچسب ممکن است به باور، پیشینه خانوادگی، اجتماع، فرهنگ، مناسک منظم یا ترکیبی از این موارد اشاره داشته باشد. مسیحیت تأثیر زیادی بر نهادها، جشن‌ها، ساختمان‌ها و زندگی عمومی گذاشته است. کلیسای انگلستان جایگاه قانونی تثبیت‌شده‌ای در انگلستان دارد؛ اسکاتلند ترتیبات کلیسایی ملی متفاوتی دارد و دو کشور دیگر نیز تاریخ خاص خود را دارند. جوامع مسلمان، هندو، سیک، یهودی، بودایی و دیگر گروه‌ها بخش تثبیت‌شده‌ای از جامعه هستند. مهاجرت، گرویدن به دین، خانواده‌های میان‌دینی و تغییر نسل‌ها زندگی دینی را از درون متنوع کرده‌اند. مکان‌های عبادت شامل کلیساها، مسجدها، ماندیرها، گوردواراها، کنیسه‌ها، معابد، خانه‌های نیایش و فضاهایی هستند که گروه‌های کوچک‌تر استفاده می‌کنند. این مکان‌ها ممکن است از عبادت، آموزش، غذا، خیریه، دوستی و سازمان‌دهی اجتماعی پشتیبانی کنند. تقویم‌های دینی می‌توانند بر غذا، پوشش، نیایش، روزه، استراحت و جشن‌های خانوادگی اثر بگذارند. معنا و میزان پایبندی متفاوت است، بنابراین بهتر است از خود فرد بپرسید و از روی ظاهر درباره مناسک او نتیجه‌گیری نکنید. عموماً انتظار می‌رود افراد بتوانند باور دینی داشته باشند، آن را تغییر دهند یا ابراز کنند، یا آن را نپذیرند. احترام به باورها در کنار قواعدی قرار دارد که از حقوق دیگران و الزامات معمول مدارس، محل‌های کار و خدمات عمومی محافظت می‌کنند. فعالیت‌های میان‌دینی و پروژه‌های اجتماعی غیردینی می‌توانند افراد را حول نیازهای مشترک گرد هم آورند. با این حال، تعصب، تبعیض، درگیری سیاسی یا سوءتفاهم درون گروه‌ها و میان آنها می‌تواند تنش ایجاد کند. همزیستی خوب مستلزم توافق بر سر دین نیست. احترام، کنجکاوی، رفتار برابر، مرزهای روشن و فضا برای بیان باورهای خود از الزامات آن است.