સંયુક્ત આરબ અમીરાતની પરંપરાઓ

અમીરાતી પરંપરાઓ દરિયાકિનારે, ઓએસિસમાં, પર્વતોમાં અને રણમાં જીવવાના અનુભવમાંથી વિકસી છે. તેમણે સમુદાયોને સંસાધનો વહેંચવામાં, સંબંધો જાળવવામાં, જ્ઞાન આગળ પહોંચાડવામાં અને પોતાની ઓળખ વ્યક્ત કરવામાં મદદ કરી. આતિથ્ય એક કેન્દ્રીય મૂલ્ય છે. મહેમાનનું સ્વાગત અરબી કૉફી, જેને ઘણી વાર ગહવા કહે છે, અને ખજૂરથી થઈ શકે છે; યજમાન આરામ, વાતચીત અને આદરપૂર્વકની સેવા પર ધ્યાન આપે છે. મજલિસ બેસવાની જગ્યા પણ છે અને સામાજિક સંસ્થા પણ. લોકો ત્યાં મહેમાનોને આવકારે છે, સમુદાયની બાબતોની ચર્ચા કરે છે, સમાચારની આપ-લે કરે છે, શીખે છે અને સંબંધો મજબૂત કરે છે. પરંપરાગત વસ્ત્રો ખાસ કરીને ઔપચારિક, ધાર્મિક અને કુટુંબના પ્રસંગોમાં દેખાય છે. પુરુષો સામાન્ય રીતે કંદુરા પહેરે છે, જ્યારે સ્ત્રીઓ અબાયા પહેરી શકે છે; જોકે શૈલી અને વ્યક્તિગત પસંદગી અલગ હોય છે. મોતી મેળવવું, માછીમારી, ધો જહાજ ચલાવવું, ખજૂરની ખેતી, ઊંટ ઉછેર અને બાજ શિકાર જૂના વ્યવસાયો સાથે જોડાયેલાં કૌશલ્યો દર્શાવે છે. આજે તે કામ, રમત, ઉત્સવો, સંગ્રહાલયો, કુટુંબના જ્ઞાન અને વારસા શિક્ષણ દ્વારા ચાલુ રહી શકે છે. હસ્તકલાની પરંપરાઓમાં અલ સદુ વણાટ, તલ્લી ગૂંથણી, નૌકાનિર્માણ, માટીકામ અને ખજૂરના પાંદડાંથી કામનો સમાવેશ થાય છે. આ હસ્તકળાઓ ઉપયોગી રચનાને કુશળ કારીગરી અને સાંસ્કૃતિક સ્મૃતિ સાથે જોડે છે. કવિતા, વાર્તાકથન, સંગીત અને સમૂહ પ્રસ્તુતિઓ ઇતિહાસ અને સહિયારા મૂલ્યોને આગળ ધપાવે છે. અલ અય્યાલા જાહેર અને ઉત્સવના પ્રસંગો સાથે જોડાયેલી જાણીતી સમન્વિત પ્રસ્તુતિ છે. રમઝાન, બંને ઈદ, લગ્ન, જન્મ અને શોકના પ્રસંગોમાં મુલાકાત, ઉદારતા, અભિવાદન, ભોજન અને પહેરવેશની વિશિષ્ટ રીતો હોય છે. પરિવારો આ પ્રસંગો અલગ રીતે ગોઠવી શકે છે. પરંપરાઓ સાતત્ય અને સમુદાયની ભાવના ઊભી કરે છે, પરંતુ તેમને માત્ર વેશભૂષા કે સંગ્રહાલયની સ્થિર વસ્તુઓ તરીકે ન જોવી જોઈએ. વ્યક્તિગત અથવા સાંસ્કૃતિક મહત્ત્વ ધરાવતી બાબતમાં જોડાવા, રેકોર્ડ કરવા, નકલ કરવા અથવા હાથ લગાડતાં પહેલાં પૂછો.