संयुक्त अरब इमिरेट्समा प्रकृति

संयुक्त अरब इमिरेट्सको प्राकृतिक वातावरण तातो र सुख्खा छ। वर्षा थोरै र अनियमित हुने भएकाले पानीले वनस्पति, जनावर र मानिस कहाँ बस्न सक्छन् भन्ने कुरा धेरै हदसम्म निर्धारण गर्छ। देशको ठूलो भाग मरुभूमिले ढाकेको छ, तर त्यो खाली छैन। बालुवाका ढिस्का, ग्राभेलका मैदान र नुनिला समथर भूभागले गर्मी छल्ने वा पानी जोगाउने कीरा, सरीसृप, चरा र स्तनधारीका लागि वासस्थान दिन्छन्। पूर्वतिरका हजर पहाडले फरक भू-दृश्य बनाउँछन्। चट्टानी भिर र वादी भनिने उपत्यकामा पोखरी जम्न सक्छन् वा वर्षापछि अचानक आएको बाढीको पानी बग्न सक्छ; नजिकैको आकाश सफा देखिए पनि यस्तो हुन सक्छ। प्राकृतिक तटीय क्षेत्रमा समुद्री किनार, ज्वारभाटाले खुल्ने समथर भूभाग, लगून, म्यान्ग्रोभ, कोरल समुदाय र समुद्री घाँसका क्षेत्र पर्छन्। यी ठाउँले साना समुद्री जनावरलाई आश्रय दिन्छन्, चरालाई सहयोग गर्छन्, किनार जोगाउँछन् र कार्बन सञ्चय गर्छन्। मरूद्यान र खजुरका बगैँचाले सुख्खा क्षेत्रमा पानीले कसरी जीवन धान्न सक्छ भन्ने देखाउँछन्। केही क्षेत्र इनार र अफ्लाज भनिने परम्परागत सिँचाइ नहरमार्फत मानिसले पनि आकार दिएका हुन्छन्; त्यसैले तिनमा प्राकृतिक प्रक्रिया र सांस्कृतिक भूमि उपयोग दुवै मिसिएका छन्। वन्यजन्तु कठिन परिस्थितिमा बाँच्न अनुकूल भएका छन्। राति वा चिसो मौसममा गतिविधि बढ्ने गर्छ, र बसाइँसराइका कारण देश धेरै चराका लागि महत्त्वपूर्ण विश्राम तथा आहारा खोज्ने ठाउँ बन्छ। स्थल र समुद्रका संरक्षित क्षेत्रले वासस्थान र जोखिममा परेका प्रजाति जोगाउन मद्दत गर्छन्। मनोरञ्जन गर्न मिल्ने ठाउँदेखि शान्त क्षेत्र, मौसमी संरक्षण वा आधिकारिक अनुमति चाहिने ठाउँसम्म पहुँचका नियम फरक हुन्छन्। निर्माण, अवरोध, फोहोर, तोकिएको बाटोबाहिर सवारी चलाउनु, पानीको माग, आक्रामक प्रजाति र जलवायु परिवर्तनले प्रकृतिमाथि दबाब पार्छन्। वासस्थान संरक्षण, सावधानीपूर्वक विकास, वैज्ञानिक अनुगमन र जिम्मेवार आगन्तुक व्यवहार एकअर्कालाई सहयोग गर्दा संरक्षण बढी सफल हुन्छ। प्रकृतिले मनोरञ्जन, शिक्षा, स्वच्छ हावा, तटीय संरक्षण र स्थानसँगको आत्मीयता पनि दिन्छ। बासिन्दाले नजिकको वासस्थान चिनेर, स्थानीय सङ्केत पालना गरेर र वनस्पति, जनावर, ढुङ्गा तथा गुँड बनाउने ठाउँलाई नछोएर सुरु गर्न सक्छन्।