संयुक्त अरब इमिरेट्समा श्रम कानुन

संयुक्त अरब इमिरेट्सको श्रम कानुनले रोजगारदाता र कामदारबीचको सम्बन्ध समेट्छ। यसले नियुक्ति, रोजगारीका सर्त, कार्यस्थलका जिम्मेवारी र सम्बन्धको अन्त्यलाई नियमन गर्छ। निजी क्षेत्रको अधिकांश रोजगारी संघीय श्रम ढाँचाअन्तर्गत पर्छ र सामान्यतया मानव संसाधन तथा एमिराटाइजेसन मन्त्रालयले निरीक्षण गर्छ, जसलाई प्रायः MOHRE भनिन्छ। सरकारी कर्मचारी र घरेलु कामदारका लागि फरक ढाँचा छन्। दुबई इन्टरनेसनल फाइनान्सियल सेन्टर, जसलाई DIFC भनिन्छ, र अबुधाबी ग्लोबल मार्केट, जसलाई ADGM भनिन्छ, का आफ्नै रोजगारी प्रणाली छन्। त्यसैले कामदारले रोजगारदाताको स्थान र सम्झौतामा उल्लेखित कानुनी प्रणाली दुवै पहिचान गर्नुपर्छ। लिखित रोजगार सम्झौतामा सामान्यतया पद, ज्याला, कार्यस्थल, काम गर्ने व्यवस्था र सूचना अवधिका सर्त अभिलेख हुन्छन्। छुट्टै प्रस्तावपत्र वा कम्पनी नीतिमा फरक कुरा भएमा आधिकारिक रूपमा दर्ता भएको सम्झौता विशेष महत्त्वपूर्ण हुन्छ। रोजगारीका नियमले तलब, काम गर्ने समय, विश्राम, बिदा, कार्यस्थलको सुरक्षा, भेदभाव, उत्पीडन र अनुशासनात्मक कारबाहीलाई पनि सम्बोधन गर्छन्। केही अधिकार न्यूनतम सुरक्षा हुन् र सहमतिबाट मात्र हटाउन सकिँदैन। राजीनामा, बर्खास्तगी, अवधि समाप्ति वा आपसी सहमतिबाट रोजगारी अन्त्य हुन सक्छ। सूचना अवधि, अन्तिम तलब, प्रयोग नभएका हक, सेवाअन्त्यका सुविधा, आप्रवासन अनुमति रद्द गर्ने प्रक्रिया र कम्पनीको सम्पत्ति फिर्ता सामान्यतया अन्तिम प्रक्रियामा पर्छन्। कार्यस्थलको समस्या पहिले रोजगारदाता वा मानव संसाधन टोलीसमक्ष उठाइन्छ। समाधान नभएमा, दाबी सक्षम अदालतमा पुग्नुअघि कामदारले MOHRE वा सम्बन्धित स्वतन्त्र क्षेत्र वा सार्वजनिक क्षेत्रको निकायमा जान सक्छ। रोजगारी विवादमा प्रमाण महत्त्वपूर्ण हुन्छ। सम्झौता, तलब अभिलेख, सन्देश, चेतावनी, बिदा स्वीकृति र काम समाप्तिसम्बन्धी कागजातले सहमति के थियो र के भयो भन्ने देखाउन सक्छन्।