ترکمنستونِ سیاسی نظام دو پیونددار بخشون دارنه. دولتی نهادون اجرایی اختیار، نمایندگی، قانونگذاری، عمومی ادارهگری، عمومی مالی، نظارت، عمومی اطلاعاتی فضا و حاکمیتی امنیتی کارئون ره سازمان دننه. انتخابات ریاست‌جمهوری، مجلس و محلی مقامونِ وسته مشارکت ره تعیین کاننه و هرکدوم فرق‌دار مأموریت و روند دارنه. ریاست‌جمهوری جمهوری، رئیسجمهور ره اجرایی اختیارِ مرکزِ کارده، درحالی‌که جدا نمایندگی و قانونگذاری کارئون هم به‌رسمیت شناسه. ترکمنستونِ رئیسجمهور هم کشورِ سرِنه و هم اجرایی قوه ره رهبری کانده. خلق مصلحتگوشی و مجلس دولتی نظامِ درون نمایندگی و قانونگذاری نقش دارنه. رسمی انتخاباتی چارچوب مستقیم، همگانی، برابر و مخفی رأی‌دَینِ اصلون فراهم کانده. شهروندون ۱۸ سالگییه رأی دِننه و مشارکت اختیاری‌نه. این رسمی قانونون به‌تنهایی کامل سیاسی محیط ره توضیح ندنه. سازمان امنیت و همکاری اروپا (OSCE) سیاسی رقابت، رسانهیه دسترسی و انتخاباتی ادارهگرییه سخت محدودیتون گزارش کرده؛ واسه همین قانونی رأیدَین چارچوب و سیاسی انتخابِ عملی شرطون باید جداجدا سنجسته بَوِنه. پس اصلی فرق اینه: نهادون و انتخابات قانونِ چه‌جور تعریف ونه، و سیاسی مشارکت عملِ چه‌جور پیش رِنه. ترکمنستونِ سیاست ره فهم کردنه‌وسته هر دو دیدگاه لازمه: دولتی قدرتِ قانون اساسی‌یه سازمان و انتخابات و عمومی نمایندگی‌یه شرطون.
ترکمنستونِ سیاست
ترکمنستونِ سیاست، دولتی قدرتِ سازمان‌دهی و عمومی نمایندهئونِ انتخاب ره دربر گیره. کشور قانون اساسی‌یه از نظر مستقل، دموکراتیک، سکولار ریاست‌جمهوری جمهوری‌نه؛ دائمی بی‌طرفی و یکپارچه قلمرو دارنه. رئیسجمهور اجرایی قوه ره رهبری کانده و کشورِ سر هم هست؛ خلق مصلحتگوشی و مجلس نمایندگی و قانونگذاری وظیفه دارنه. انتخابات رسمی مستقیم، همگانی، برابر و مخفی رأی‌دَینِ اصلون ره کار برنه، اما سیاسی رقابت، رسانهیه دسترسی و انتخاباتی ادارهگری سخت محدودنه.
Tip
ترکمنستونِ سیاست ره دو گامِ ره ارزیابی کن: اول رسمی دولتی ساختار ره پیدا کن، بعد سیاسی مشارکتِ عملی شرطون ره وارسی کن. فقط قانون اساسی‌یه رأی‌دَینِ اصلون ره باز رقابت یا فراخ رسانهیه دسترسی‌یه نشونه حساب نکن.