Pergala siyasî ya Tirkmenîstanê du qadên girêdayî hev hene. Saziyên dewletê desthilatdariya rêveberiyê, nûneratiyê, qanûndaniyê, rêveberiya giştî, darayiya giştî, çavdêrî, qada agahdariya giştî û erkên ewlehiya serwer rêk dixin. Hilbijartin beşdariya ji bo postên serokatiyê, Mejlis û herêmî diyar dikin û li gorî erk û prosedurên cuda pêk tên. Komarek serokatiyê Serokê li navenda desthilatdariya rêveberiyê datîne û di heman demê de erkên nûnerî û qanûndaniyê yên cuda nas dike. Li Tirkmenîstanê Serok hem serokê dewletê ye hem jî rêberê şaxa rêveberiyê ye. Halk Maslakhaty û Mejlis di pergala dewletê de xwedî erkên nûnerî û qanûndaniyê ne. Çarçoveya fermî ya hilbijartinê dengdana rasterast, giştî, wekhev û veşartî pêşkêş dike. Hemwelatiyên ji 18 salî dikarin deng bidin û beşdarî dilxwazî ye. Ev rêzikên fermî bi tenê hawîrdora tevahî ya siyasî rave nakin. OSCE ragihandiye ku pêşbazîya siyasî, gihîştina medyayê û rêveberiya hilbijartinan bi tundî têne sînordarkirin; ji ber vê yekê divê çarçoveya qanûnî ya dengdanê û şertên pratîkî yên hilbijartina siyasî ji hev cuda werin nirxandin. Ji ber vê yekê cihê sereke ew e ku di navbera awayê ku saziyên dewletê û hilbijartin di qanûnê de hatine diyarkirin û awayê ku beşdariya siyasî di pratîkê de dixebite de heye. Fêmkirina siyaseta Tirkmenîstanê her du nêrînan dixwaze: rêxistina desthilatdariya dewletê li gorî makeqanûnê û şertên ku hilbijartin û nûneratiya giştî tê de pêk tên.
Siyaset li Tirkmenîstanê
Siyaset li Tirkmenîstanê rêxistina desthilatdariya dewletê û hilbijartina nûnerên giştî dihewîne. Welat li gorî makeqanûnê komarek serwer, demokratîk û laîk a serokatiyê ye ku bêalîbûna mayînde û yekîtîya axa xwe diparêze. Serok rêveberiyê dike û serokê dewletê ye; Halk Maslakhaty û Mejlis jî erkên nûnerî û qanûndaniyê pêk tînin. Di hilbijartinan de bi awayekî fermî dengdana rasterast, giştî, wekhev û veşartî tê bikaranîn, her çend pêşbazîya siyasî, gihîştina medyayê û rêveberiya hilbijartinan bi tundî sînordar in.
Şîret
Siyaset li Tirkmenîstanê bi du gavên nirxandinê binirxîne: pêşî avahiya fermî ya dewletê nas bike, dûv re şertên pratîkî yên beşdariya siyasî binirxîne. Rêzikên makeqanûnî yên dengdanê wekî delîla pêşbazîya vekirî an gihîştina berfireh a medyayê nehese.