بلایای طبیعی و حوادث در ترکمنستان

بیش از 80٪ ترکمنستان بیابان است؛ بنابراین خشکسالی، تأمین آب، آبیاری و وضعیت چراگاه‌ها بر جوامع و خدمات ضروری سراسر کشور اثر می‌گذارند. گرمای شدید و موج‌های گرما نیز سلامت، مصرف آب و زیرساخت را به خطر می‌اندازند. احتمال زلزله از خشکسالی کمتر است، اما پیامد بالقوه بزرگی دارد، به‌ویژه در عشق‌آباد و منطقه کوپه‌داغ. سیلاب ناگهانی، گل‌روان و زمین‌لغزش بیشتر در نواحی کوهستانی و دامنه‌ها متمرکزند. توفان‌های گردوغبار و شن، آتش‌سوزی و حوادث فناورانه خطرهای محلی یا منطقه‌ای دیگری ایجاد می‌کنند. ترکمنستان برای وضعیت اضطراری اصطلاح «ЧС» را به کار می‌برد. کمیسیون دولتی ترکمنستان در امور وضعیت‌های اضطراری، تصمیم‌گیری سراسری و همکاری میان مقام‌ها را هماهنگ می‌کند. وزارت دفاع از طریق اداره کل دفاع مدنی و عملیات نجات، رهبری فوری دفاع مدنی را بر عهده دارد و در پیشگیری، نجات و کاهش پیامدهای بلایا فعالیت می‌کند. حکیم‌نشین‌های ولایت، اتراپ و شهر مسئول هشدار، تخلیه، واکنش و ذخایر محلی‌اند. انتظار می‌رود شرکت‌ها و نهادها برنامه‌های عملیاتی، ترتیبات هشدار و منابع مناسب داشته باشند. آمادگی بر پایه برنامه دولتی دفاع مدنی 2019–2030، مصوب فرمان شماره 1156/2019، و راهبرد ملی کاهش خطر بلایا انجام می‌شود. سکوی ملی کاهش خطر بلایا (DRR) که در سال 2022 تشکیل شد، تحلیل خطر، کاهش خطر، تأمین مالی، آمادگی، پاسخ و بازسازی را گرد هم می‌آورد. برنامه‌ها، تمرین‌ها، ذخایر اضطراری، سازه‌های حفاظتی، تجهیزات حفاظت فردی و آموزش کمک‌های اولیه بخشی از نظام آمادگی‌اند. شورای بین‌اداره‌ای کاهش خطر لرزه‌ای در سال 2019 تشکیل شد. سامانه هشدار ملی از علامت «Внимание всем!» («توجه همگان!») استفاده می‌کند و سپس آژیر یا تجهیزات علامت‌دهی دیگر و دستورها از طریق تلویزیون، رادیو و کانال‌های رسمی اطلاعاتی به دنبال آن می‌آیند. خدمات هواشناسی و وزارت حفاظت محیط‌زیست جو، دریای خزر، آب‌های سطحی، محصولات کشاورزی، چراگاه‌ها، خاک و وضعیت پرتوی را پایش می‌کنند. آن‌ها پیش‌بینی‌های هوا، سطح آب، اقلیم و خطر را صادر می‌کنند. اطلاعات عمومی هواشناسی رایگان است، اما اطلاعات تخصصی را می‌توان با قرارداد پولی دریافت کرد. خوراک هشدار سراسری CAP به‌صورت عمومی مستند نشده است؛ بنابراین مردم باید پیام‌های مقام‌های محلی و دستورهای رسانه‌های جمعی را دنبال کنند. واحدهای امداد مرکزی، ولایتی، اتراپی و شهری جست‌وجو و نجات، عملیات فوری، کمک پزشکی و روان‌شناختی، ایمن‌سازی مناطق و بازگرداندن خدمات ضروری را انجام می‌دهند. پلیس و نیروهای مسلح ممکن است از این عملیات پشتیبانی کنند. راهنمای جاری سفر، 112 را شماره عمومی اضطراری می‌داند و برای آتش‌نشانی 01 یا 001، پلیس 02 یا 002 و آمبولانس 03 یا 003 را نیز ذکر می‌کند. مناطق دورافتاده بیابانی و کوهستانی ممکن است زمان پاسخ طولانی‌تری داشته باشند و خدمات پیشرفته بیشتر در شهرهای بزرگ متمرکزند. کمیسیون‌های محلی تخلیه و پذیرش، مناطق امن، اسکان، تدارکات و تداوم تولید ضروری را برنامه‌ریزی می‌کنند. رهبران محلی دفاع مدنی می‌توانند دستور تخلیه صادر کنند و این دستورها و دیگر تصمیم‌های رسمی لازم‌الاجرا هستند. اطلاعات عمومی درباره مسیرهای ملی، نقاط تجمع، فهرست پناهگاه‌ها و زمان‌های استاندارد هشدار محدود است؛ بنابراین ترتیبات عملی به مرجع محلی مسئول و دستور هشدار جاری بستگی دارد. جمعیت هلال‌احمر ملی ترکمنستان پنج شعبه منطقه‌ای و 39 شعبه ناحیه‌ای و بیش از 3,229 داوطلب دارد. تیم‌های اضطراری آن از آب، بهداشت و نظافت، کمک‌های اولیه، پناهگاه، گروه‌های آسیب‌پذیر، آتش‌سوزی خانگی و حمایت روانی‌ـ‌اجتماعی پشتیبانی می‌کنند. کمک نقدی هنوز در مرحله امکان‌سنجی و نهادینه‌سازی است. این جمعیت در نقش کمکی فعالیت می‌کند و معمولاً با هماهنگی مقام‌ها به مناطق آسیب‌دیده دسترسی می‌یابد. کمک بشردوستانه بین‌المللی پس از ارزیابی نیاز توسط نهاد مجاز، تصمیم کمیسیون دولتی و درخواست رسمی بین‌المللی ارائه می‌شود. هدف از این کمک رایگان، بی‌طرف، منصفانه و در دسترس بودن است، اما حق خودکار فردی ایجاد نمی‌کند. مردم از حمایت‌های مربوط به زندگی، سلامت و دارایی شخصی، دسترسی به تجهیزات حفاظتی جمعی و فردی، دسترسی به اطلاعات خطر و ایمنی و امکان تماس با مقام‌های دولتی یا محلی برخوردارند. در صورت آسیب هنگام عملیات اضطراری ممکن است حق جبران خسارت سلامت یا اموال و حمایت اجتماعی داشته باشند. ساکنان و سازمان‌ها باید قواعد ایمنی را رعایت کنند، در آموزش‌های مربوط از جمله کمک اولیه و استفاده از تجهیزات حفاظتی شرکت کنند، خطرها را به خدمات هواشناسی یا مقام‌های محلی گزارش دهند و در صورت الزام قانونی از عملیات نجات پشتیبانی کنند. پیشگیری از بودجه دولتی، منابع خود سازمان‌ها و منابع مجاز دیگر تأمین مالی می‌شود. پیامدهای بلا ممکن است از سوی شرکت‌ها، بودجه‌های محلی، بیمه دولتی و در صورت لزوم ذخیره دولتی تأمین مالی شوند. جبران خسارت در چارچوب حقوقی پیش‌بینی شده است، اما اطلاعات عمومی مبلغ پرداخت سراسری یا مهلت استاندارد پردازش را تعیین نمی‌کند. برنامه بازسازی شامل ارزیابی‌های کارشناسی برای توسعه منطقه‌ای، شهرسازی، ساخت‌وساز و بازسازی و نیز پایداری تأسیسات حیاتی، منابع آب، عرضه غذا، ارتباطات و حمل‌ونقل است.