Աշխատանքն ու զբաղվածությունը Թուրքիայի Հանրապետությունում

Թուրքիայի Հանրապետությունում աշխատանքն ընդգրկում է մի քանի փոխկապակցված իրավիճակ։ Վարձու աշխատանքը աշխատողին կապում է գործատուի հետ՝ համաձայնեցված պարտականությունների, վարձատրության, աշխատաժամանակի, արձակուրդի և սոցիալական ապահովագրության գրառումների միջոցով։ Գործատուները կազմակերպում են աշխատավայրը, վճարում աշխատավարձերը, վարում պահանջվող գրառումները և ապահովում աշխատանքային պայմանների պաշտպանությունը։ Տեղական işveren բառը նշանակում է գործատու, իսկ işyeri-ն սովորաբար նշանակում է աշխատավայր։ Գործազրկությունը նշանակում է աշխատանք չունենալ՝ միաժամանակ աշխատանք փնտրելով կամ աշխատանքի համար հասանելի մնալով։ İŞKUR-ը կարող է աջակցել աշխատանքի որոնմանը, ուսուցմանը և զբաղվածության որոշ ծառայություններին, իսկ գործազրկության ապահովագրությունն ու այլ աջակցությունը կախված են անձի ապահովագրական պատմությունից և պաշտոնական պայմաններից։ Աշխատաշուկայի պայմանները տարբեր են՝ կախված ոլորտից, տարածաշրջանից, հմտությունների մակարդակից և սեզոնից։ Այդ պատճառով պաշտոնական ու ոչ պաշտոնական աշխատանքը կարող է ապահովել փաստաթղթավորման, պաշտպանության և կայունության տարբեր մակարդակներ։ Մասնագիտությունը՝ meslek-ը, բնորոշում է մարդու կատարած աշխատանքի տեսակը։ Հմուտ արհեստներն ու կարգավորվող մասնագիտությունները կարող են պահանջել ուսուցում, ճանաչում, ustalık belgesi կամ mesleki yeterlilik փաստաթուղթ։ Բիզնեսը ինքնուրույն ապրանքներ կամ ծառայություններ առաջարկելու գործունեություն է, որը պահանջում է կառավարել հաճախորդներին, գումարը, գրառումները, հարկերը և սոցիալական ապահովագրության պայմանավորվածությունները։ Տարածված իրավական ձևերից են անհատ ձեռնարկատիրությունը, սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունը և բաժնետիրական ընկերությունը։ Հարմար ուղին կախված է նրանից՝ հիմնական գործունեությունը գործատուի մոտ աշխատելն է, անկախ մասնագիտական ծառայություններ առաջարկելը, թե հաճախորդներ սպասարկող կամ աշխատողներ ընդունող կազմակերպություն ստեղծելը։