کار در جمهوری ترکیه

کار در جمهوری ترکیه چند وضعیت مرتبط را دربرمی‌گیرد. اشتغال، کارگر را از طریق وظایف مورد توافق، دستمزد، ساعات کار، مرخصی و سوابق بیمه اجتماعی به کارفرما پیوند می‌دهد. کارفرمایان محل کار را سازمان‌دهی می‌کنند، دستمزد می‌پردازند، سوابق لازم را نگه می‌دارند و از شرایط کاری محافظت می‌کنند. اصطلاح محلی کارفرما (işveren) به کارفرما اشاره دارد و محل کار (işyeri) معمولاً به محل کار گفته می‌شود. بیکاری یعنی فرد بدون شغل باشد و در جست‌وجوی کار یا آماده پذیرش کار بماند. اداره اشتغال و کاریابی (İŞKUR) می‌تواند از جست‌وجوی کار، آموزش و برخی خدمات اشتغال حمایت کند، در حالی که بیمه بیکاری و دیگر کمک‌ها به سابقه بیمه فرد و شرایط رسمی بستگی دارند. شرایط بازار کار بر اساس بخش اقتصادی، منطقه، سطح مهارت و فصل متفاوت است. بنابراین کار رسمی و غیررسمی می‌توانند سطوح متفاوتی از مستندسازی، حمایت و ثبات ارائه دهند. حرفه (meslek) نوع کاری را مشخص می‌کند که فرد انجام می‌دهد. مشاغل فنی و حرفه‌های دارای مقررات ممکن است به آموزش، تأیید صلاحیت، گواهی مهارت استادی (ustalık belgesi) یا مدرک صلاحیت حرفه‌ای (mesleki yeterlilik) نیاز داشته باشند. کسب‌وکار، کالاها یا خدمات را به‌طور مستقل ارائه می‌کند و باید مشتریان، پول، سوابق، مالیات و ترتیبات بیمه اجتماعی را مدیریت کند. ساختارهای رایج شامل کسب‌وکار شخصی، شرکت با مسئولیت محدود و شرکت سهامی هستند. مسیر مناسب به این بستگی دارد که فعالیت اصلی کار کردن برای یک کارفرما، ارائه مستقل خدمات حرفه‌ای، یا ایجاد سازمانی باشد که کارکنان استخدام می‌کند یا به مشتریان خدمات می‌دهد.