Ավանդույթները Թուրքիայի Հանրապետությունում

Թուրքիայի Հանրապետության ավանդույթները յուրացվում են ընտանիքում, թաղամասում, դպրոցում, կրոնական համայնքներում, աշխատավայրերում և տեղական միջոցառումներում։ Սովորույթը կարող է լինել հին, նոր ձևով հարմարեցված, կրոնական, աշխարհիկ, տարածաշրջանային կամ պարզապես մեկ ընտանիքի ընդհանուր սովորություն։ Հյուրասիրությունը, որը կոչվում է misafirperverlik, հաճախ արտահայտվում է çay, թուրքական սուրճ, ջուր, քաղցրավենիք, միրգ կամ ճաշ առաջարկելով։ Տանտերերը կարող են մեկից ավելի անգամ պնդել, իսկ փոքր առաջարկն ընդունելը կարող է զրույցին միանալու բարեկամական ձև լինել, թեև կարելի է նաև քաղաքավարի մերժել։ Bayram ավանդույթները հաճախ ներառում են տարեց հարազատներին այցելելը, մարդկանց հարգալից ողջունելը, երեխաներին քաղցրավենիք կամ գումար տալը, միասին ճաշելը և կարիքավորներին օգնելը։ Կրոնական իմաստն ու ընտանեկան սովորույթները տարբեր են տարբեր bayram-ների և ընտանիքների միջև։ Հարսանիքները կարող են ներառել նշանադրություն, երաժշտություն, պար, նվերներ, ընտանիքների ծանոթացում և նոր տան պատրաստություն։ Kına gecesi-ն՝ հինայով նախահարսանեկան հավաքույթը, շատ ընտանիքներում անցկացվում է, սակայն դրա ձևը փոխվել է և կարող է լինել փոքր, ժամանակակից, խառը կամ չանցկացվել։ Որոշ ընտանիքներ անցկացնում են sünnet düğünü՝ տղայի թլպատությունը նշելու համար։ Միջոցառումը կարող է ներառել հատուկ հագուստ, երաժշտություն, սնունդ, այցելություններ և նվերներ։ Սա համընդհանուր ավանդույթ չէ, և այն չպետք է ենթադրել որևէ մեկի ծագումից ելնելով։ Թեյն ու սուրճը և՛ ըմպելիքներ են, և՛ սոցիալական արարողակարգեր։ Թուրքական սուրճը պատրաստում են փոքր կաթսայում և մատուցում փոքր բաժակներով, իսկ çay-ը սովորաբար մատուցվում է օրվա ընթացքում։ Մթնոլորտը, զրույցը և կրկին մատուցելու առաջարկը կարող են նույնքան կարևոր լինել, որքան ըմպելիքը։ Տարածաշրջանային ավանդույթները ներառում են տեղական ուտեստներ, պարեր, երաժշտություն, ջուլհակություն, սեզոնային տոնակատարություններ և գյուղական կամ թաղամասային հավաքույթներ։ Hıdırellez-ը, որը որոշ համայնքներում կապվում է գարնան և ցանկությունների հետ, ավանդույթի օրինակ է, որի գործելակերպն ու իմաստը տարբերվում են ըստ վայրի։ Ավանդույթները կարող են ամրապնդել պատկանելության զգացումը և սերունդների միջև փոխանցել գիտելիքը, սակայն կարող են նաև ճնշում ստեղծել սեռի, ծախսերի, ամուսնության, սննդի, հագուստի կամ ընտանեկան դերերի շուրջ։ Մասնակցությունը պետք է լինի հարգալից և կամավոր, և ոչ մի սովորույթ չպետք է արդարացնի վնաս պատճառելը։