Tirkî an Türkçe zimanê sereke yê rêveberiya giştî, piraniya dibistanan, medyaya neteweyî û danûstandina rojane li Komara Tirkiyeyê ye. Alfabeyeke bingehli-latînî bi hin tîpên taybet ên tirkî bi kar tîne. Welêt ji hêla zimanan ve pirreng e. Di malbat, civak an hin herêman de dikare kurdî bi şêweyên wê yên cuda, erebî, zazakî, çerkezî, lazî, ermenî, yewnanî û zimanên din bên axaftin; lê hejmar û bikaranîna rojane ya axaftvanan pir cuda dibe. Kesek dikare li malê zimanekî, li dibistanê an karê tirkî û bi xizm an cîranên xwe re zimanekî din bi kar bîne. Jiyana bi çend zimanan re tiştekî gelemperî ye û dikare hêzeke baş be. Bi gelemperî tirkî zimanê sereke yê perwerdeyê li dibistanan e. Hin dibistan û bername perwerdeya zimanên biyanî pêşkêş dikin; xwendekar dikarin zimanên civakan an zimanên navneteweyî jî bi ders û kursan bixwînin. Ji bo perwerde, rêwîtî, teknolojî û karê navneteweyî, îngilîzî pir bi nirx tê dîtin. Li gor herêm, paşxaneya malbatê, pîşe an dîroka koçberiyê, almanî, fransî, erebî, rûsî û zimanên din jî dikarin bikêr bin. Türk İşaret Dili, ango Zimanê Îşaretê yê Tirkî, ji aliyê civakên ker ve tê bikaranîn. Ji bo gihîştina bê asteng bi rêya ragihandinê, dibe ku wergêrek, materyalên dîtbarî, nivîsên li ser vîdyoyan an danûstandina nivîskî ya rasterast hewce bin. Zanîna zimanê tenê ji peyvan pêk nayê. Xwendin, nivîsandin, guhdarîkirin, axaftin, bilêvkirin û zanîna gotinên herêmî yên rêzdar hemû bandorê li rehetiya xwendin an kar dikin. Dema ku ji bo armanceke fermî zimanek pêwîst be, diyar bikin ka jêhatîbûna rojane, wergera nivîskî, wergêr an nirxandina fermî ya zimanê tê xwestin. Ev hewcedariyên cuda ne û divê bi hev re neyên tevlihevkirin.
Ziman li Komara Tirkiyeyê
Zimanê sereke yê giştî yê Komara Tirkiyeyê tirkî ye û navê wê Türkçe ye. Gelek kes kurdî, erebî, zazakî, çerkezî, lazî û zimanên din ên civakan jî di malbat an herêmên xwe de bi kar tînin. Hilbijartina zimanê bandorê li dibistan, kar, xizmetên giştî û hestên endambûna civakî dike.
Şîret
Li Komara Tirkiyeyê, hînbûna tirkî ya bikêr bi gelemperî gavê yekem ê herî alîkar ji bo dibistan, kar û jiyana giştî ye. Parastina zimanekî malbatî an civakî jî bi nirx e, bi taybetî dema ku nasname, têkilî û ragihandina di navbera nifşan de piştgirî dike.