Οικογένεια στη Δημοκρατία της Τουρκίας

Στη Δημοκρατία της Τουρκίας, η οικογένεια συνήθως νοείται τόσο ως τα άτομα ενός νοικοκυριού όσο και ως ένα ευρύτερο δίκτυο συγγενών. Η τουρκική λέξη aile σημαίνει οικογένεια και η λέξη akraba σημαίνει συγγενείς. Στα νοικοκυριά μπορεί να περιλαμβάνονται γονείς και παιδιά, ζευγάρια χωρίς παιδιά, μονογονεϊκές οικογένειες, ηλικιωμένοι συγγενείς ή άτομα που ζουν μόνα τους. Πολλοί συγγενείς μπορεί να μένουν κοντά ή σε άλλη πόλη, διατηρώντας στενή επαφή. Σημαντικοί όροι συγγένειας είναι anne για τη μητέρα, baba για τον πατέρα, kardeş για αδελφό ή αδελφή, abi για μεγαλύτερο αδελφό, abla για μεγαλύτερη αδελφή, amca για θείο από την πλευρά του πατέρα, dayı για θείο από την πλευρά της μητέρας, teyze για θεία από την πλευρά της μητέρας, hala για θεία από την πλευρά του πατέρα και kuzen για ξάδελφο ή ξαδέλφη. Οι παππούδες, οι γιαγιάδες και οι μεγαλύτεροι συγγενείς μπορεί να έχουν ενεργό ρόλο στη φροντίδα παιδιών, στις συμβουλές, στις επισκέψεις και στις οικογενειακές γιορτές. Η υποστήριξη μπορεί επίσης να κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση, όταν ενήλικα παιδιά βοηθούν τους ηλικιωμένους γονείς τους. Οι οικογενειακές περιστάσεις συχνά περιλαμβάνουν επισκέψεις, κοινά γεύματα, θρησκευτικές ή εθνικές γιορτές, γάμους, γεννήσεις και πένθος. Η φιλοξενία και η προσφορά φαγητού ή τσαγιού μπορούν να εκφράζουν φροντίδα και σεβασμό. Ο γάμος δημιουργεί σχέσεις ανάμεσα σε δύο οικογένειες καθώς και ανάμεσα σε δύο συντρόφους. Ο αρραβώνας, που αποκαλείται nişan, και τα έθιμα του γάμου, που αποκαλούνται παραδόσεις düğün, διαφέρουν πολύ ανά οικογένεια και τόπο, ενώ ο πολιτικός γάμος αποτελεί την επίσημη, αναγνωρισμένη από το κράτος βάση του γάμου. Ορισμένες οικογένειες αναμένουν συχνή επικοινωνία, κοινές αποφάσεις ή βοήθεια με τη στέγαση και τα χρήματα. Άλλες οικογένειες δίνουν μεγαλύτερη αξία στην ιδιωτικότητα, την ισότιμη ανεξαρτησία ή στη χωριστή διαβίωση. Η οικογένεια μπορεί να προσφέρει αίσθηση του ανήκειν, φροντίδα παιδιών, συμβουλές, βοήθεια σε έκτακτη ανάγκη και πρακτικές ευκαιρίες. Μπορεί επίσης να δημιουργήσει πίεση σχετικά με την εκπαίδευση, την εργασία, τον γάμο, τους ρόλους των φύλων, τα χρήματα ή τον τόπο κατοικίας. Ένα χρήσιμο πρώτο βήμα είναι να ρωτήσετε πώς ορίζει κάποιος την οικογένεια, ποιοι συγγενείς είναι κοντά του, ποια υποστήριξη είναι ευπρόσδεκτη και ποια θέματα είναι ιδιωτικά. Η επικοινωνία με σεβασμό έχει σημασία, επειδή μια συνήθεια που θεωρείται φυσιολογική σε μία οικογένεια μπορεί να φαίνεται παρεμβατική ή απόμακρη σε μια άλλη.