جرم در جمهوری ترکیه دَ

جمهوری ترکیه برای پیشگیری و بررسیِ جرم از چندین نهاد عمومی استفاده می‌کند. پلیس ملی ترکیه که معمولاً پلیس (polis) نامیده می‌شود و زیر نظر ادارهٔ کل امنیت (Emniyet Genel Müdürlüğü) سازمان یافته، عمدتاً در مناطق شهری فعالیت می‌کند؛ در حالی‌که ژاندارمری (jandarma) در مناطق روستایی و بیرون از بسیاری از مراکز شهری نقش مهمی دارد. به پاسگاه پلیس اغلب کاراکول (karakol) می‌گویند. ژاندارمری (jandarma) نیز ممکن است پاسگاه‌های محلی داشته باشد و هر دو نیرو می‌توانند به خطر فوری پاسخ دهند، از مردم محافظت کنند، صحنه را ایمن سازند و بررسی را آغاز کنند. خطرهای روزمرهٔ رایج شامل جیب‌بری، دزدیدن کیف یا تلفن، دزدی از خانه، دزدیِ مربوط به خودرو، زورگیری در خیابان، کلاهبرداری، فروش متقلبانه، سوءاستفاده از هویت و جرم سایبری است. خطر ممکن است در مکان‌های شلوغ، محله‌های شب‌زنده‌دار، مراکز حمل‌ونقل، جاهای گردشگری و بازارهای آنلاین بیشتر شود. کلاهبرداران ممکن است از درخواست‌های فوری، پیام‌های جعلی، جعل هویت، پیشنهادهای سرمایه‌گذاریِ نادرست یا درخواست رمز عبور و کد تأیید استفاده کنند. بانک‌ها، اداره‌های دولتی و خدمات معتبر نباید از شخص بخواهند رمز عبور یا کد امنیتیِ یک‌بارمصرف را به تماس‌گیرندهٔ ناشناس بدهد. در صورت خطر فوری با 112 تماس بگیرید و بگویید چه اتفاقی افتاده و کجا هستید. برای گزارشِ غیرفوری، می‌توان با پلیس یا ژاندارمری (jandarma) صحبت کرد و از آنها خواست روند مناسب را نشان دهند. کسی که می‌خواهد شکایت رسمی ثبت کند، می‌تواند از واژهٔ ترکیِ شکایت (şikâyet) استفاده کند. پلیس یا ژاندارمری (jandarma) می‌تواند اطلاعات را ثبت و، در صورت نیاز به بررسیِ کیفری، پرونده را به دادستانی (savcılık) ارجاع دهد. شواهدی مانند پیام‌ها، جزئیات حساب، عکس‌ها، رسیدها، نام‌ها، تاریخ‌ها و مکان‌ها را نگه دارید. فایل‌های اصلی را ویرایش نکنید، با مظنون روبه‌رو نشوید و تا زمانی که ممکن است بررسی آغاز شود، اطلاعات خصوصی را منتشر نکنید. گزارش جرم، بررسی، پیگرد قضایی و رسیدگیِ دادگاه مرحله‌های جداگانه‌اند. نتیجه به شواهد و مقام‌های مسئول بستگی دارد؛ کسانی که به کمک حقوقی نیاز دارند باید از وکیل واجد صلاحیت یا خدمت مناسب کمک حقوقی یاری بگیرند.