ប្រពៃណីនៅប្រទេសថៃ

ប្រពៃណីថៃជាវិធីធ្វើដដែលៗដើម្បីបង្ហាញការគោរព ភាពជាសមាជិក ការដឹងគុណ ការអបអរ ឬការយកចិត្តទុកដាក់។ មនុស្សរៀនពីប្រពៃណីតាមរយៈគ្រួសារ សាលារៀន វត្ត កន្លែងធ្វើការ សង្កាត់ និងព្រឹត្តិការណ៍សាធារណៈ។ ការសំពះជាការសួរសុខទុក្ខនិងសញ្ញាគោរពដែលគេស្គាល់ទូទៅ ដោយផ្គុំបាតដៃនិងឱនក្បាលបន្តិច។ របៀបសំពះប្រែប្រួលតាមអាយុ ឋានៈ ភាពស្និទ្ធស្នាល និងស្ថានភាព ដូច្នេះគួរធ្វើដោយធម្មជាតិនិងគោរព។ សង្ក្រាន្តជាពេលចូលឆ្នាំថៃ ហើយពាក់ព័ន្ធនឹងការទៅជួបគ្រួសារ ការគោរពមនុស្សចាស់ ការលាងសម្អាត សកម្មភាពនៅវត្ត និងការលេងទឹក។ ការកម្សាន្តសាធារណៈអាចមានភាពរីករាយ ប៉ុន្តែអត្ថន័យទូលំទូលាយជាងការលេងទឹក។ លយក្រថុងពាក់ព័ន្ធនឹងការបណ្តែតគ្រឿងបូជា ឬវត្ថុតុបតែងលើទឹក ជាញឹកញាប់ក្នុងបរិយាកាសមានពន្លឺ ការដឹងគុណ សោភ័ណភាព និងការឆ្លុះបញ្ចាំង។ ទម្រង់ក្នុងតំបន់និងការព្រួយបារម្ភបរិស្ថានខុសគ្នា ដូច្នេះអ្នកទស្សនាគួរធ្វើតាមការណែនាំក្នុងតំបន់។ ប្រពៃណីធ្វើបុណ្យរួមមានការឱ្យ ការជួយ ការទៅវត្ត ការគាំទ្រសហគមន៍ និងការចូលរួមពិធី។ ទម្រង់ខ្លះអាចជាពុទ្ធសាសនា ប៉ុន្តែប្រពៃណីគ្រួសារនិងក្នុងតំបន់អាចបន្ថែមអត្ថន័យផ្សេងទៀត។ ប្រពៃណីអាហារជាញឹកញាប់រៀបចំទំនាក់ទំនងរវាងមនុស្ស។ ការចែកម្ហូប ការផ្តល់អាហារដល់ភ្ញៀវ ការបរិភោគជាមួយមនុស្សចាស់ និងការកែសម្រួលរូបមន្តអាចបង្ហាញការស្វាគមន៍និងការយកចិត្តទុកដាក់។ ព្រឹត្តិការណ៍សំខាន់ៗដូចជាកំណើត អាពាហ៍ពិពាហ៍ បុណ្យសព ការប្រោះព្រំផ្ទះ ការបួស និងព្រឹត្តិការណ៍ផ្សេងទៀតអាចរួមបញ្ចូលធាតុសាសនានិងគ្រួសារ។ ព័ត៌មានលម្អិតអាស្រ័យលើតំបន់ ជំនឿ ធនធាន និងបំណងរបស់អ្នកពាក់ព័ន្ធ។ ប្រពៃណីផ្លាស់ប្តូរនៅពេលមនុស្សផ្លាស់ទី ទីក្រុងរីកចម្រើន បច្ចេកវិទ្យារីករាលដាល និងជំនាន់ក្រោយបកស្រាយទំនៀមទម្លាប់ឡើងវិញ។ ប្រពៃណីនៅតែមានន័យ នៅពេលមនុស្សអាចយល់ពីគោលបំណង និងជ្រើសរើសរបៀបអនុវត្តវា។